Γιατί θέλουμε να τρώμε γλυκό μετά το γεύμα μας; Τι δείχνει έρευνα

Η επιθυμία για γλυκό μετά το γεύμα έχει πιθανότατα νευρολογική εξήγηση, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Max Planck. Οι νευρώνες POMC, που συνδέονται με το αίσθημα κορεσμού, απελευθερώνουν…

Newsroom · 3′ ανάγνωση
Γιατί θέλουμε να τρώμε γλυκό μετά το γεύμα μας; Τι δείχνει έρευνα

Η επιθυμία για γλυκό μετά το γεύμα έχει πιθανότατα νευρολογική εξήγηση, σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Max Planck. Οι νευρώνες POMC, που συνδέονται με το αίσθημα κορεσμού, απελευθερώνουν οπιοειδή σήματα τα οποία ενισχύουν την όρεξη για ζάχαρη, ειδικά όταν κάποιος έχει χορτάσει.

Η σύνδεση ανάμεσα στις εγκεφαλικές περιοχές που ρυθμίζουν την όρεξη και την πρόσληψη τροφής μπορεί να εξηγήσει γιατί οι άνθρωποι στρέφονται συχνά στα γλυκά, ακόμη κι όταν δεν πεινούν. Ένας πιθανός λόγος είναι ότι η ζάχαρη μετατρέπεται εύκολα σε ενέργεια.

Διαβάστε αναλυτικά παρακάτω:

Γιατί θέλουμε να τρώμε γλυκό μετά το γεύμα μας; Τι δείχνει έρευνα

Ακόμη κι όταν νιώθουν φουσκωμένοι μετά το φαγητό, οι περισσότεροι άνθρωποι συνήθως βρίσκουν χώρο για ένα γλυκό. Τι προκαλεί αυτή την επιθυμία; Έρευνα δείχνει ότι οι νευρώνες που σηματοδοτούν την πληρότητα συμβάλλουν παράλληλα στην όρεξη για ζάχαρη, κάτι που υποδεικνύει νευρολογική βάση για την αγάπη μας στα γλυκά.

Οι νευρώνες του κορεσμού συνδέονται με την επιθυμία για γλυκό

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΧειμερινές ασθένειες: Ένα λαχανικό είναι ο καλύτερος σύμμαχος εναντίον τους

Παλαιότερες έρευνες έχουν αναδείξει τη σημαντική συμβολή των φυσικών οπιοειδών του εγκεφάλου στην επιθυμία για ζάχαρη. Τα οπιοειδή αυτά παράγονται κυρίως από νευρώνες στον τοξωτό πυρήνα του υποθαλάμου, μια περιοχή που ρυθμίζει την όρεξη, τον μεταβολισμό και τις ορμόνες. Τα κύτταρα, γνωστά ως νευρώνες προ-οπιομελανοκορτίνης (POMC), συμμετέχουν επίσης στον έλεγχο του κορεσμού μετά το γεύμα.

Ο Henning Fenselau και οι συνεργάτες του στο Ινστιτούτο Max Planck για την Έρευνα του Μεταβολισμού στη Γερμανία επιχείρησαν να διαπιστώσουν αν τα συγκεκριμένα κύτταρα επηρεάζουν την όρεξη για ζάχαρη. Για τον σκοπό αυτό, χαρτογράφησαν τα οπιοειδή σήματα που στέλνουν οι νευρώνες POMC στον εγκέφαλο.

Η μεγαλύτερη πυκνότητα των συγκεκριμένων υποδοχέων εντοπίστηκε στον παρακοιλιακό πυρήνα του θαλάμου (PVT), περιοχή που συμμετέχει στη ρύθμιση της σίτισης και άλλων συμπεριφορών. Το εύρημα έδειξε πως η επιθυμία για ζάχαρη ενδέχεται να προκύπτει από την επικοινωνία του PVT με τον τοξοειδή πυρήνα του υποθαλάμου.

Στη συνέχεια οι ερευνητές κατέγραψαν τη δραστηριότητα των νευρώνων στις δύο περιοχές, ενώ τα ποντίκια κατανάλωναν τη συνηθισμένη τροφή τους. Ενενήντα λεπτά αργότερα, τα ζώα έμοιαζαν χορτάτα και έτρωγαν μόνο λίγο επιπλέον φαγητό. Τότε, οι επιστήμονες τους πρόσφεραν ένα γλυκό επιδόρπιο.

Όσο τα ποντίκια έτρωγαν το επιδόρπιο, η νευρωνική δραστηριότητα ανάμεσα στις εγκεφαλικές περιοχές ήταν κατά μέσο όρο περίπου τετραπλάσια από ό,τι την ώρα του συνηθισμένου γεύματος. Η αύξηση άρχιζε πριν δοκιμάσουν το γλυκό, ένδειξη ότι αυτή η εγκεφαλική διαδρομή καθοδηγεί την επιθυμία για ζάχαρη.

Για να ελέγξουν το εύρημα, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν οπτογενετική, μια μέθοδο που επιτρέπει την ενεργοποίηση ή την αναστολή κυττάρων με φως. Με την αναστολή των σημάτων από τους νευρώνες POMC προς τον PVT, τα ποντίκια έφαγαν 40% λιγότερο γλυκό.

«Οι τύποι κυττάρων, οι οποίοι είναι εξαιρετικά γνωστοί για την προώθηση του κορεσμού, απελευθερώνουν επίσης σήματα που προκαλούν την όρεξη για ζάχαρη, και το κάνουν ιδιαίτερα στην κατάσταση κορεσμού», λέει ο Fenselau. «Αυτό θα μπορούσε να εξηγήσει γιατί τα ζώα – οι άνθρωποι – υπερκαταναλώνουν ζάχαρη όταν στην πραγματικότητα είναι χορτάτοι».

Ο λόγος για τον οποίο αυτή η εγκεφαλική οδός αναπτύχθηκε στα ζώα παραμένει άγνωστος. Ο Fenselau εκτιμά ότι ίσως παίζει ρόλο το γεγονός πως η ζάχαρη προσφέρει ενέργεια πιο εύκολα σε σχέση με άλλες πηγές, όπως τα λίπη και οι πρωτεΐνες. Έτσι, το επιδόρπιο μπορεί να λειτουργεί σαν ένα ακόμη γέμισμα στο «ρεζερβουάρ» του οργανισμού.

Πηγή: ethnos.gr

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Σήμερα στο COUSCOUS

ΖΩΔΙΑ, ΓΙΟΡΤΕΣ, ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΚΑΙ TV