Πώς επηρεάζεται το φαγητό μας όταν προσγειώνεται μια μύγα

Μια μύγα που προσγειώνεται στο φαγητό μας μπορεί να μεταφέρει μικροοργανισμούς, όμως σημασία έχει και πόσοι από αυτούς είναι ικανοί να προκαλέσουν ασθένεια. Μελέτες δείχνουν ότι οι μύγες μπορούν να μεταφέρουν βακτήρια, όπως το E.

coli, τα οποία παραμένουν στο πεπτικό τους σύστημα για ημέρες και μπορούν να περάσουν σε άλλες επιφάνειες είτε με την άμεση επαφή είτε μέσω των περιττωμάτων τους. Θεωρητικά, ένα και μόνο βακτηριακό κύτταρο αρκεί για να προκαλέσει νόσηση, στην πράξη όμως συνήθως χρειάζεται μεγαλύτερη ποσότητα.

Η πιθανότητα να προκληθεί μόλυνση διαμορφώνεται από το είδος του βακτηρίου, το διάστημα που απαιτείται για να πολλαπλασιαστούν τα μικρόβια και τις συνθήκες στο περιβάλλον όπου βρισκόταν προηγουμένως η μύγα. Παρ’ όλα αυτά, όσοι έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό δεν χρειάζεται να ανησυχούν ιδιαίτερα, αφού οι επιπτώσεις είναι κατά κανόνα ήπιες.

Διαβάστε παρακάτω

Η εικόνα μιας μύγας γύρω από το φαγητό μας προκαλεί συχνά αποστροφή, ιδίως όταν το έντομο καταλήγει να καθίσει πάνω του. Πόσο μεγάλη μπορεί να είναι, όμως, η πραγματική ζημιά από την παρουσία ενός μόνο εντόμου;

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΎπνος σε σκοτεινό δωμάτιο: Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εγκεφαλικού;

Ο γενετιστής και μικροβιολόγος Κέβιν Βερστρέπεν, από το Φλαμανδικό Ινστιτούτο Βιοτεχνολογίας και το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν, εξηγεί ότι για να δοθεί απάντηση πρέπει να εξεταστούν δύο ερωτήματα: πόσους μικροοργανισμούς μεταφέρει συνήθως μια μύγα και πόσοι απαιτούνται ώστε να αρρωστήσει ένας άνθρωπος;

Ερευνητές έχουν προσπαθήσει πολλές φορές να διερευνήσουν το θέμα. Όπως αναφέρει ο ιστότοπος The Scientist, σε ιαπωνική έρευνα του 1999 οι επιστήμονες μόλυναν οικιακές μύγες με παθογόνα στελέχη του Escherichia coli και κατέγραψαν τον αριθμό των βακτηριακών κυττάρων που διέσπειραν έως και τέσσερις ημέρες μετά τη σίτισή τους.

Τη δεύτερη ημέρα, περίπου το 80% των μυγών είχε σχηματίσει γύρω στις 100 αποικίες E. coli σε εργαστηριακά τρυβλία, σύμφωνα με τους ερευνητές. Καταγράφηκαν αποικίες διαφορετικού μεγέθους, που προέρχονταν είτε από επαφή μέσω των ποδιών και του στόματος των εντόμων είτε από τα περιττώματά τους. Η έρευνα έδειξε ότι τα βακτήρια παραμένουν για αρκετές ημέρες στο πεπτικό σύστημα των μυγών και ότι αυτές μπορούν να τα διασπείρουν και με τους δύο τρόπους.

Αργότερα, ομάδα με επικεφαλής τον Αντόνιο ντε Χεσούς, επιστήμονα της Υπηρεσίας Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), μελέτησε πόσα βακτήρια E. coli μπορεί να μεταφέρει μία μύγα από μολυσμένο τρόφιμο σε καθαρή επιφάνεια. Οι ερευνητές εξέθεσαν 40 έως 60 οικιακές μύγες σε μολυσμένο με E. coli γάλα, μπριζόλα και πατατοσαλάτα και στη συνέχεια μέτρησαν πόσα βακτήρια μετέφεραν τα έντομα σε αποστειρωμένο δοχείο.

<glomex-integration integration-id=”40599w17mggcy6o3″ playlist-id=”

auto

“>

Η ερευνητική ομάδα βρήκε ότι περίπου μία στις δύο μύγες μετέφερε ανιχνεύσιμα βακτήρια, δηλαδή περισσότερα από 50 ζωντανά κύτταρα ή μονάδες σχηματισμού αποικιών (CFU). Για κάθε προσγείωσή τους, οι συγκεκριμένες μύγες μπορούσαν να μεταδώσουν από 30 έως και 40.000 CFU.

Ποιος είναι ο αριθμός των μικροοργανισμών που μπορεί να προκαλέσει ασθένεια;

Ο Βερστρέπεν δήλωσε στο The Scientist ότι, από θεωρητική σκοπιά, «αρκεί ένα μόνο [βακτηριακό] κύτταρο για να αρρωστήσει κάποιος». Ωστόσο, η απόδειξη μέσα από πείραμα είναι δύσκολη. «Δεν μπορείς, προφανώς, να το δοκιμάσεις αυτό σε ανθρώπους – να τους μολύνεις με έναν μικροοργανισμό και να δεις αν θα αρρωστήσουν», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Σε μελέτη που έγινε στην Ιαπωνία το 2011, οι ερευνητές εξέτασαν στοιχεία από περιστατικά τροφικής δηλητηρίασης, ώστε να υπολογίσουν τη μολυσματική δόση για διάφορα βακτηριακά παθογόνα, ανάμεσά τους και δύο τύπους E. coli. Τα ευρήματα έδειξαν ότι για να νοσήσουν οι άνθρωποι πιθανότατα πρέπει να καταναλώσουν 25 έως 1.000 μονάδες σχηματισμού αποικιών (CFU) εντεροτοξινογόνου E. coli, της συνηθέστερης αιτίας διάρροιας των ταξιδιωτών. Για το E. coli που παράγει την τοξίνη Shiga, αντίθετα, η μολυσματική δόση είναι πολύ μικρότερη, από δύο έως εννέα CFU, κοντά στην εκτίμηση του Βερστρέπεν.

Παράγοντες που μπορούν να ενισχύσουν τον κίνδυνο

Ο κίνδυνος να νοσήσει κάποιος από μικρόβια που μεταφέρουν οι μύγες δεν καθορίζεται μόνο από το είδος του βακτηρίου. Σημασία έχει και πόσο χρόνο πρόλαβαν να αναπτυχθούν τα μικρόβια πριν φάει κάποιος το τρόφιμο. Όπως λέει ο Βερστρέπεν, «αν μια μύγα καθίσει στο φαγητό σου ενώ τρως, δεν υπάρχει πρόβλημα, καθώς το φαγητό είναι ζεστό και [τα μικρόβια] δεν προλαβαίνουν να πολλαπλασιαστούν». Διαφορετικά, αν το τρόφιμο μείνει εκτεθειμένο σε ένα κατάστημα και η μύγα παραμείνει πάνω του για αρκετή ώρα, «τότε υπάρχει κίνδυνος να αρρωστήσει κανείς, γιατί τα μικρόβια θα έχουν χρόνο να αναπτυχθούν και ενδεχομένως να παράγουν τοξίνες».

Εξίσου σημαντικό είναι το περιβάλλον από το οποίο έρχεται η μύγα πριν ακουμπήσει στο πιάτο μας. Το 2019, η ομάδα του Βερστρέπεν εξέτασε τα μικροβιώματα μυγών από κατοικίες, νοσοκομεία και φάρμες σε δύο χώρες, το Βέλγιο και τη Ρουάντα. Τα ευρήματα έδειξαν πως το εσωτερικό μικροβίωμα των μυγών ήταν σε μεγάλο βαθμό παρόμοιο, ανεξάρτητα από το πού ζούσαν. Ωστόσο, τα βακτήρια που υπήρχαν στην εξωτερική επιφάνειά τους παρουσίαζαν διαφορές ανάλογα με το περιβάλλον. «Αυτό σημαίνει πιθανότατα πως όπου και αν προσγειωθεί μια μύγα, τα μικρόβια που υπάρχουν εκεί μπορούν να “κολλήσουν” επάνω της και να μεταφερθούν αλλού», εξηγεί ο Βερστρέπεν.

Χρειάζεται τελικά να μας ανησυχεί μια μύγα στο φαγητό;

Όπως συνοψίζει ο επιστήμονας, όσοι έχουν ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα δεν χρειάζεται να ανησυχούν ιδιαίτερα αν μια μύγα προσγειωθεί στο φαγητό τους, ακόμη και αν κατά λάθος την καταπιούν ολόκληρη.

«Ίσως περάσετε μερικές ώρες ή μια νύχτα στην τουαλέτα, αλλά δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε για τη ζωή σας» καταλήγει ο ειδικός.

Πηγή: protothema.gr