Λιβάδι: Ανοιξιάτικη εκδρομή σε χωριό 52 λεπτά από τη Θεσσαλονίκη, μακριά από τους ταξιδιωτικούς οδηγούς

Καθώς φτάνει η άνοιξη, έρχονται κάποια σαββατοκύριακα που νιώθεις πως η πόλη σε στενεύει.

Οι καφέδες στα αγαπημένα σου στέκια αρχίζουν να θυμίζουν περισσότερο υποχρέωση παρά διασκέδαση, ενώ οι βόλτες στο κέντρο ή στην παραλία δεν σε ευχαριστούν όπως παλιά και το μάτι συναντά συνεχώς τις ίδιες εικόνες.

Εκείνες τις στιγμές αναζητάς κοντινούς προορισμούς, μέρη που βρίσκονται λίγο πιο πέρα και περιμένουν να τα ανακαλύψεις.

Σε υψόμετρο 850 μέτρων, το Λιβάδι του Δήμου Θέρμης αποκαλύπτεται ως ένας απρόσμενος προορισμός.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΕυρώπη: 9 μικρές πόλεις και χωριά που παραμένουν ανέγγιχτα από τον μαζικό τουρισμό

Δεν θα συναντήσεις το Λιβάδι σε ταξιδιωτικούς οδηγούς ή σε αφιερώματα για εκδρομές.

Και ακριβώς εκεί κρύβεται η γοητεία του.

<glomex-integration integration-id=”40599w17mggcy6o3″ playlist-id=”

auto

“>

Στέκει ήσυχα, περιμένοντας να το γνωρίσεις περπατώντας στα δρομάκια του.

Το χωριό απέχει περίπου 40 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη, κοντά στα σύνορα με τον Νομό Χαλκιδικής.

Καθώς απομακρύνεσαι, οι πολυκατοικίες μένουν πίσω και τη θέση τους παίρνουν οι πλαγιές.

Στη διαδρομή οι φωτεινοί σηματοδότες δίνουν τη θέση τους στις στροφές, ενώ ο αστικός θόρυβος υποχωρεί μπροστά στον καθαρό αέρα της φύσης.

Στο Λιβάδι θα βρεις την ησυχία που έχεις ανάγκη.

Πέτρινα σπίτια με κεραμίδια και καμινάδες που ακόμη καπνίζουν, ώσπου να φτάσει για τα καλά η άνοιξη και να πάψουν να χρειάζονται, αφού ολοκληρώσουν τη δουλειά τους και αυτόν τον χειμώνα.

Στο χωριό διατηρούνται αρκετά χαρακτηριστικά παραδείγματα μακεδονίτικης αρχιτεκτονικής.

Ξεχωρίζει η κεντρική πλατεία, με τα αιωνόβια πλατάνια και το χαρακτηριστικό πέτρινο σπίτι του 1888, όπως και ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου, που χρονολογείται από το 1818.

Το τοπίο θυμίζει κινηματογραφικό σκηνικό, χωρίς να προσπαθεί επιδεικτικά να σε εντυπωσιάσει.

Στο Λιβάδι δεν πηγαίνεις για να γεμίσεις το πρόγραμμά σου με δραστηριότητες.

Η επίσκεψη είναι μια ευκαιρία να χαμηλώσεις ταχύτητα, να δεις κάτι διαφορετικό και να πάρεις μια γεύση από την καθημερινότητα μακριά από το άγχος της πόλης.

Εκεί ο αέρας είναι καθαρότερος και πιο κοφτερός· με κάθε ανάσα αλλάζει και ο τρόπος που σκέφτεσαι.

Το Λιβάδι δεν είναι χωριό-αξιοθέατο ούτε ένας προορισμός… φτιαγμένος για να υποδέχεται επισκέπτες.

Η καθημερινότητά του κυλά με τον ίδιο ρυθμό κάθε μέρα της εβδομάδας.

Από το χωριό απλώνεται μπροστά σου η εντυπωσιακή θέα προς την κοιλάδα του Ανθεμούντα και τον Θερμαϊκό Κόλπο.

Πεζοπορία στο Καλογερικό με θέα στον Θερμαϊκό Κόλπο

Ακολουθώντας τα μονοπάτια που ξεκινούν από το Λιβάδι, φτάνεις σε όμορφα σημεία της περιοχής, ανάμεσά τους η κορυφή «Καλογερικό» στην κορυφογραμμή Χορτιάτη – Ομβριανού, μέσα σε δάση με δρύες, καστανιές και οξιές.

Η κορυφή «Καλογερικό» στο Λιβάδι Θεσσαλονίκης είναι μια εύκολη πεζοπορική επιλογή με υπέροχη θέα. Ξεκινώντας από το χωριό, ακολουθείς τη διαδρομή προς τον Άγιο Ραφαήλ και συνεχίζεις μέχρι την κορυφή. Η συνολική πορεία έχει μήκος 7,5 χιλιόμετρα και χρειάζεται περίπου τρεις με τρεισήμισι ώρες.

Δεν απαιτείται ιδιαίτερη φυσική κατάσταση, καθώς η διαδρομή θεωρείται σχετικά εύκολη. Πρώτα περνά από τους δρόμους του χωριού και καταλήγει σε δασικό δρόμο· στη συνέχεια, το μονοπάτι ανηφορίζει μέσα στο δάσος, με υψομετρική διαφορά περίπου 250 μέτρων. Η σήμανση είναι καλή και τεχνικές δυσκολίες δεν υπάρχουν.

Στα 970 μέτρα υψόμετρο βρίσκεται η κορυφή «Καλογερικό». Από εκεί μπορείς να απολαύσεις πανοραμικά τον Θερμαϊκό Κόλπο, την κοιλάδα του Ανθεμούντα, τον Όλυμπο, το Όρος Χορτιάτης και τα γύρω ορεινά συγκροτήματα. Για όποιον αναζητά μια ενδιαφέρουσα πεζοπορία με θέα και χαμηλό βαθμό δυσκολίας, αποτελεί εξαιρετική επιλογή.

Όταν επιστρέψεις στη Θεσσαλονίκη, τα φώτα της πόλης θα μοιάζουν αλλιώτικα.

Είναι σαν να έχεις κάνει ένα εσωτερικό restart.

Αρκεί αυτή η αλλαγή για να νιώσεις διαφορετικά.

Αν κάτι γνωρίζει καλά η πόλη, είναι πως πολλές από τις πιο όμορφες ιστορίες της ξεκινούν λίγο έξω από τα όριά της.

Ιστορία αιώνων

Το Λιβάδι ιδρύθηκε στα τέλη του 15ου αιώνα και συγκαταλεγόταν στα χωριά του βακουφιού του Ισχάκ Πασά (Ishak Pasa). Το 1484 εκείνος έχτισε στη Θεσσαλονίκη το Αλατζά Ιμαρέτ (πολύχρωμο πτωχοκομείο), καθώς και άλλα θρησκευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα.

Για να συντηρούνται αυτά τα ιδρύματα, το 1487 «αφιέρωσε» (διάφορα άλλα χωριά, κτήματα) και τις αγροτικές περιοχές του Βάβδου και του Λιβαδίου, οι οποίες πιθανόν υπάγονταν τότε στην Κοινότητα της Γαλάτιστας.

Με το πέρασμα του χρόνου, οι συγκεκριμένες αγροτικές περιοχές εξελίχθηκαν και πάλι σε χωριά.

Το Λιβάδι πήρε μέρος στην επανάσταση του 1821 και πρόσφερε στον αγώνα σημαντικούς αγωνιστές, μεταξύ των οποίων ο Θεοδόσιος Στέριου, ο οπλαρχηγός Αγγελής Στεργίου (Μουστάκας), ο Δημήτριος Στάμου, ο Νικόλαος Σπύρου και πολλοί ακόμη.

Το 1913 το Λιβάδι αριθμούσε 1.800 κατοίκους, ενώ το 1920 ο πληθυσμός του είχε μειωθεί στους 1.252, σύμφωνα με διάφορες πηγές. Το 1928 καταγράφηκαν 1.251 κάτοικοι, το 1940 ήταν 904, το 1951 είχαν μείνει 682 και το 1961 μόλις 460, ενώ το 1981 ο αριθμός έφτανε τους 286. Η πορεία του πληθυσμού παρουσίασε αρκετές μεταβολές. Μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και κυρίως μετά τον εμφύλιο, το 1950, οι κάτοικοι άρχισαν να μεταναστεύουν μαζικά προς τη Θεσσαλονίκη. Από τη δεκαετία του ’70, ωστόσο, οι Λιβαδιώτες που ζούσαν στη Θεσσαλονίκη έδειξαν ξανά ενδιαφέρον για το χωριό, όπως μαρτυρούν οι επισκευές στα παλιά τους σπίτια.

* Πληροφορίες: Άγνωστη Χαλκιδική Facebook Page, Λιβάδι Θεσσαλονίκης Wikipedia, Λιβάδι Δήμος Θέρμης