Διαβήτης και εφηβεία: Επικίνδυνος συνδυασμός

Ο διαβήτης στην εφηβεία μπορεί να κάνει ακόμη πιο δύσκολες τις προκλήσεις που συνοδεύουν αυτή την περίοδο, από τις συναισθηματικές μεταβολές μέχρι τις εντάσεις με το περιβάλλον. Οι έφηβοι που μαθαίνουν ότι έχουν διαβήτη συχνά αισθάνονται άγχος, φόβο και απογοήτευση, με πιθανές συνέπειες στην αυτοεκτίμηση και στη συμπεριφορά τους.

Καθοριστική για τη διαχείριση της κατάστασης είναι η ψυχολογική βοήθεια, ακόμη και μέσα από ομαδική ψυχοθεραπεία, καθώς δίνει στους εφήβους χώρο να μιλήσουν για όσα νιώθουν και να καλλιεργήσουν τρόπους προσαρμογής. Παράλληλα, η οικογενειακή στήριξη και η έγκυρη ενημέρωση συμβάλλουν ουσιαστικά στην αποδοχή της χρόνιας νόσου και στην ένταξή της στην καθημερινότητα των νέων.

Διαβάστε παρακάτω

Οι συναισθηματικές και αναπτυξιακές μεταβολές κάνουν την εφηβεία από τη φύση της απαιτητική περίοδο. Προσπαθώντας να καταλάβει όσα αλλάζουν μέσα του, ο έφηβος αναζητά παράλληλα μια νέα ταυτότητα. Η πορεία αυτή φέρνει αναπόφευκτα εντάσεις, ενδεχόμενες συγκρούσεις με τους γύρω του και ανασφάλεια, αλλά ταυτόχρονα ενθουσιασμό και διάθεση για δοκιμές.

«Πρόκειται για μια ηλικία που χαρακτηρίζεται από εξιδανίκευση και έντονα συναισθήματα και δημιουργεί στους περισσότερους εφήβους την ανάγκη να ξεχωρίσουν, να αμφισβητήσουν και να απορρίψουν τον κατεστημένο κόσμο των ενηλίκων και οποιασδήποτε εξουσίας», σημειώνει η ψυχολόγος-ψυχοθεραπεύτρια κ. Χριστίνα Βλαχοπούλου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΚαζανάκι με ανοιχτό καπάκι: Πόση διαφορά κάνει αν το κλείσεις;

Τι κρύβεται πίσω από τη συμπεριφορά των εφήβων

Η εφηβεία μπορεί να εκδηλωθεί και με απομάκρυνση από τους άλλους, απαισιοδοξία, έντονη αντίδραση ή ακόμη και παραβατικότητα. Επειδή πρόκειται επίσης για περίοδο αυξημένου κινδύνου εμφάνισης ψυχικών διαταραχών, οι γονείς και το κοντινό περιβάλλον χρειάζεται να προσέχουν συμπεριφορές που προκαλούν ανησυχία. Κάθε δύσκολη ή αρνητική στάση εκφράζει ένα μήνυμα και ένα ζήτημα που χρειάζεται να ακουστεί και να αντιμετωπιστεί.

Και ξαφνικά… προστίθεται στη ζωή του εφήβου ο διαβήτης

Έτσι, όταν ο διαβήτης εμφανιστεί στην εφηβεία ή υπάρχει ήδη, αφορά έναν νέο άνθρωπο που βρίσκεται ήδη υπό πίεση και βιώνει άγχος.

«Η πάθηση του διαβήτη προκαλεί άγχος, φόβο, θυμό, κατάθλιψη και συναισθήματα απογοήτευσης τόσο για την εικόνα του εφήβου όσο και τη μελλοντική εξέλιξη της πάθησης», επισημαίνει η κ. Βλαχοπούλου. «Ολο αυτό το συναισθηματικό πακέτο μπορεί να εκδηλωθεί με χαμηλή αυτοεκτίμηση και απομόνωση, κακή σχολική επίδοση, με επιθετικότητα, αυτοκαταστροφικές εκδηλώσεις και οικογενειακές συγκρούσεις…

Κανένας έφηβος δεν θέλει να αισθάνεται κατώτερος ή διαφορετικός από τους συνομηλίκους του…
Ακόμη, η υπερβολική προστασία από τους γύρω του, οι περιορισμοί και οι αλλαγές που χρειάζεται να εντάξει στην καθημερινότητά του ενδέχεται να επιβαρύνουν την ψυχολογία του και, στη συνέχεια, να επηρεάσουν αρνητικά τη συνέπειά του στη θεραπεία».

Γιατί είναι σημαντική η ψυχολογική στήριξη στον έφηβο με διαβήτη

Η ψυχολογική φροντίδα αντιστοιχεί στο 50% της θεραπείας κάθε σωματικής πάθησης, καθώς η διεθνής ιατρική κοινότητα αναγνωρίζει πλέον τη συμβολή της καλής ψυχολογίας στην πορεία της νόσου. Μέσω της στήριξης μπορούν να υποχωρήσουν το άγχος, οι αρνητικές πεποιθήσεις, οι ενοχές και ο θυμός, ενώ ο έφηβος ενισχύει την προσαρμοστικότητά του, συμμετέχει ενεργά στο θεραπευτικό πλάνο και επικοινωνεί καλύτερα με τους γύρω του.

Ομαδική ψυχοθεραπεία για την έκφραση των αρνητικών συναισθημάτων

Η ομαδική ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά τους εφήβους, καθώς έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν το ίδιο πρόβλημα με συνομηλίκους. Με τη συμβουλευτική, ο έφηβος μπορεί επίσης να εκφράσει και να εκτονώσει τα αρνητικά συναισθήματα, να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να ακούσει νέες προτάσεις για τη διαχείριση της ασθένειας. Όταν αναδεικνύονται τα θετικά χαρακτηριστικά και οι δυνατότητές του, ενώ παράλληλα θέτει στόχους και κάνει σχέδια για το μέλλον, το σκοτεινό σύννεφο του διαβήτη αρχίζει σταδιακά να αραιώνει.

Ο διαβήτης αποτελεί μέρος της ζωής, όχι ολόκληρη τη ζωή

Σημαντική είναι και η στάση της οικογένειας απέναντι στον διαβήτη, όπως και το επίπεδο ενημέρωσής της από επιστημονική ομάδα. Τα παιδιά ανταποκρίνονται καλύτερα στη διαχείριση της ασθένειας όταν βλέπουν τους ενήλικες γύρω τους δυνατούς. Στόχος είναι να κατανοήσουν ότι η χρόνια πάθηση είναι ένα κομμάτι της ζωής τους, αλλά δεν αποτελεί την ίδια τη ζωή.

Από το ένθετο Διαβήτης που συνοδεύει τον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής