ΚΑΠΠΑΔΟΚΙΑ: ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΑΕΡΟΣΤΑΤΑ ΣΕ ΜΑΓΙΚΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

Το άρθρο αφηγείται το αυθόρμητο ταξίδι μιας οικογένειας στην Καππαδοκία με αυτοκινούμενο τροχόσπιτο, ύστερα από μια ξαφνική απόφαση που γεννήθηκε μέσα από συζήτηση και κοινή επιθυμία για εξερεύνηση. Μετά την ακύρωση μέρους των διακοπών τους, ξεκινούν οδικώς για την Τουρκία, απολαμβάνοντας τη διαδρομή και προετοιμάζοντας το έδαφος για να ζήσουν από κοντά το μαγευτικό τοπίο της περιοχής, μέσα από εντυπωσιακές εικόνες με πολύχρωμα αερόστατα.
Πιο αναλυτικά
Λέξεις & εικόνες: Ηλίας Ονουφριάδης
Οι διακοπές είχαν κλείσει από αρχές του έτους: Camping 14 ημέρες με σκηνή στον Αρμενιστή. Φέτος, λόγω των υψηλών απαιτήσεων στη δουλειά και για τους δυό μας, «ψάχναμε» να μην κάνουμε τίποτα. Να παραμείνουμε σταθεροί σε ένα σημείο, με ένα μαγιό να περιφερόμαστε αργά στο χώρο.
Αρχές Ιουλίου επισκεπτόμαστε το camping για 2 ημέρες για ένα μπάνιο και χαλάρωση. Προτείνω να πάμε στο beach bar, να πιούμε ένα ποτό με τη Χριστίνα, τα κορίτσια έχουν πλέον μεγαλώσει τόσο ώστε να κινούνται ανεξάρτητα με ελάχιστη εποπτεία…Χαλαρώνουμε και συζητάμε για τα θετικά του camping και ότι πόσο ωραία θα περάσουμε τον Αύγουστο.
Μέσα μας όμως και οι δύο, νιώθω ότι «ψαχνόμαστε» εναλλακτικά, αναζητούμε τα χιλιόμετρα…μετά από 24 χρόνια μαζί, είναι εύκολο να καταλάβει ο ένας τον άλλο..
Κάποια στιγμή αναφέρομαι στους Δολομίτες στη Βόρεια Ιταλία, ότι θα ήταν ωραίο να γίνει αυτό το ταξίδι στο μέλλον, η Χριστίνα συμφωνεί. Δεν έχουμε διαφωνήσει ποτέ άλλωστε για κάτι τέτοιο. Στο καπάκι πετάω τη λέξη Καππαδοκία και ταυτόχρονα ψάχνω στο κινητό μερικές φωτογραφίες από αυτό τον τόπο, που χάζευα πρόσφατα στο κινητό.
Ένα τεράστιο χαμόγελο από την Χριστίνα… «Στο μυαλό μου είσαι! Αλήθεια το σκεπτόμουν όλες αυτές τις μέρες.. Και πότε λες να πάμε;»
Μη τα πολυλογώ, ακυρώνουμε τη δεύτερη εβδομάδα στο camping και ταυτόχρονα σχεδιάζουμε το ταξίδι το οποίο θα γίνει οδικώς με το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο. Μεγάλο πλεονέκτημα, δεδομένου ότι δεν χρειάζεται να κλείσεις τίποτα.
Έχω ένα δίλημμα για τα πολλά χιλιόμετρα/ημέρα, ιδιαίτερα στην αρχή όπου φοβάμαι μη κουραστεί η οικογένεια. Η Χριστίνα με καθησυχάζει και κάπως έτσι ξεκινάει ο σχεδιασμός και η οργάνωση του ταξιδιού.
Επιστρέφουμε Κυριακή απόγευμα από το camping, ξεφορτώνουμε τα ουκ ολίγα πράγματα, και ξεκινάει ο αγώνας των πλυντηρίων και του στεγνώματος των ρούχων..
Στις 06:00 το πρωί της Δευτέρας, δηλαδή λίγες ώρες αφότου είχαμε γυρίσει από μια εβδομάδα στο camping, είχαμε μπει στο αυτοκινούμενο και ξεκινάμε για το κέντρο της Τουρκίας!
Έχοντας την Ανατολή καθόλη τη διάρκεια μπροστά μας, απολαμβάνουμε τη διαδρομή, τα κορίτσια κοιμούνται και εγώ είμαι ήσυχος ότι ξεκουράζονται και θα έχουν δυνάμεις για μετά…
Δείτε μαγικές εικόνες μέσα από το φωτογραφικό φακό του Ηλία Ονουφριάδη:























