Δημήτρης Θεοφίλου: Ο τέως μπήκε από την πίσω πόρτα για το μυστικό ραντεβού με την Αλίκη

Ο Δημήτρης Θεοφίλου είναι ένας παλιός Αθηναίος, που κουβαλά στις πλάτες του την ιστορία μιας μεγάλης οικογένειας με βαρύ παρελθόν.

Από τον Νίκο Νικόλιζα

Ανιψιός του Τζιμ Λόντος, του διασημότερου παλαιστή όλων των εποχών, με το όνομά του γραμμένο με χρυσά γράμματα στα παγκόσμια ρινγκ, είναι ο Δημήτρης Θεοφίλου. Είναι επίσης ανιψιός της ξακουστής χορεύτριας Λίντας Αλμα και του συζύγου της, Μάνου Κατράκη. Ο πατέρας του είχε την πιο γνωστή ταβέρνα στην Πλάκα, τον «Θεόφιλο», όπου οι σημαντικοί Ελληνες συναντιούνταν για φαγητό και συζητήσεις, στους πρόποδες της Ακρόπολης.

Μαίρη ΧρονοπούλουΗθοποιός θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης · 13 άρθραΠροφίλ

Παράλληλα, ο Δημήτρης Θεοφίλου αναλάμβανε να πηγαίνει καφέ στην Κατίνα Παξινού και τον Αλέξη Μινωτή, ενώ παρακολούθησε σχεδόν όλες τις παραστάσεις από τα πρώτα Επιδαύρια και έπειτα, μετά το 1954. Τότε ο πατέρας του είχε φτιάξει στην παλιά Επίδαυρο το πρώτο κάμπινγκ της Ελλάδας, όπου φιλοξενούνταν όλα τα σπουδαία ονόματα του θεάτρου.

Το ραντεβού μας έγινε στον ιστορικό Μαγεμένο Αυλό, το εστιατόριο του Μάνου Χατζιδάκι. Στον ίδιο χώρο είχε πραγματοποιηθεί η πρώτη κρυφή συνάντηση της Αλίκης Βουγιουκλάκη με τον τότε διάδοχο του θρόνου. Με λίγο κρασί και τα ποτήρια μας να τσουγκρίζουν, ξεκινήσαμε να ανακαλούμε τις ιστορίες που διαμόρφωσαν τον μύθο της πολιτιστικής Αθήνας…

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΤζένη Μπότση: Το σπίτι της άλλαξε όψη για τα Χριστούγεννα

Είμαστε κάτω από τις αφίσες του θείου σας, Τζιμ Λόντος…

Ο θείος μου πήγε στην Αμερική όταν ήταν μόλις 14 ετών. Επέστρεψε ως παγκόσμιος πρωταθλητής, έχοντας κατακτήσει πολλές διακρίσεις, και τον αποκαλούσαν «λιοντάρι της γης». Πρόλαβα να τον γνωρίσω και έχω πολλές αναμνήσεις, αφού έζησε πολλά χρόνια και μας διηγούνταν τις επιτυχίες του. Ο πατέρας μου είχε αρχικά στραφεί στη δικηγορία, αλλά αργότερα τα εγκατέλειψε όλα για να αναλάβει την καριέρα του Τζιμ Λόντος, αδελφού του παππού μου. Χρήστος Θεοφίλου ήταν το πραγματικό του όνομα.

Ας γυρίσουμε στην αρχή: σε ποιο μέρος γεννηθήκατε;

Γεννήθηκα στην Πλάκα, όταν υπήρχαν αλάνες παντού και τα παιδιά έπαιζαν έξω. Από τα χρόνια εκείνα κρατώ μόνο χαρούμενες αναμνήσεις και συγκινούμαι όταν τις φέρνω στον νου. Οι άνθρωποι είχαν παιδικότητα, χαμογελούσαν και έκαναν αστεία ο ένας στον άλλο για να διασκεδάζουν περισσότερο. Αγαπούσαν τη ζωή. Η οικογένειά μας είχε την περίφημη «Ταβέρνα του Θεοφίλου», όπου έρχονταν όμορφοι άνθρωποι και υπήρχε αμοιβαίος σεβασμός. Στις γειτονιές παίζαμε τότε, ενώ στην οδό Μακρυγιάννη, που σήμερα είναι γεμάτη τουριστική κίνηση, τα αγόρια παίζαμε ποδόσφαιρο. Στο σημείο όπου βρίσκεται το Νέο Μουσείο απλωνόταν μια μεγάλη αλάνα, γεμάτη παιδικές φωνές.

Η οικογένειά σας ανήκε στην αστική τάξη;

Προερχόμουν από αστική οικογένεια νοικοκυραίων ανθρώπων. Αφού άνοιξε την «Ταβέρνα του Θεοφίλου», ο πατέρας μου στράφηκε στον τουρισμό και δημιούργησε στην παλιά Επίδαυρο το πρώτο κάμπινγκ της Ελλάδας. Εκεί είχε κατασκευάσει καλύβες από καλάμια, που τις αποκαλούσαμε «μπανγκαλόουζ». Στις εγκαταστάσεις φιλοξενήθηκαν όλοι οι καλλιτέχνες που έπαιζαν στην Επίδαυρο, αφού τότε δεν υπήρχαν άλλα καταλύματα.

Ποιους καλλιτέχνες έχετε στη μνήμη σας;

Πάνω απ’ όλους θυμάμαι την Κατίνα Παξινού, για την οποία ήμουν ο άνθρωπος που την περιποιούνταν προσωπικά. Της ετοίμαζα καφέ, αλλά σπάνια κατάφερνα να βρω τη σωστή αναλογία. Αν έβαζα λίγη ζάχαρη, διαμαρτυρόταν, και το ίδιο συνέβαινε όταν πρόσθετα περισσότερη. Μια μέρα ο Μινωτής με φώναξε κρυφά και μου είπε: «Μικρέ, βάλε μία κουταλιά ζάχαρη, λίγο καφέ και πήγαινέ τον». Πήγα τον καφέ στην Κατίνα και λίγο αργότερα την ακούσαμε να φωνάζει με την τεράστια φωνή της: “Επιτέλους, αυτός είναι καφές”. Με την Κατίνα στην Επίδαυρο περάσαμε μυθικά χρόνια. Μαζί της εμφανίζονταν και άλλοι σπουδαίοι καλλιτέχνες: ο Θάνος Κωτσόπουλος, η Ελένη Ζαφειρίου, η Αννα Συνοδινού, ο Θόδωρος Μορίδης, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, η Μαίρη Χρονοπούλου και η Μάρω Κοντού.

Ήταν πράγματι τόσο σπουδαία ηθοποιός η Κατίνα Παξινού;

Ήταν τεράστια. Επιπλέον, διέθετε το χάρισμα της φωνής· μόλις μιλούσε, προκαλούσε ανατριχίλα. Στο αρχαίο θέατρο η φωνή της ακουγόταν μέχρι τα γύρω βουνά. Ωραία φωνή είχε και ο Μινωτής, όμως στο ελληνικό θέατρο την καλύτερη αντρική φωνή είχε ο Μάνος Κατράκης. Εκεί συνέβη και το θρυλικό ατύχημα με τον Μινωτή και πέντε ή έξι κοπέλες του χορού: έφυγαν με αυτοκίνητο, το όχημα αναποδογύρισε και κατέληξαν σε χαντάκι. Όλοι βγήκαν με γρατζουνιές και τραύματα. Η Παξινού, χωρίς να ξέρει τι είχε συμβεί, αναρωτήθηκε τότε: «Για όνομα του Θεού! Περονόσπορος έπεσε στο Εθνικό;» Ποιος θα της έλεγε ότι είχαν πέσει όλοι μαζί σε χαντάκι; Ακόμη και σήμερα υπάρχει εκεί πινακίδα με την επιγραφή «Η γέφυρα του Μινωτή», από το περιστατικό αυτό.

Είστε, ωστόσο, και ανιψιός της Λίντας Αλμα…

Η Λίντα ήταν μια εξαιρετικά ταλαντούχα προσωπικότητα, που είχε τη δυνατότητα να κατακτήσει τον κόσμο. Η πορεία της δεν ολοκληρώθηκε, αφού ερωτεύτηκε τον Μάνο Κατράκη και έμεινε στην Ελλάδα. Στην Κατοχή, ο Γιάννης Φλερύ εμφανιζόταν χορευτικά με την Μπέλλα Σμάρω, επίσης μεγάλη μορφή του χορού και του θεάτρου. Ένας μεθυσμένος Ιταλός άδειασε το πιστόλι του στην κοιλιά της, όμως εκείνη σώθηκε, χάρη στη μεταφορά της σε μία από τις σημαντικές κλινικές της εποχής. Ο Φλερύ, σε απόγνωση, έψαχνε παρτενέρ, καθώς είχε ήδη κλείσει συμβόλαια για παραστάσεις. Έτσι βρέθηκε στη σχολή χορού της Νίκι Νίκολς, με ρωσική καταγωγή. Η ιδιοκτήτρια τού απάντησε: «Δεν έχω κάτι, Γιαννάκη μου. Όμως, έχω μια μικρή κοπέλα, που θα μπορούσες να τη δεις”. Μόλις είδε τη Λίντα, ενθουσιάστηκε και ξεκαθάρισε: «Δεν φεύγω, αν δεν την πάρω μαζί μου”. Κάλεσαν τότε τη γιαγιά μου, χήρα στρατιωτικού, και της πρότειναν να κάνουν την εγγονή της χορεύτρια. Εκείνη αρνήθηκε κατηγορηματικά, ώσπου ο Φλερύ τής είπε: “Μα, θα παίρνετε τρεις κονσέρβες και μία κουραμάνα κάθε μέρα”. Ακούγοντάς τον, η γιαγιά μου δέχτηκε: “Αν είναι έτσι, ας γίνει”. Έτσι άρχισε η πορεία της. Η Λίντα και ο Φλερύ περιόδευσαν σε όλο τον κόσμο. Όταν η Εντίθ Πιάφ τούς παρακολούθησε στην Αθήνα, ενθουσιάστηκε και τους πρότεινε να ταξιδέψουν στο Παρίσι. Εκεί εμφανίστηκαν στο Θέατρο των Αστέρων, όπου τα προγράμματα της περιόδου ανέφεραν: «Εντίθ Πιάφ με το συγκρότημά της. Γιάννης Φλερύ – Λίντα Αλμα. Και από κάτω με πιο μικρά γράμματα το όνομα του Ιβ Μοντάν. Ήταν το 1947. Σε κάθε μέρος όπου εμφανίστηκαν, το όνομά τους έμεινε με χρυσά γράμματα. Αργότερα, το Χόλιγουντ πρότεινε στη Λίντα να εγκατασταθεί εκεί και να χορεύει, προσφέροντάς της ένα τεράστιο συμβόλαιο. Την ήθελαν όμως χωρίς τον Φλερύ. Η απάντησή της ήταν: “Εγώ μόνη μου δεν έρχομαι”. Έτσι έχασε τη δυνατότητα να γίνει το μεγαλύτερο όνομα και στην Αμερική.

Η σχέση και ο γάμος της Λίντας με τον Κατράκη ωφέλησαν την ίδια;

Επαγγελματικά, η σχέση αυτή στάθηκε εμπόδιο στην καριέρα της· στην ψυχή της, όμως, λειτούργησε ευεργετικά. Όποιος προσφέρει αγάπη είναι πρώτα απ’ όλα εκείνος που κερδίζει και βρίσκει την ευτυχία. Η Λίντα αγάπησε ολοκληρωτικά τον Μάνο και έμεινε στο πλευρό του μέχρι το τέλος της ζωής του.

Απ’ όσο γνωρίζω, το γνωστό κρυφό ραντεβού της Αλίκης με τον διάδοχο Κωνσταντίνο έγινε στον Μαγεμένο Αυλό, το στέκι του Μάνου Χατζιδάκι…

Τον χώρο δημιούργησε ο Γιώργος Πολυχρόνης, ένας ξεχωριστός μπον βιβέρ της δεκαετίας του ’60. Ήταν σύζυγος της κόρης του Παυλίδη, που συνδεόταν με τη γνωστή σοκολατοβιομηχανία. Εκείνος έστησε αυτό το στέκι, όπου σύχναζε ο Μάνος Χατζιδάκις και με τον οποίο συνδέθηκαν φιλικά. Ο Μάνος ήταν σπουδαίος άνθρωπος και είχε απίστευτο πνεύμα. Η πρώτη μας γνωριμία έγινε τη δεκαετία του ’60, στην αρχαία Επίδαυρο, όταν είχε έρθει για να γράψει τραγούδι για τη «Λυσιστράτη». Δεν μπορούσε να το βρει και να το συνθέσει, ενώ οι πρόβες προχωρούσαν χωρίς να υπάρχει ακόμη το τραγούδι του. Ένα βράδυ, όλοι κάθισαν απελπισμένοι στον Φλοίσβο της θάλασσας, στην αρχαία Επίδαυρο, μαζί με τον Χατζιδάκι, που από την αγωνία του άναβε συνεχώς τσιγάρα. Ξαφνικά, μέσα στη σιωπή, ακούστηκε: “Aχ, το βρήκα. Ελάτε όλοι κοντά και να λέτε ό,τι λέω” και τότε άρχισε να τραγουδά: “Eναν μυθο θα σας πω, που τον μάθαμε παιδιά”. Μόλις τελείωσε, έβγαλε το πακέτο με τα Σαντέ τσιγάρα και άρχισε να γράφει το τραγούδι στην πίσω πλευρά του!

Δεν μου μιλήσατε, όμως, για την Αλίκη και τη μυστική συνάντηση με τον διάδοχο…

Ο Πολυχρόνης, ο οποίος είχε ανοίξει τον Μαγεμένο Αυλό τη δεκαετία του ’60, διατηρούσε φιλία με τον τότε διάδοχο Κωνσταντίνο. Έτσι, χάρη σε εκείνον, η Αλίκη και ο Κωνσταντίνος συναντήθηκαν για πρώτη φορά στο συγκεκριμένο μαγαζί, που βρίσκεται κοντά στα ανάκτορα. Υπήρχε ένα μικρό, κρυφό πορτάκι στην πίσω πλευρά των ανακτόρων, από όπου έβγαιναν από το παλάτι και κατευθύνονταν στο μαγαζί για φαγητό. Για να μην τραβήξουν την προσοχή, η Αλίκη και ο διάδοχος πέρασαν κρυφά από αυτή την πίσω είσοδο.

Κάποια φορά, ενώ ο διάδοχος βρισκόταν μέσα στο μαγαζί, ξέσπασε δυνατή βροχή. Τότε ο Πολυχρόνης ρώτησε τον Κωνσταντίνο: “Υψηλότατε, θέλετε να σας μεταφέρω με το αμάξι μου στα ανάκτορα για να μη βραχείτε; Ομως, είναι αυτό που μεταφέρουμε τρόφιμα”. Ο Κωνσταντίνος συμφώνησε και μπήκε στο μικρό αυτοκίνητο, στο οποίο λίγο νωρίτερα είχαν μεταφέρει ένα σακί κρεμμύδια. Όταν επέστρεψε ο Πολυχρόνης, μας είπε: “Ολο το αμάξι μύριζε κρεμμυδίλα. Αισθάνθηκα τόσο άσχημα μπροστά στον Κωνσταντίνο, που ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί”».