ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΟΥΛΗΣ: ΠΑΡΑΔΟΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟ

Ο Χρήστος Λούλης μίλησε στο «Στούντιο 4» για τα πρώτα χρόνια της πορείας του, παραδεχόμενος ότι είχε έντονη αυτοπεποίθηση και ανταγωνιστική διάθεση από παιδί, συχνά πιστεύοντας πως μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα από τους άλλους. Όπως εξήγησε, αυτή η στάση δεν ήταν πάντα ρεαλιστική, αλλά λειτουργούσε ως κίνητρο για να βάζει στόχους, να επιμένει και να αντέχει την πειθαρχία που απαιτεί η προσπάθεια.
Πιο αναλυτικά
Για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε τον εαυτό του στα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας μίλησε ο Χρήστος Λούλης, αποκαλύπτοντας πως από πολύ νωρίς είχε αναπτύξει έντονη αυτοπεποίθηση, αλλά και έναν αρκετά ανταγωνιστικό χαρακτήρα.
Καλεσμένος στο «Στούντιο 4» της ΕΡΤ, ο ηθοποιός έκανε μια προσωπική αναδρομή στην περίοδο που προσπαθούσε να βρει τη θέση του στον καλλιτεχνικό χώρο. Όπως εξήγησε, η σιγουριά που είχε για τις δυνατότητές του δεν ήταν πάντα αποτέλεσμα αντικειμενικής εκτίμησης, αλλά λειτουργούσε περισσότερο ως ένας τρόπος για να συνεχίζει την προσπάθεια.
«Από την αρχή “την άκουσα”. Στην αρχή, πριν αρχίσω να εμβαθύνω, “την άκουσα” πολύ γιατί έτσι είμαι κιόλας. Ήμουν σαν άτομο έτσι, σαν παιδί», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ο Χρήστος Λούλης συνέδεσε αυτή τη στάση με τον ανταγωνισμό που είχε από παιδί. Όπως είπε, ακόμη και σε καθημερινές δραστηριότητες έμπαινε στη διαδικασία να συγκρίνει τον εαυτό του με τους άλλους και να θεωρεί ότι μπορεί να τα καταφέρει καλύτερα.
«Επειδή ήμουν πολύ ανταγωνιστικός, πάντα έβλεπα κάποιον να παίζει μπάλα και σκεφτόμουν πως είμαι καλύτερος», παραδέχθηκε.
Με τα χρόνια, ωστόσο, άρχισε να αντιλαμβάνεται ότι η συγκεκριμένη αυτοπεποίθηση δεν σήμαινε απαραίτητα ότι ήταν πράγματι καλύτερος. Είχε, όμως, έναν διαφορετικό ρόλο: του έδινε την απαραίτητη ώθηση για να θέτει στόχους και να μπαίνει στη διαδικασία να δουλεύει σκληρά για να τους πετύχει.
«Σε όλα μου τα πράγματα είχα μια αίσθηση ότι άμα λίγο το βάλω στον στόχο μου, θα το κάνω. Και θα το κάνω και καλύτερα», είπε ο ηθοποιός, εξηγώντας πώς λειτουργούσε μέσα του αυτή η πεποίθηση.
Και πρόσθεσε με αυτοκριτική διάθεση: «Αυτό, όμως, δεν ήταν αλήθεια αλλά ήταν αυτό που ήθελα να λέω στον εαυτό μου για να αντέξω την πειθαρχία του να προσπαθήσω».
Ο ίδιος, λοιπόν, περιέγραψε μια περίοδο κατά την οποία η έντονη πίστη στις δυνατότητές του και ο ανταγωνισμός δεν αποτελούσαν απλώς στοιχεία του χαρακτήρα του, αλλά και έναν τρόπο να διαχειρίζεται τις απαιτήσεις που είχε θέσει στον εαυτό του.