ΔΙΑΡΡΟΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΕΑ: 5 ΑΙΤΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΑΛΕΣΟΥΝ

Η λεγόμενη “” ή runner’s diarrhea είναι ένα οξύ επεισόδιο διάρροιας που συνδέεται με την άσκηση και μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε έμπειρους αθλητές. Το θέμα ήρθε ξανά στο προσκήνιο μετά από ένα απρόοπτο στους αγώνες Hyrox στο Πεκίνο. Η Αυστραλή αθλήτρια και κάτοχος παγκόσμιου ρεκόρ Τζοάνα Βιέτρτσικ είχε επεισόδιο κατά τη διάρκεια του αγώνα, όμως της επετράπη να ολοκληρώσει το πρόγραμμα και τελικά να κερδίσει τον διαγωνισμό. Το περιστατικό προκάλεσε συζήτηση γύρω από τους κανόνες υγιεινής της διοργάνωσης, με τον συνιδρυτή της Hyrox, Μόριτζ Φέρστε, να ζητά συγγνώμη και να ανακοινώνει αλλαγές στους κανονισμούς και στις σχετικές διαδικασίες.

Πέρα όμως από το συγκεκριμένο περιστατικό, υπάρχει ένα ενδιαφέρον ερώτημα: γιατί μπορεί το τρέξιμο να προκαλέσει διάρροια;

Τι είναι η διάρροια του δρομέα;

Η διάρροια του δρομέα είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την οξεία διάρροια που προκαλείται από την άσκηση. Δεν θεωρείται συνήθως παθολογική κατάσταση, μπορεί όμως να επηρεάσει σημαντικά την απόδοσή σου και να γίνει ιδιαίτερα ενοχλητική κατά τη διάρκεια μιας προπόνησης ή ενός αγώνα. Σε ανασκόπηση του Erck P. de Oliveira, που δημοσιεύτηκε στο Current Opinion in Gastroenterology, οι βασικοί παράγοντες που συνδέονται με τη διάρροια στους δρομείς περιγράφονται ως ισχαιμικοί, μηχανικοί και διατροφικοί. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει απαραίτητα μία και μοναδική αιτία. Αντίθετα, διαφορετικοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν το γαστρεντερικό σου σύστημα όταν το σώμα σου βρίσκεται υπό έντονη σωματική πίεση.

Διάρροια του δρομέα: 5 πράγματα που μπορεί να την προκαλέσουν

1. Η έντονη άσκηση

Το τρέξιμο, ιδιαίτερα όταν γίνεται σε υψηλή ένταση, επιβαρύνει το σώμα με έναν τρόπο που μπορεί να επηρεάσει και το γαστρεντερικό σου σύστημα. Η διάρροια που προκαλείται από την άσκηση έχει συνδεθεί με ισχαιμικούς παράγοντες, δηλαδή αλλαγές που σχετίζονται με την αιμάτωση, αλλά και με τη μηχανική καταπόνηση που προκαλεί η ίδια η κίνηση. Δεν χρειάζεται, λοιπόν, να έχεις κάποιο γαστρεντερικό πρόβλημα για να εμφανίσεις συμπτώματα. Η ίδια η έντονη άσκηση μπορεί να παίξει ρόλο.

2. Η αφυδάτωση

Η σωστή ενυδάτωση έχει σημασία όταν τρέχεις, όχι μόνο για την απόδοσή σου αλλά και για το γαστρεντερικό σου σύστημα.

Η ανασκόπηση του de Oliveira επισημαίνει την αφυδάτωση μεταξύ των παραγόντων που συνδέονται με την εμφάνιση διάρροιας στους δρομείς. Γι’ αυτό, ειδικά όταν προπονείσαι για αρκετή ώρα ή σε υψηλή ένταση, η πρόσληψη υγρών είναι ένα κομμάτι της προετοιμασίας σου που δεν χρειάζεται να αφήνεις στην τύχη.

3. Τι τρως πριν και κατά τη διάρκεια της άσκησης

Η διατροφή είναι ένας ακόμη παράγοντας που μπορεί να επηρεάσει το έντερό σου την ώρα της άσκησης. Σύμφωνα με την ανασκόπηση του de Oliveira, η κατανάλωση φυτικών ινών, λιπαρών, πρωτεΐνης και πολύ συμπυκνωμένων ροφημάτων υδατανθράκων έχει συσχετιστεί με γαστρεντερικά προβλήματα στους δρομείς.

Το ίδιο ισχύει και για ορισμένα τρόφιμα ή συστατικά που ανήκουν στην ομάδα των FODMAPs, δηλαδή ζυμώσιμων υδατανθράκων που μπορεί να προκαλέσουν γαστρεντερικά συμπτώματα.

Τα δεδομένα για τη συγκεκριμένη σχέση, ωστόσο, παραμένουν περιορισμένα. Η ανασκόπηση σημειώνει ότι δεν υπάρχει μελέτη που να συνδέει άμεσα τα FODMAPs με τη διάρροια του δρομέα, παρότι η αποφυγή τους έχει συσχετιστεί με χαμηλότερη αναφορά γαστρεντερικών προβλημάτων κατά την άσκηση.

4. Η καφεΐνη και ορισμένα συμπληρώματα

Ο καφές πριν από το τρέξιμο μπορεί να αποτελεί για πολλούς μέρος της ρουτίνας τους, όμως η καφεΐνη αναφέρεται επίσης μεταξύ των διατροφικών παραγόντων που θα μπορούσαν να συμβάλλουν σε γαστρεντερικά προβλήματα κατά την άσκηση.

Στην ίδια ανασκόπηση αναφέρονται ακόμη το διττανθρακικό νάτριο και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα ως παράγοντες που καλό είναι να αποφεύγονται για την πρόληψη της διάρροιας που σχετίζεται με την άσκηση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε δρομέας που καταναλώνει καφεΐνη ή κάποιο από τα παραπάνω θα εμφανίσει διάρροια. Η αντίδραση του οργανισμού διαφέρει και τα διαθέσιμα δεδομένα για τις αιτίες και τις διατροφικές στρατηγικές πρόληψης παραμένουν περιορισμένα.

5. Η επιλογή υδατανθράκων κατά την άσκηση

Αν τρέχεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντικό κομμάτι της αθλητικής διατροφής. Ο τρόπος όμως με τον οποίο τους προσλαμβάνεις μπορεί να έχει σημασία για το γαστρεντερικό σου.

Σύμφωνα με την ανασκόπηση του de Oliveira, η πρόσληψη διαφορετικών μεταφερόμενων υδατανθράκων κατά την άσκηση, αντί μόνο γλυκόζης, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της έντονης ανάγκης για κένωση και πιθανώς της διάρροιας. Τα στοιχεία για αυτή τη στρατηγική, πάντως, χαρακτηρίζονται περιορισμένα.

Τι σχέση έχει το Hyrox;

Το Hyrox συνδυάζει τρέξιμο ενός χιλιομέτρου με ασκήσεις υψηλής έντασης, όπως κωπηλατική, ώθηση έλκηθρου, burpees, ρίψεις μπάλας και μεταφορά σάκων με άμμο. Πρόκειται, επομένως, για μια μορφή άσκησης με υψηλές απαιτήσεις από το σώμα. Μετά το περιστατικό στο Πεκίνο, ο συνιδρυτής της Hyrox Μόριτζ Φέρστε δήλωσε ότι η διοργάνωση έκανε λάθος επειδή δεν αντέδρασε άμεσα κατά τη διάρκεια του αγώνα και ανακοίνωσε ότι εφαρμόστηκαν νέοι κανόνες και διαδικασίες ώστε να αποτραπεί η επανάληψη παρόμοιων περιστατικών.

Μπορείς να την προλάβεις;

Τα διαθέσιμα στοιχεία για την πρόληψη της διάρροιας του δρομέα δεν είναι ακόμη επαρκή για να υπάρχει μία λύση που να λειτουργεί για όλους. Ωστόσο, η ανασκόπηση του de Oliveira αναφέρει ως βασικά σημεία την αποφυγή αφυδάτωσης και την προσοχή σε παράγοντες όπως οι πολλές φυτικές ίνες, τα λιπαρά, η πρωτεΐνη, τα πολύ συμπυκνωμένα ροφήματα υδατανθράκων, η καφεΐνη και ορισμένες άλλες διατροφικές επιλογές.