ΚΕΡΚΙΝΗ: ΚΑΤΑΠΡΑΣΙΝΟ ΧΩΡΙΟ ΣΕ 1 ΩΡΑ ΚΑΙ 7 ΛΕΠΤΑ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΜΕ «ΜΠΑΛΚΟΝΙ»

Συνεχίζουμε τις εξορμήσεις μας σε όμορφα μέρη της Κεντρικής Μακεδονίας και σήμερα βάζουμε ξανά στην ταξιδιωτική μας λίστα έναν προορισμό από το νομό Σερρών.

Με παρέα πάντα την καλή μας διάθεση, πάμε μια εκδρομή στον Λιθότοπο Σερρών, ένα χωριό που αποτελεί φυσικό μπαλκόνι προς τη λίμνη Κερκίνη.

Η Λίμνη Κερκίνη, ο πανέμορφος υδροβιότοπος που δίνει ζωή στον κάμπο των Σερρών, δημιουργήθηκε τεχνητά μέσω της κατασκευής ενός φράγματος στον ποταμό Στρυμόνα το 1932.

Μισό αιώνα αργότερα, ένα νέο φράγμα κατασκευάστηκε λόγω μείωσης χωρητικότητας της Κερκίνης, με επτά μεγάλες πόρτες που ρυθμίζουν τη στάθμη της.

Ο Λιθότοπος, το ημιορεινό χωριό που βρίσκεται στο σημείο του φράγματος, απέκτησε μία μοναδική θέα προς την περιοχή, όπου ο συνδυασμός των νερών με το γύρω τοπίο είναι μαγευτικός.

Για τον Λιθότοπο, το παλιό Καγιαλή, ο δήμος Ηράκλειας στην επίσημη ιστοσελίδα του αναφέρει:

Απλωμένος στο νότιο άκρο της λίμνης, σε ύψος περίπου 45 μέτρων, εκεί που ο Στρυμόνας χύνεται στα νερά της τεχνητής λίμνης, μοιάζει πραγματικά με φυσικό μπαλκόνι: μπροστά του η Κερκίνη, πίσω του ο κάμπος των Σερρών.

Το όνομά του δεν είναι τυχαίο: Λιθότοπος, «τόπος με πέτρα» – η ελληνική μετάφραση του παλιού τουρκικού Καγιαλή. Από ένα ταπεινό πεδινό χωριό, έγινε σημείο–αναφοράς, χάρη σε ένα μεγάλο τεχνικό έργο: το φράγμα της λίμνης Κερκίνης. Το πρώτο φράγμα χτίστηκε εδώ το 1932, μέσα σε μια εποχή που τα έλη αποξηραίνονταν και οι βάλτοι γίνονταν χωράφια. Τότε δημιουργήθηκε η τεχνητή λίμνη, αποστραγγίστηκε η γειτονική λίμνη Αχινού και ολόκληρη η περιοχή άλλαξε πρόσωπο: από βούρκος και κουνούπια σε γόνιμη γη και καλλιέργειες.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, καθώς η λίμνη γέμιζε σιγά σιγά με φερτές ύλες, χτίστηκε νέο, ψηλότερο φράγμα και ενισχύθηκαν τα αναχώματα. Σήμερα το φράγμα δεσπόζει δίπλα στο χωριό – ένα μεγάλο ανθρώπινο έργο μέσα σε ένα τοπίο που, κόντρα σε όλα, παρέμεινε άγριο και ζωντανό.

Η λίμνη Κερκίνη, υγρότοπος διεθνούς σημασίας (Ραμσάρ) και Εθνικό Πάρκο, είναι πια το μεγάλο «θησαυροφυλάκιο» του τόπου: πάνω από 300 είδη πουλιών, με πελεκάνους, φλαμίνγκο, ερωδιούς και αμέτρητα ακόμη φτερωτά πλάσματα, κάνουν την περιοχή έναν από τους καλύτερους προορισμούς για ορνιθοπαρατήρηση στην Ευρώπη.

Στον Λιθότοπο υπάρχει Γραφείο Προώθησης Οικοτουρισμού, με εκθέματα πουλιών, εντόμων και φυτών της περιοχής.

Το φράγμα της Κερκίνης και οι όχθες της λίμνης σου δίνουν τη δυνατότητα για χαλαρές βόλτες, με το τοπίο να γίνεται… instagramικό όσο σουρουπώνει με τη θέα να ανοίγει πανοραμικά έχοντας προς τον βορρά τη λίμνη και προς το νότο τον κάμπο.

Στο βιβλίο «Ο δικός μας Λιθότοπος – Μνήμης Ενθύμιο», που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο του 2025 από τον δημοσιογράφο Λεωνίδα Λαζαρίδη καταγράφονται μνήμες από το χτες του τόπου.

Ο Λιθότοπος γεννήθηκε από τον μόχθο και την καρτερικότητα των Ποντίων προσφύγων, που εγκαταστάθηκαν εδώ μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, κουβαλώντας μαζί τους τις ρίζες, τις ιστορίες και τις παραδόσεις τους. Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν στον οικισμό Καγιαλή, περίπου δύο χιλιόμετρα βορειότερα από τη σημερινή θέση. Το 1927 το Καγιαλή μετονομάστηκε σε Λιθότοπος, ενώ το 1963 αναγνωρίστηκε ως αυτόνομη κοινότητα. Στην απογραφή της ΕΛ.ΣΤΑΤ το 1951 ανήκε διοικητικά στην κοινότητα Χειμάρρου και ο πληθυσμός του ήταν 343 κάτοικοι.

Το χωριό γνώρισε δύσκολες εποχές, όπως το 1944, όταν κάηκε από τους αντάρτες, πολλοί κάτοικοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους και να μετακινηθούν προσωρινά στα Χρυσοχώραφα και το Δασοχώρι. Παρ’ όλα αυτά, λίγα χρόνια αργότερα επέστρεψαν, αποφασισμένοι να ξαναχτίσουν τη ζωή τους από την αρχή. Οι πρώτες νέες καλύβες χτίστηκαν πάνω στο ανάχωμα και πέρα από το φράγμα του Στρυμόνα, που υπήρχε ήδη από το 1936.

Ο Λιθότοπος δημιουργήθηκε όταν ενώθηκαν οι οικισμοί Καγιαλή, Ισμαηλή και Ορτά Μαχαλάς (Δίλοφος) και Χαμζαλή.

Το μόνο που έμεινε είναι να μάθεις το πώς θα πας και θα το βρεις εύκολα παρακάτω.

Πηγές:

Λιθότοπος Σερρών – visit-centralmacedonia.gr

ΔΗΜΟΣ ΗΡΑΚΛΕΙΑΣ

lionnews.gr