ΙΟΣ ΤΟΥ ΔΥΤΙΚΟΥ ΝΕΙΛΟΥ ΚΑΙ ΚΑΤΟΙΚΙΔΙΑ: ΠΟΙΑ ΖΩΑ ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ
Η επιστημονική αλήθεια καθησυχάζει για σκύλους και γάτες, ενώ ο ιός του Δυτικού Νείλου απειλεί κυρίως άλλα είδη και η πρόληψη κατά των κουνουπιών είναι κρίσιμη.
Ο ιός του Δυτικού Νείλου δεν αποτελεί ουσιαστική απειλή για σκύλους και γάτες, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις η λοίμωξη είναι ασυμπτωματική και τα ζώα αυτά δεν μεταδίδουν τον ιό, σύμφωνα με κτηνίατρο. Αντίθετα, μεγαλύτερο κίνδυνο διατρέχουν τα άγρια πτηνά και τα άλογα, ενώ για όλα τα κατοικίδια η βασική προστασία παραμένει η συστηματική πρόληψη απέναντι στα κουνούπια και η σωστή αποπαρασίτωση, πάντα σε συνεννόηση με τον κτηνίατρο.
Πιο αναλυτικά
Η εμφάνιση του ιού του Δυτικού Νείλου δημιουργεί εύλογα ερωτήματα στους «κηδεμόνες» ζώων συντροφιάς.
Όμως, η επιστημονική αλήθεια καθησυχάζει για τους σκύλους και τις γάτες.
Η πραγματική απειλή αφορά άλλα είδη, ενώ η πρόληψη κατά των κουνουπιών παραμένει το «κλειδί» για την καθολική υγεία και ασφάλεια των μικρών μας φίλων.
«Η έξαρση του ιού του Δυτικού Νείλου (West Nile Virus) επαναφέρει αναπόφευκτα στο προσκήνιο τις ανησυχίες των «κηδεμόνων» για την ασφάλεια των κατοικιδίων τους.
Ωστόσο, η επιστημονική πραγματικότητα διαφοροποιείται σημαντικά από τον κοινό προβληματισμό: ο ιός δεν αποτελεί κλινική απειλή για τους σκύλους και τις γάτες. Τα ζώα συντροφιάς διαθέτουν εξαιρετικά ισχυρή φυσική αντοχή, με τη λοίμωξη να παραμένει σχεδόν πάντα ασυμπτωματική ή υποκλινική», καθησυχάζει ο κτηνίατρος, Κωνσταντίνος Αστήθας.
Συνεχίζει λέγοντας ότι στη σπάνια περίπτωση εκδήλωσης νόσου – συνήθως σε βαριά ανοσοκατεσταλμένα ζώα-, τα συμπτώματα περιορίζονται σε ήπιο παροδικό πυρετό, λήθαργο, νωθρότητα ή ανορεξία. Εξαιρετικά σπάνια περιγράφονται νευρολογικές διαταραχές, όπως μυϊκός τρόμος (τρόμος κεφαλής) και ήπια αταξία.
Παράλληλα, ως «τελικοί ξενιστές» (dead-end hosts), αναπτύσσουν πολύ χαμηλή συγκέντρωση ιού στο αίμα τους (ιαιμία). Γεγονός, που σημαίνει ότι δεν μεταδίδουν τον ιό ούτε σε άλλα ζώα ούτε στον άνθρωπο.
Τα άγρια πτηνά και τα ιπποειδή κινδυνεύουν από τον ιό του Δυτικού Νείλου – Η σημασία της Ενιαίας Υγείας
Στον αντίποδα, λέει ο κύριος Αστήθας, η πραγματική ευπάθεια στον ιό εντοπίζεται στα άγρια πτηνά και στα ιπποειδή. Τα πτηνά -ιδιαίτερα της οικογένειας των Κορακοειδών-, αποτελούν τη φυσική δεξαμενή και τους κύριους πολλαπλασιαστές του ιού.
Στα προσβεβλημένα πτηνά η νόσος εκδηλώνεται ραγδαία με έντονο λήθαργο, αδυναμία πτήσης ή βάδισης, απώλεια προσανατολισμού και σοβαρές νευρολογικές βλάβες. Όπως κλίση της κεφαλής (head tilt), σπασμούς και συχνά οδηγεί σε ακαριαίο θάνατο.
Στα άλογα, τα οποία διατρέχουν τον υψηλότερο κίνδυνο μεταξύ των θηλαστικών, η κλινική εικόνα περιλαμβάνει οξεία εγκεφαλομυελίτιδα, αναφέρει ο κύριος Αστήθας.
Τα συμπτώματα, περιγράφει, ξεκινούν με πυρετό, κατάθλιψη και ανορεξία. Στη συνέχεια εξελίσσονται σε έντονη αταξία και αστάθεια στα άκρα, μυϊκές συσπάσεις στο πρόσωπο και τον αυχένα.
Παρουσιάζουν παράλυση κρανιακών νεύρων (πτώση χείλους ή βλεφάρου), τριγμό των δοντιών, αδυναμία κατάποσης και, στις σοβαρότερες περιπτώσεις, κατάκλιση και παράλυση.
Γι’ αυτό, στα ιπποειδή εφαρμόζεται συστηματικός προληπτικός εμβολιασμός, σε αντίθεση με τα μικρά ζώα όπου δεν απαιτείται ούτε διατίθεται εμβόλιο.
Ακριβώς σε αυτό το σημείο αναδεικνύεται, τονίζει ο κύριος Αστήθας, η τεράστια σημασία της Ενιαίας Υγείας (One Health). Δηλαδή, της αλληλένδετης σχέσης μεταξύ της υγείας των ανθρώπων, των ζώων και του περιβάλλοντος.
Η κτηνιατρική επιτήρηση των αλόγων και η παρακολούθηση της θνησιμότητας των πτηνών, λειτουργούν ως ένα πολύτιμο σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης (sentinels) για τις υγειονομικές αρχές. Έτσι, υποδεικνύουν την κυκλοφορία του ιού σε μια περιοχή πριν εκδηλωθεί έξαρση στον ανθρώπινο πληθυσμό.
Αναγκαία η αποπαρασίτωση
Παρότι ο ιός του Δυτικού Νείλου δεν απειλεί άμεσα τους σκύλους και τις γάτες, η προστασία τους από τα τσιμπήματα παραμένει ζωτικής σημασίας για την υπεύθυνη φροντίδα τους, υπογραμμίζει ο κτηνίατρος.
Τα κουνούπια, οι σκνίπες, τα τσιμπούρια και οι ψύλλοι μεταδίδουν πληθώρα άλλων επικίνδυνων και συχνά θανατηφόρων νοσημάτων. Όπως είναι η διροφιλαρίωση (το σκουλήκι της καρδιάς) και η λεϊσμανίωση (καλααζάρ).
Η τακτική και συνεπής αποπαρασίτωση (εσωτερική και εξωτερική) σε συνδυασμό με τη χρήση εγκεκριμένων εντομοαπωθητικών σκευασμάτων, όπως αμπούλες, κολάρα και σπρέι, αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της κτηνιατρικής πρόληψης καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.
Ιδιαίτερη προσοχή, επισημαίνει ο κτηνίατρος, απαιτείται στην επιλογή των σκευασμάτων, καθώς η φαρμακολογική δραστικότητα διαφέρει ανά είδος.
Για παράδειγμα, η περμεθρίνη, μια ουσία εξαιρετικά αποτελεσματική και ευρέως χρησιμοποιούμενη για την απώθηση εντόμων στους σκύλους, είναι άκρως τοξική και θανατηφόρα για τις γάτες.
Συνεπώς, η επιλογή της κατάλληλης αποπαρασιτικής και εντομοαπωθητικής αγωγής πρέπει να γίνεται πάντα σε συνεννόηση με τον θεράποντα κτηνίατρο.
Τέλος, ο κύριος Αστήθας λέει: «Η επιστημονική τεκμηρίωση του θέματος βασίζεται στα επίσημα πρωτόκολλα του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφάλειας Τροφίμων (EFSA). Αλλά και του Παγκόσμιου Οργανισμού για την Υγεία των Ζώων (WOAH) και του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ)».
⃰ Ο κύριος Κωνσταντίνος Αστήθας είναι κτηνίατρος, απόφοιτος του Πανεπιστημίου Δασοτεχνίας της Σόφιας, με μεταπτυχιακό στην «Ηθική, Δίκαιο και Ευζωία των Ζώων».
Από το 2017 διαχειρίζεται παθολογικά και χειρουργικά περιστατικά.
Προσφέρει τις υπηρεσίες του στην Ελληνική Φιλοζωική Εταιρεία στο Κορωπί και στο ιδιωτικό του ιατρείο, PrimeVet στα Σπάτα.
Πηγή: in.gr / Τζούλη Τούντα
