ΚΛΕΛΙΑ ΡΕΝΕΣΗ: «ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ ΟΥΤΕ ΤΙ ΚΑΝΩ ΟΥΤΕ ΜΕ ΤΙ ΑΣΧΟΛΟΥΜΑΙ»

Η Κλέλια Ρένεση μίλησε για τις δυσκολίες που προκύπτουν όταν προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στη μητρότητα και τις επαγγελματικές υποχρεώσεις της.

Η ηθοποιός συμμετέχει στη δραματική σειρά εποχής του ΑΝΤ1 «Ντέρτι» και, σε συνέντευξη που έδωσε στη Reallife, εξήγησε πώς διαμορφώνει την καθημερινότητά της μαζί με την κόρη της, Κοραλία.

Αναφέρθηκε στην προσπάθεια να έχει το παιδί κοντά της, ενώ η εργασία της συνοδεύεται από απαιτητικούς και συχνά απρόβλεπτους ρυθμούς. Μίλησε ακόμη για τη σχέση της κόρης της με τη δημοσιότητα, αλλά και για όσα αλλάζουν καθώς μεγαλώνει και αρχίζει να προσέχει περισσότερο τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί της.

Πώς καταφέρνεις να συνδυάζεις τα πολύωρα γυρίσματα με την ανατροφή της κόρης σου, Κοραλίας;

Προσπαθώ να την έχω όσο πιο κοντά γίνεται, με βάση τις συνθήκες και τις ανάγκες μου, αφού η ζωή μου περνά από μεγάλες διακυμάνσεις και δεν έχει σταθερό ρυθμό. Έτσι, η Κοραλία έμαθε να προσαρμόζεται, ενώ κι εγώ έμαθα να την προετοιμάζω και να τη φέρνω κοντά μου. Έρχεται αρκετά συχνά στα γυρίσματα και έχει τον καημό της. Μου λέει «μαμά, θα τραγουδήσεις αυτό το τραγούδι; Για πάμε. Δεν το λες καλά εκεί…». Είναι αναγκαίο να τη βάζω στον κόσμο μου, γιατί διαφορετικά θα δημιουργηθεί απόσταση μεταξύ μας.

Η κόρη μου δεν ξέρει ούτε τι δουλειά κάνω ούτε με τι ασχολούμαι, οπότε υπάρχει μεγάλο κενό που πρέπει να καλυφθεί. Κάποιες φορές δεν γίνεται να την πάρω στο γύρισμα και τότε της εξηγώ: «Δεν μπορείς να έρθεις σήμερα στο γύρισμα αγάπη μου, έχουμε δύσκολες σκηνές, πολύ κόσμο, θα ταλαιπωρηθώ και δεν θα μπορώ να έχω τον νου μου, θα κάτσεις σπίτι».

Πώς αντιμετωπίζει το γεγονός ότι ο κόσμος σε αναγνωρίζει;

Είναι ακόμη μικρή και δεν καταλαβαίνει ακριβώς τον λόγο που ο κόσμος ασχολείται μαζί μου. Αυτό της αρέσει, καθώς πηγαίνει στη Β’ Δημοτικού και τώρα αρχίζει να ανακαλύπτει τις κοινωνικές σχέσεις. Παλαιότερα αρκούσε να είμαστε καλά οι δυο μας, ενώ πλέον την απασχολεί η εικόνα της στους άλλους και γνωρίζει το παιχνίδι των εντυπώσεων. Εδώ δημιουργείται μια δυσκολία, αφού αρκετοί της φέρονται διαφορετικά επειδή είναι κόρη μου. Στο σχολείο, για παράδειγμα, άλλα παιδιά θα της πουν «η μαμά σου είναι αυτή» κι εκείνη επηρεάζεται, συγκεντρώνοντας πάνω της προσοχή που δεν της αξίζει, αφού η Κοραλία δεν έχει κάνει κάτι για να την προκαλέσει.

Όταν θέλει να τραβήξει τα βλέμματα, αρκετές φορές χρησιμοποιεί αυτό το πάσο. Αν πάμε για ψώνια και η πωλήτρια δεν της δώσει σημασία, μπορεί να της πει: «Αυτή είναι η μαμά μου, την έχετε δει;». Της έχω εξηγήσει: «Κοραλία, στους ανθρώπους δεν εκβιάζουμε το ενδιαφέρον τους». Χρειάζεται να καταλάβει ότι δεν σημαίνει κάτι πως εγώ αφηγούμαι στον κόσμο ιστορίες για το πώς με υποδέχονται. Μπαίνω στο σπίτι ανθρώπων που είναι κουρασμένοι, έχουν προβλήματα, βιώνουν φτώχεια, ταλαιπωρία ή μοναξιά, και τους κρατώ συντροφιά μέσα από την οθόνη. Έτσι, νομίζουν πως είμαι πραγματικά δικός τους άνθρωπος. Δεν θα τους πω ότι δεν είμαι, όμως αυτή η σχέση έχει αξία ως ένα σημείο. Θέλω να ακούσουν την ιστορία μου και να τους κάνει τη ζωή και την καρδιά κάπως καλύτερη. Δεν με νοιάζει να ανοίγουν οι πόρτες για να περάσω.