ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ: ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΕΙΣ

Η Χαλκιδική, ένας προορισμός που ελκύει χιλιάδες τουρίστες από όλο τον κόσμο κάθε καλοκαίρι για τις εντυπωσιακές παραλίες και τα καταγάλανα νερά της, κρύβει δεκάδες αξιοθέατα τα οποία αποκαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά της περιοχής.

Μακριά από τις ακτές με τα γαλαζοπράσινα νερά, τους πολυσύχναστους προορισμούς και τα beach bar, υπάρχει ένας τόπος με βαθιά ιστορία, πολιτισμό και μοναδικά τοπία που περιμένουν να ανακαλυφθούν.

Έτσι, όσοι επιθυμούν να συνδυάσουν τη χαλάρωση και τη διασκέδαση των καλοκαιρινών διακοπών με μια γνωριμία με την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής, μπορούν να ακολουθήσουν διαφορετικές διαδρομές στη Χαλκιδική και να ανακαλύψουν μέρη που έχουν τη δική τους ξεχωριστή ιστορία να αφηγηθούν.

Το σπήλαιο των Πετραλώνων 

Το Σπήλαιο των Πετραλώνων θα σας εντυπωσιάσει εάν σας ενδιαφέρει η Προϊστορική περίοδος της Ελλάδας.

Εντοπίστηκε το 1959 από τον κάτοικο Πετραλώνων Φίλιππο Χατζαρίδη και έγινε παγκόσμια γνωστό, ένα χρόνο αργότερα, όταν βρέθηκε το κρανίο του Αρχανθρώπου από τον Χρήστο Σαρρηγιαννίδη.

Το κρανίο αυτό, θεωρείται ένα από τα πρώτα ευρήματα του ανθρώπου στην Ευρώπη. Στο σπήλαιο, θα βρείτε επίσης αξιοσημείωτα ευρήματα και θα μεταφερθείτε στο κλίμα της εποχής μέσω της γεωλογικής μορφολογίας του εδάφους.

Ανάμεσα στα απολιθώματα των εξαφανισμένων ζώων, συγκαταλέγονται λιοντάρια, μεγάλες ποσότητες ορυκτών θηλαστικών, οστά από άλογα, αρκούδες των σπηλαίων, και άλλα. Βρέθηκαν ακόμη, ίχνη φωτιάς που εκτιμάται ότι είναι από τα αρχαιότερα στη γη.

Άλσος Αριστοτέλη 

Το Άλσος του Αριστοτέλη που βρίσκεται στο ιστορικό χωριό των Σταγείρων σε μια καταπληκτική τοποθεσία με καταπράσινο φυσικό τοπίο και υπέροχη θέα.

Στη γενέτειρα του Αριστοτέλη, δημιουργήθηκε το 2003 το μεγάλο θεματικό πάρκο “Άλσος του Αριστοτέλη” με πρωτότυπα διαδραστικά όργανα

Πρόκειται για πειραματικά όργανα, που λειτουργούν βάσει των φυσικών νόμων, οι οποίοι αναφέρονται στο έργο του Αριστοτέλη “Τα Φυσικά”.

Κάποια από αυτά είναι η Πυξίδα, το Τηλεσκόπιο, το Πρίσμα, το Ηλιακό Ρολόι, οι Οπτικοί Δίσκοι και άλλα.

Το Ιερό Άμμωνα του Δία και Διονύσιου 

Το Ιερό του Άμμωνος Διός, Διονύσου και Ασκληπιού είναι ένας από τους σημαντικότερους ναούς που έχουν ανακαλυφθεί στη Χαλκιδική.

Ιδρύθηκε γύρω στα τέλη του 8ου αι. π.Χ. από τους Αφύτιους, σε ένα σημείο ευνοημένο από τη φύση με πηγές νερού, πλούσια βλάστηση και σπήλαιο, ιερό του Διονύσου, πιθανότατα και των Νυμφών.

Ο θεός λατρευόταν μαζί με τις Νύμφες σε μια σπηλιά κάτω από έναν βράχο στην νοτιοδυτική πλαγιά της περιοχής. Κατά τη διάρκεια της τελετουργίας, οι πιστοί του θεού κατέβαιναν στο σπήλαιο αναπαριστώντας την κάθοδο του Διονύσου στον κάτω κόσμο.

Στο α΄ μισό του 4ου αι. π.Χ. οι κάτοικοι ίδρυσαν ιερό του Άμμωνα Δία βορειοανατολικά από το ιερό του Διονύσου και στην περιοχή κτίστηκε κρηναίο οικοδόμημα, ώστε – λόγω της στενής σχέσης του θεού με το νερό – να γίνεται μεταφορά νερού στο ιερό.

Κερκίδες και μικρός βωμός ιδρύθηκαν στον 2ο αι. μ.Χ., περίοδο ακμής του ιερού, για την εξυπηρέτηση θεατών που παρακολουθούσαν τα θρησκευτικά δρώμενα.

Στο β’ μισό του 5ου αι. π.Χ. κτίστηκε βωμός του θεού, ακολουθούμενος από περίπτερο ναό δωρικού ρυθμού στον 4ο αι. π.Χ., με λίθινο θριγκό. Αργότερα δομήθηκε νέος μαρμάρινος ναός στο τέλος του 3ου ή αρχές του 2ου αι. π.Χ. με κεραμική διακόσμηση.

Το ιερό βρίσκεται σε μια κατάφυτη ακτή στην παραλία της Καλλιθέας, χτισμένο σε περιοχή με πηγές νερού, πλούσια βλάστηση και σπήλαιο—ιδανικά για λατρευτικές χρήσεις. Κατά μήκος του χώρου βρίσκονται διαδοχικά το σπήλαιο του Διόνυσου, το ιερό του Αμμώνου Διός, και τμήματα αφιερωμένα στον Ασκληπιό, δημιουργώντας μια ιερή τριάδα.

Το ιερό της Καλλιθέας αποτελεί ένα μοναδικό παράδειγμα συνύπαρξης λατρευτικών χώρων διαφορετικών θεοτήτων (Διόνυσος, Αμμων Ζεύς, Ασκληπιός), με χρήση που καλύπτει από την Εποχή του Χαλκού έως τους παλαιοχριστιανικούς αιώνες.

Πύργος Ζωγράφου Μετοχιού Μονής Ζωγράφου 

Ο πύργος Ζωγράφου, στον ομώνυμο οικισμό κοντά στα Νέα Μουδανιά Χαλκιδικής, ήταν μέρος του μετοχιακού συγκροτήματος της αγιορείτικης μονής Ζωγράφου και βρίσκεται στο ομώνυμο χωριστό μετόχι που πρέπει να ονομαζόταν «Επάνω Βολβός».

Δεν είναι γνωστό πότε κατασκευάστηκε (ίσως μετά το 1325), αλλά το 1465 ήταν ήδη κατεστραμμένος και ενδεχομένως δεν ανακαινίστηκε μέχρι τα τέλη του 16ου αιώνα (πριν το 1568), οπότε επανεμφανίζεται στις πηγές.Το 1597 καταστράφηκε το μετόχι και μόνο το 1869 αναφέρεται στις πηγές ως οικία λεγόμενη «πύργος».

Πρόκειται για ένα κτίσμα ορθογώνιας κάτοψης (διαστάσεων 10,00×9,30 μ.), με τρεις ορόφους και σωζόμενο ύψος 12 μ. περίπου. Είναι πιθανό να υπήρχε ακόμα ένας όροφος που δεν διασώζεται.

Το πάχος των τοίχων φτάνει το 1,80 μ.Το ισόγειο στερείται ανοιγμάτων, ενώ η είσοδος βρίσκεται σε ύψος για λόγους ασφαλείας, φέροντας από πάνω αψιδωτή εσοχή για εικόνα. Τμήματα του αρχικού επιχρίσματος έχουν αποπέσει, αποκαλύπτοντας τη λιθοδομή του κτίσματος.

Πύργος της Γαλάτιστας 

Αναμφισβήτητο σύμβολο της Γαλάτιστας αποτελεί ο βυζαντινός Πύργος της. Χτισμένος σε ύψωμα που παλαιότερα περιβάλλονταν από πυκνά, ψηλά έλατα ο Πύργος της Γαλάτιστας χρονολογείται από την ενετική εποχή. Πρόκειται για έναν από τους καλύτερα σωζόμενους πύργους της Χαλκιδικής, οχυρωματικού χαρακτήρα.

Αρχιτεκτονικά ανήκει σε μια μεγάλη ομάδα βυζαντινών τετράπλευρων πύργων, τους οποίους συναντάμε στη Μακεδονία και στο Άγιον Όρος. Αυτοί είναι γνωστοί από τα ισχυρά ποδαρικά (αντηρίδες) που ενισχύουν τους εξωτερικούς τοίχους τους, και χρονολογούνται από τον 11ο έως τον 16 αιώνα.

Ο πύργος της Γαλάτιστας έχει δύο οικοδομικές φάσεις. Στην πρώτη φάση ανήκει το κάτω τμήμα του και χρονολογείται τον 11ο αιώνα ενώ στη δεύτερη το άνω τμήμα του και χρονολογείται τον 14ο αιώνα.Ο πύργος διατηρείται σήμερα σε ύψος 16 μέτρων αλλά δεν γνωρίζουμε τίποτα για το ανώτερο τμήμα του και κατά συνέπεια για τη στέγασή του. Σώζονται τρεις όροφοι από τη στάθμη εισόδου και πάνω καθώς και το υπόγειο.

Για τις ανάγκες της καθημερινής ζωής υπήρχε μέσα στον πύργο νιπτήρας, χώροι υγιεινής και πιθανώς ένα είδος κουζίνας. Τέλος στον τρίτο όροφο σώζεται τμήμα κόγχης που ίσως ανήκε σε παρεκκλήσιο. Είναι φτιαγμένος από γερή πέτρα και πηλό (το λεγόμενο κουράνι ή κουρασάνι) για αυτό και έχει σκούρο καφέ χρώμα.

Η Διώρυγα του Ξέρξη

Στη βορειοανατολική Χαλκιδική, ανάμεσα στα σημερινά Νέα Ρόδα και την Τρυπητή, κρύβεται ένα από τα πιο εντυπωσιακά τεχνικά έργα της αρχαιότητας.

Οι περισσότεροι περνούν από την περιοχή χωρίς να γνωρίζουν ότι κάτω από το χώμα βρίσκεται η περίφημη Διώρυγα του Ξέρξη.

Ένα έργο ηλικίας 2.500 ετών, που κατασκευάστηκε για να περάσει ο περσικός στόλος προς την Ελλάδα.

Για δεκαετίες πολλοί ιστορικοί θεωρούσαν ότι η διώρυγα δεν υπήρξε ποτέ. Σήμερα όμως, αρχαιολογικές και γεωλογικές έρευνες έχουν επιβεβαιώσει πως το έργο ήταν πραγματικό, τεράστιο και εξαιρετικά προηγμένο για την εποχή του.

Η ιδέα ήταν τόσο φιλόδοξη, ώστε αρκετοί μεταγενέστεροι ιστορικοί πίστεψαν ότι ο Ηρόδοτος υπερέβαλε ή ακόμα και ότι επινόησε το έργο.

Ωστόσο, οι σύγχρονες μελέτες απέδειξαν ότι η διώρυγα όχι μόνο κατασκευάστηκε, αλλά χρησιμοποιήθηκε κανονικά.

Με πληροφορίες από HalkidikiTravel / VisitHalkidiki