ΜΑΡΙΑ ΜΕΝΟΥΝΟΣ: ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ

Η Μαρία Μενούνος τίμησε τη μνήμη της μητέρας της, Σταυρούλας-Λίτσας, με αφορμή τα γενέθλιά της, μιλώντας συγκινημένη για τη μάχη της με το γλοιοβλάστωμα και για τα πέντε χρόνια που κατάφερε να σταθεί δυνατή. Στην προσωπική της ανάρτηση, η παρουσιάστρια περιέγραψε τη μητέρα της ως μια βαθιά ανιδιοτελή γυναίκα που αφιέρωσε τη ζωή της στην οικογένεια, αφήνοντας πίσω της αγάπη, δύναμη και πολύτιμα μαθήματα ζωής.
Πιο αναλυτικά
Η ημερομηνία των γενεθλίων της μητέρας της ξυπνά κάθε χρόνο για τη Μαρία Μενούνος μνήμες γεμάτες αγάπη, αλλά και συγκίνηση. Η Ελληνοαμερικανίδα παρουσιάστρια τίμησε τη μνήμη της Σταυρούλας – Λίτσας Μενούνος, η οποία έφυγε από τη ζωή στα 67 της και σήμερα θα γιόρταζε τα 72α γενέθλιά της.
Η Μαρία επέλεξε να μοιραστεί με τους διαδικτυακούς της φίλους ένα ιδιαίτερα προσωπικό μήνυμα. Μίλησε για τη μητέρα της, για τα χρόνια της ασθένειας, αλλά και για όλα όσα της δίδαξε μέσα από τη ζωή της.

«Την έχασα στα 67 της. Σήμερα θα γινόταν 72 ετών. Τώρα τα γενέθλιά της είναι στον παράδεισο, ελπίζω περιτριγυρισμένη από όλους τους ανθρώπους που αγαπά και που έφυγαν πριν από εκείνη», έγραψε χαρακτηριστικά.
Η μητέρα της Μαρίας Μενούνος έδωσε για πέντε χρόνια τη δική της μάχη με το γλοιοβλάστωμα. Η παρουσιάστρια εξηγεί πως η οικογένεια δεν στάθηκε ποτέ μόνο στους δύσκολους αριθμούς και στις στατιστικές της ασθένειας. Κράτησε ζωντανή την ελπίδα.
«Το γλοιοβλάστωμα είναι μια αδυσώπητη ασθένεια και τα στατιστικά που συνοδεύουν τη διάγνωση είναι δύσκολα. Όμως κανείς μας δεν ήταν προσηλωμένος στα στατιστικά. Ήμασταν προσηλωμένοι στην πιθανότητα».
Η ίδια αναφέρεται και στην προσπάθεια της οικογένειας να αναζητήσει εναλλακτικές που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά στη συμβατική δυτική ιατρική φροντίδα. Για τη Μαρία, η μητέρα της θα μπορούσε να γίνει «ένα θαύμα».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη MARIA MENOUNOS (@mariamenounos)
Και όπως γράφει, αυτό ακριβώς αισθάνεται ότι έζησαν.
«Κι εγώ ήμουν αφοσιωμένη στην ιδέα ότι η μαμά μου θα μπορούσε να είναι ένα θαύμα. Πιστεύω ότι ζήσαμε το θαύμα μας. Τα κατάφερε για πέντε χρόνια».
Πέρα από την ασθένεια, η Μαρία θυμάται τη γυναίκα που ήταν πάντα εκεί για τους άλλους. Τη μητέρα που της έμαθε να φροντίζει το σπίτι, να μαγειρεύει, να δημιουργεί ένα ζεστό περιβάλλον και να νοιάζεται για την οικογένεια.
Την έβλεπε να στέκεται με αφοσίωση και δίπλα στον πατέρα της, ο οποίος έχει διαβήτη τύπου 1. Η ίδια, όμως, παραδέχεται πως αυτά τα πέντε χρόνια προσπάθησε να κρατήσει και ένα διαφορετικό μάθημα από τη ζωή της μητέρας της.
Η Σταυρούλα ήταν υπερβολικά ανιδιοτελής
«Η μαμά μου ήταν ανιδιοτελής πέρα από κάθε περιγραφή. Υπερβολικά ανιδιοτελής. Με το ζόρι έβρισκε χρόνο ακόμη και για να φτιάξει τα μαλλιά της με τον πιο απλό τρόπο. Δεν έκανε σχεδόν τίποτα μόνο για τον εαυτό της».
Ούτε γιόγκα, ούτε γυμναστική. Ούτε πραγματικό χρόνο για τη δική της σωματική, συναισθηματική ή πνευματική ευεξία. Κι όμως, όπως λέει η Μαρία, η μητέρα της ξεπερνούσε καθημερινά τα 10.000 βήματα, τρέχοντας από εδώ κι από εκεί για να φροντίζει όλους τους άλλους.