Φωτογραφίες: Η Κωνσταντινούπολη και οι κρυμμένες αφηγήσεις της

Το άρθρο μεταφέρει όσα ένιωσε ο Βασίλης Παυλίδης στην επίσκεψή του στην Κωνσταντινούπολη, μια πόλη που μοιάζει να φυλάσσει αθέατες ιστορίες και αφηγήσεις.

Πίσω από την τουριστική όψη, η Κωνσταντινούπολη διατηρεί σπουδαίες, βαθιές ιστορίες καθημερινών ανθρώπων. Μαζί σχηματίζουν ένα πολυστρωματικό παλίμψηστο, καθοριστικό για την ταυτότητα της πόλης.

Για τον Παυλίδη, αυτές οι ιστορίες αποτελούν βασικό συστατικό της ομορφιάς της, παρότι συχνά παραμένουν αθέατες. Για τους Έλληνες επισκέπτες, τα ελληνικά μνημεία προσθέτουν ακόμη ένα ιστορικό και συναισθηματικό επίπεδο.

Διαβάστε παρακάτω

Λέξεις και εικόνες: Βασίλης Παυλίδης

Πέρασα τέσσερις μέρες στην Κωνσταντινούπολη, θέλοντας να την καταλάβω και να τη βιώσω. Η αίσθηση που κυριαρχεί, νομίζω, είναι πως πρόκειται για μια πόλη κρυμμένη μέσα στους αιώνες και στη συλλογική μνήμη. Κρυμμένη, πάντως.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΕυρώπη: 9 μικρές πόλεις και χωριά που παραμένουν ανέγγιχτα από τον μαζικό τουρισμό

Δεν γίνεται να αντιληφθείς την πόλη σε κάθε διάσταση και όψη της. Κάτι ουσιώδες, κάτι στον πυρήνα της, ξεφεύγει διαρκώς. Κάτι λείπει, ενώ ταυτόχρονα βρίσκεται εκεί θεμελιακά, σε μια μάλλον αντιφατική συνύπαρξη.

Σκέφτομαι πως πιο πολύ κι από την Ιστορία της Κωνσταντινούπολης, τον χαρακτήρα της διαμορφώνουν στο βάθος οι μικρές, μεγαλειώδεις ιστορίες των απλών ανθρώπων μέσα στους αιώνες. Κυρίως αυτές.

Γιατί δεν είμαι βέβαιος πως υπάρχει μία Ιστορία. Υπάρχουν, όμως, αμέτρητες ανθρώπινες αφηγήσεις, μικρές και μεγάλες, που συνθέτουν το παλίμψηστο του τόπου και, τελικά, τη βασική του αφήγηση.

<glomex-integration integration-id=”40599w17mggcy6o3″ playlist-id=”

auto

“>

Στην Πόλη, λοιπόν, μπορεί κανείς να συλλογιστεί πόσες ζωές και κάθε λογής ιστορίες έχουν αρχίσει και έχουν τελειώσει.

Όταν περπατώ στην Κωνσταντινούπολη, νιώθω αυτές τις ιστορίες γύρω μου, παρότι ανήκουν κάτω ή πέρα από τη σημερινή πόλη. Εκείνες γεννούν την ομορφιά της: κάποιες φορές συναντά το παρόν, ενώ πολύ συχνότερα μένει μακριά του.

Στη σύγχρονη, ορατή Κωνσταντινούπολη κυριαρχούν ένα ύφος και μια αισθητική που, πρέπει να παραδεχτώ, δεν με αγγίζουν βαθιά. Βέβαια, σε μια γωνιά μπορεί να ανακαλύψεις ένα μαγαζί με αυθεντική ιστορία, που εκφράζει παράλληλα το όμορφο παρόν του τόπου. Όταν όμως επιστρέφεις στον μεγάλο εμπορικό πεζόδρομο, βλέπεις το σκηνικό που έχει φτιαχτεί αποκλειστικά για τους τουρίστες, όπως συμβαίνει σε κάθε μέρος που μετατρέπεται όλο και περισσότερο σε καθαρά τουριστικό προορισμό.

Για τα ορόσημα που συνδέονται με τον Ελληνισμό, τι περισσότερο να πω από όσα είναι ήδη γνωστά; Και μόνο αυτά κάνουν την επίσκεψη στην Κωνσταντινούπολη να αξίζει, χωρίς αμφιβολία.

Εκεί ο καθένας μπορεί να νιώσει ή να σκεφτεί τους δεσμούς του με το παρελθόν, τη γνώση, τη γλώσσα, ίσως τη θρησκεία και, γενικότερα, με οτιδήποτε ανθρώπινο.

Αυτό το μυστηριακό, κρυμμένο στοιχείο που φωλιάζει κάτω από το σύγχρονο εμπόριο και τη φασαρία, ίσως γίνεται πιο έντονο για εμάς τους Έλληνες.

Αυτό είναι που μας μαγνητίζει στην Κωνσταντινούπολη.

*Ο Βασίλης Παυλίδης είναι ποιητής. Γεννήθηκε τον Μάιο του 1979 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και στη Μεγάλη Βρετανία. Ζει και εργάζεται στην πόλη του. Η πρώτη ποιητική του συλλογή, «ΙΔΙΟΛΕΚΤΟ», κυκλοφόρησε το 2010.