Οδοντίατροι προειδοποιούν για πάθηση που αποδυναμώνει τα μόνιμα δόντια των παιδιών

Οι οδοντίατροι εφιστούν την προσοχή στην υπομεταλλικοποίηση γομφίων και τομέων (MIH), μια συχνή πάθηση που εξασθενεί το σμάλτο των μόνιμων δοντιών στα παιδιά. Μπορεί να προκαλέσει κηλίδες και ευαισθησία, αλλά και μεγαλύτερη πιθανότητα τερηδόνας ή σπασίματος. Δεν οφείλεται σε κακή στοματική υγιεινή, αλλά σε διαταραχή της ανάπτυξης της αδαμαντίνης από τα πρώτα χρόνια της ζωής. Η θεραπεία προσαρμόζεται στη σοβαρότητα και μπορεί να περιλαμβάνει φθόριο, σφραγίσματα ή ειδικές στεφάνες.

Πιο αναλυτικά

Πολλά παιδιά εμφανίζουν κιτρινωπές ή καφέ κηλίδες στα μόνιμα δόντια τους και αυξημένη ευαισθησία εξαιτίας μιας σχετικά άγνωστης οδοντικής πάθησης, της υπομεταλλικοποίησης γομφίων και τομέων (MIH).

Η MIH δεν συνδέεται με κακό βούρτσισμα, υπερβολική ζάχαρη ή πλημμελή φροντίδα του στόματος. Η αιτία είναι μια διαταραχή στον σχηματισμό της αδαμαντίνης, προτού ανατείλουν τα δόντια.

Περίπου το 28% των παιδιών στη Σκανδιναβία εμφανίζει MIH, η οποία συγκαταλέγεται στις συχνότερες οδοντικές παθήσεις. Σύμφωνα με μελέτες, τα περιστατικά είναι ιδιαίτερα συχνά στην Ευρώπη, ενώ καταγράφονται λιγότερο στην Αφρική και την Ασία.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΚαθαρισμός υγραντήρα: Κάθε πότε χρειάζεται και πόση υγρασία είναι αρκετή;

Οι λόγοι για τις γεωγραφικές αποκλίσεις δεν έχουν αποσαφηνιστεί από τους ερευνητές. Στις πιθανές ερμηνείες περιλαμβάνονται η διαφορετική διάγνωση και καταγραφή, οι ασθένειες κατά την πρώιμη παιδική ηλικία και η γενετική.

MIH: Τι συμβαίνει με τα δόντια;

Το εξωτερικό περίβλημα του δοντιού, η αδαμαντίνη, είναι το σκληρότερο υλικό στο ανθρώπινο σώμα. Στα παιδιά που έχουν MIH, η ανάπτυξή της δεν γίνεται ομαλά και έτσι περιέχει μικρότερη ποσότητα μεταλλικών στοιχείων.

Η διαταραχή ξεκινά νωρίς, την περίοδο που τα δόντια σχηματίζονται μέσα στη γνάθο, συνήθως από τη γέννηση έως την ηλικία των δύο ετών. Έτσι, μπορεί να εμφανιστούν αποχρωματισμοί και τα δόντια να γίνουν πιο εύθραυστα, με αυξημένη πιθανότητα να σπάσουν. Συνήθως επηρεάζονται οι πρώτοι μόνιμοι γομφίοι, γνωστοί ως οι γομφίοι που εμφανίζονται στα έξι χρόνια, και τα μπροστινά δόντια.

Πέρα από τις αλλαγές στην εμφάνιση, ο πόνος οδηγεί συχνά τα παιδιά να αποφεύγουν το βούρτσισμα. Μπορεί επίσης να αισθάνονται ευαισθησία όταν καταναλώνουν ζεστά ή κρύα τρόφιμα και ποτά.

Παράγοντες που μπορεί να σχετίζονται με την MIH

Πέντε κύριους παράγοντες που ενδέχεται να σχετίζονται με την εμφάνιση της MIH έχει αναδείξει η έρευνα:

• Ασθένειες που διαρκούν μεγάλο διάστημα στην πρώιμη παιδική ηλικία, όπως λοιμώξεις και πυρετοί.
• Παρατεταμένη λήψη αντιβιοτικών.
• Προβλήματα στην εγκυμοσύνη ή στη γέννηση, μεταξύ των οποίων η πρόωρη γέννηση και η έλλειψη οξυγόνου.
• Έκθεση σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η ατμοσφαιρική ρύπανση, και ελλείψεις θρεπτικών στοιχείων, όπως της βιταμίνης D.
• Κληρονομική προδιάθεση, η οποία ενδέχεται να αυξάνει την ευαλωτότητα ορισμένων παιδιών.

Πώς μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς τα παιδιά;

Με βάση τα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, δεν υπάρχει σήμερα τρόπος πρόληψης της MIH, επομένως οι γονείς δεν μπορούν να εμποδίσουν την εμφάνισή της. Μπορούν, ωστόσο, να βοηθήσουν στην αντιμετώπισή της. Ιδιαίτερη σημασία έχει το συστηματικό βούρτσισμα με οδοντόκρεμα φθορίου, επειδή το σμάλτο στα δόντια που έχουν επηρεαστεί είναι πιο αδύναμο και επιρρεπές στην τερηδόνα.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ακόμη ότι είναι σημαντικό το παιδί να έχει καλή σχέση με τον οδοντίατρό του και να ενημερώνει εγκαίρως για κάθε πόνο ή ευαισθησία.

Επιλογές θεραπείας για την MIH

Η κατάλληλη αντιμετώπιση καθορίζεται από το πόσο σοβαρή είναι η πάθηση.

• Ήπια περιστατικά: Χρησιμοποιείται τζελ φθορίου υψηλής συγκέντρωσης ή γίνεται σφράγισμα με διαφανή πλαστική επικάλυψη, ώστε να προστατευτούν τα δόντια από την τερηδόνα.
• Μέτρια περιστατικά: Τοποθετείται προσωρινό σφράγισμα και χρησιμοποιείται αναισθησία εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας.
• Σοβαρά περιστατικά: Μπορεί να γίνει σφράγισμα ή να τοποθετηθούν ειδικές στεφάνες από ανοξείδωτο χάλυβα, για προστασία από πόνο, κατάγματα και τερηδόνα.

Αν και συμβαίνει σπάνια, ο οδοντίατρος μπορεί να εισηγηθεί την εξαγωγή δοντιού όταν η πρόγνωσή του είναι ιδιαίτερα κακή. Αυτό γίνεται συνήθως μεταξύ 8 και 10 ετών.

Οι επιστήμονες υπογραμμίζουν πως χρειάζονται περισσότερες μελέτες, με μεγαλύτερη συνέπεια, ώστε να αποτυπωθεί με ακρίβεια πόσο συχνή είναι η πάθηση και να εντοπιστούν τα αίτιά της. Παραμένουν ανοιχτά βασικά ζητήματα: ποιοι παράγοντες πυροδοτούν την MIH και γιατί προσβάλλει κάποια παιδιά, αλλά όχι άλλα. Η συνέχιση της έρευνας αναμένεται να συμβάλει στην καλύτερη θεραπεία και στην πρόληψη των μακροπρόθεσμων επιπτώσεων της MIH στην οδοντική υγεία.

Πηγή: Independent, ΕΡΤ