ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΖΩΝΑΚΗ ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΥ: «ΑΚΟΜΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΟ ΔΩΡΟ ΜΟΥ»
Η Κατερίνα Καινούργιου είπε στην πρεμιέρα του «Super Κατερίνα» ότι η απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη τη συγκλόνισε, θυμίζοντας το μήνυμά του για το δώρο που περιμένει.
Η Κατερίνα Καινούργιου μίλησε συγκινημένη στην πρεμιέρα του «Super Κατερίνα» για τη στενή σχέση που είχε αναπτύξει με τον Γιώργο Μαζωνάκη μετά τη συνέντευξή τους, περιγράφοντάς τον ως έναν ευαίσθητο και ιδιαίτερα γοητευτικό άνθρωπο. Όπως αποκάλυψε, του είχε αγοράσει μανικετόκουμπα ως δώρο, όμως δεν πρόλαβε ποτέ να του τα δώσει, με αποτέλεσμα το τελευταίο του μήνυμα προς εκείνη να είναι το «ακόμα περιμένω το δώρο μου», κάτι που, όπως είπε, τη βαραίνει πολύ συναισθηματικά.
Πιο αναλυτικά
Η Κατερίνα Καινούργιου κατά τη διάρκεια της πρεμιέρας της εκπομπής «Super Κατερίνα» δε θα μπορούσε να μην αναφερθεί στην απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη.
«Θέλω να σας πω και να σας εξομολογηθώ ότι η συγκεκριμένη απώλεια κυριολεκτικά με συγκλόνισε, διότι μετά τη συνέντευξη που είχαμε κάνει πριν από περίπου δύο χρόνια, είχαμε αναπτύξει μια πολύ ιδιαίτερη σχέση. Μια σχέση, εννοώ ότι ο Γιώργος πριν μου παραχωρήσει εκείνη τη συνέντευξη που είχε πολλά χρόνια να μιλήσει, ήθελε να έρθουμε πιο κοντά. Με είχε καλέσει στο σπίτι του, πηγαίναμε για φαγητό, μιλούσαμε δηλαδή και είχα δει έτσι πέρα από το μεγαλείο του καλλιτέχνη που θαύμαζα πάντα, ένα μεγαλείο ψυχής και έναν άνθρωπο πάρα πολύ ευαίσθητο και πληγωμένο. Εγώ δεν θέλω να πω πληγωμένο από την οικογένεια κτλ. Αυτό δεν είναι τώρα θέμα, πληγωμένο γενικότερα από πάρα πολλά που είχαμε συζητήσει.
Διαβάστε επίσης: Νέα αποκάλυψη για Μαζωνάκη: Η μυστική συνάντηση στο Ψυχικό 48 ώρες πριν τον θάνατό του – Με ποιους βρέθηκε;
Θυμάμαι ότι είχα πάει σπίτι του και μου τραγουδούσε ακαπέλα και είχα πάθει σοκ. Δεν είχα ξαναμαγευτεί τόσο πολύ από κάποιον άνθρωπο. Τον κοιτούσα μες στα μάτια, δηλαδή ήταν τόσο ερωτεύσιμος. Μου άνοιγε την πόρτα του αυτοκινήτου. Να μου τραβάει την καρέκλα για να καθίσω. Ένα αρσενικό παλαιάς κοπής σε όλη του τη συμπεριφορά. Θεωρώ ότι έτσι τον μεγάλωσαν οι γονείς του. Όταν του είχα κάνει τη συνέντευξη που μετά μιλούσαμε, βγαίναμε για φαγητά κτλ. Είχε ένα αγαπημένο κοσμηματοπωλείο ο Γιώργος στο κέντρο της Αθήνας.
Είχε πάρα πολλά κοσμήματα ωραία από εκεί έτσι, αρχαιοελληνικά, πολύ ιδιαίτερα. Και ήθελα για να τον ευχαριστήσω που με είχε τιμήσει με την τόσο ωραία κουβέντα που είχαμε κάνει, να του πάρω ένα δώρο. Μετά από καιρό, λοιπόν, του πήρα μανικετόκουμπα. Μιλάμε και του λέω να σου πω, να βρεθούμε, ή να στα στείλω, σου έχω πάρει ένα δώρο, δεν του είπα μανικετόκουμπα. Και μου λέει ωραία, μου λέει να κανονίσουμε να τα πούμε γιατί του λέω να στα στείλω, μου λέει καλύτερα να τα πούμε από κοντά.
Παιδιά, εγώ μένω έγκυος μετά. Έμεινα έγκυος ξέρεις με την εγκυμοσύνη αρχίζω και χάνομαι και ξαναμιλάμε μετά την περιπέτεια που είχε τότε με το ψυχιατρείο και του λέω όλα καλά κτλ. Μου λέει όλα καλά, να κανονίσουμε να βγούμε για φαγητό. Μετά είχα την εγκυμοσύνη, γέννησα και πριν από το καλοκαίρι μου στέλνει ένα μήνυμα. Μου λέει ακόμα περιμένω το δώρο μου και του λέω έχεις δίκιο, είμαι λεχώνα, θα πάμε για ένα φαγητό. Δεν πρόλαβα ποτέ να του τα δώσω. Και ξέρεις πόσο βαρέως το φέρνω αυτό; Δηλαδή λέω γιατί να περίμενα τόσο καιρό ακόμα θα μπορούσα να τα είχα στείλει…»
