ΕΤΕΟΚΛΗΣ ΠΑΥΛΟΥ: 13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΕ ΣΤΟΝ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΟ ΤΟΥ – ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
Ο παρουσιαστής θυμάται δημόσια την οπαδική συμπλοκή στο Παγκράτι και στέλνει μήνυμα στα άτομα με αναπηρία, 13 χρόνια μετά τον πυροβολισμό.
Σήμερα, Τρίτη 13 Οκτωβρίου, συμπληρώνονται 13 χρόνια από τον πυροβολισμό που δέχθηκε ο Ετεοκλής Παύλου σε οπαδική συμπλοκή στο Παγκράτι. Ο σοβαρός τραυματισμός του είχε ως συνέπεια να χάσει τελικά το πόδι του. Ο παρουσιαστής μίλησε δημόσια για όσα συνέβησαν εκείνη την ημέρα, λέγοντας πως οι μνήμες της εμπειρίας εξακολουθούν να τον συνοδεύουν.
Σε βίντεο που ανάρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, ο σύζυγος της Ελένης Χατζίδου μίλησε για τη μάχη που έδωσε για να κρατηθεί στη ζωή. Αναφέρθηκε επίσης στις καθημερινές δυσκολίες των ανθρώπων με αναπηρία στην Ελλάδα.
«Σήμερα είναι μια ξεχωριστή μέρα για μένα, είναι 13 χρόνια ακριβώς από τη μέρα που έγινε αυτό το τραγικό συμβάν σε εμένα και έχασα το πόδι μου. Ήταν 13 Οκτωβρίου του 2013. Πραγματικά το σκέφτομαι όλη μέρα και όλη νύχτα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα κάπως έτσι κυλάει», ανέφερε αρχικά.
«Η πραγματική δικαίωση δεν έρχεται ποτέ»
Για το θέμα της δικαίωσης μίλησε ιδιαίτερα ο Ετεοκλής Παύλου, σημειώνοντας ότι εδώ και χρόνια πολλοί τον ρωτούν πώς εξελίχθηκε η υπόθεσή του.
Δεν προχώρησε σε λεπτομέρειες σχετικά με την πορεία της δικαστικής υπόθεσης, ωστόσο είπε πως θα αναφερθεί διεξοδικά σε όσα έγιναν κάποια στιγμή.
«Αρκετές φορές με έχετε ρωτήσει τι έχει συμβεί με τη δική μου υπόθεση, κι αν ύστερα από τόσα χρόνια έχω δικαιωθεί. Κάποια στιγμή θα μιλήσω για αυτό και θα σας πω ακριβώς τι έχει συμβεί. Όμως θέλω να σας πω ότι η πραγματική δικαίωση δεν έρχεται ποτέ».
Έπειτα, μίλησε για το πώς βιώνει την απώλεια που προκάλεσε ο σοβαρός τραυματισμός του.
«Όταν χάνεις το χέρι σου, το πόδι σου, όταν μένεις ανάπηρος και κοιτάς τον θάνατο στα μάτια δεν υπάρχει δικαίωση. Δεν κοστολογείται η ανθρώπινη ζωή και η ύπαρξη», τόνισε.
«Ευχόμουν να εφευρεθεί ένα κουμπί που θα έσβηνε τις αναμνήσεις»
Σε μια ιδιαίτερα προσωπική στιγμή της εξομολόγησής του, ο παρουσιαστής μοιράστηκε όσα περνούσαν από το μυαλό του κατά τη νοσηλεία του.
Όπως είπε, περισσότερο από μια τεχνολογική λύση που θα διευκόλυνε το περπάτημά του, ήθελε να βρεθεί τρόπος να ξεχάσει τις μνήμες του τραυματισμού.
«Θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι στο νοσοκομείο και να εύχομαι πραγματικά να εξελιχθεί τόσο η τεχνολογία με τα χρόνια, όχι για να εφευρεθεί ένα πόδι που θα μου κάνει τη ζωή πιο εύκολη, αλλά για να εφευρεθεί ένα κουμπί που θα μπορούσαμε να το πατάμε και να σβήνονται οι αναμνήσεις».
Ο ίδιος ανέφερε ότι η αντιμετώπιση των βιωμάτων μπορεί να είναι εξίσου απαιτητική με τις επιπτώσεις ενός σοβαρού τραυματισμού στο σώμα.
«Οι μεγαλύτερες μάχες εκεί δίνονται, με όσα έχουμε ζήσει, με τα βιώματα, όταν κλείνουμε τα μάτια, κοιμόμαστε, και σκεφτόμαστε όλα αυτά που έχουμε ζήσει. Ειδικά όταν έρχεσαι αντιμέτωπος με τον θάνατο, αυτή η μάχη είναι πολύ δύσκολη και θέλει έναν τεράστιο αγώνα για να βγεις νικητής», είπε.
Το μήνυμα του Ετεοκλή Παύλου προς τα άτομα με αναπηρία
Ο Ετεοκλής Παύλου έστειλε μήνυμα και σε όσους ζουν με αναπηρία, είτε από τη γέννησή τους είτε εξαιτίας κάποιου συμβάντος που συνέβη αργότερα στη ζωή τους.
«Μην τα παρατάτε ποτέ, ό,τι δυσκολία και να αντιμετωπίζετε στη ζωή σας. Ειδικά όσον αφορά το θέμα της αναπηρίας, είτε αν έχετε γεννηθεί με αυτή, είτε την αντιμετωπίσατε στη διάρκεια της ζωής σας, μην τα παρατήσετε», ανέφερε.
Επιπλέον, σχολίασε επικριτικά τις συνθήκες διαβίωσης των ατόμων με αναπηρία στην Ελλάδα.
«Ξέρω πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι, ειδικά σε μία χώρα που καθημερινά σου υπενθυμίζει ότι δεν έχεις θέση να ζεις σε αυτήν ως ανάπηρος, εσύ μην τα παρατήσεις», υπογράμμισε.
Ο πυροβολισμός στο Παγκράτι και ο μήνας που πέρασε σε κώμα
Στις 13 Οκτωβρίου 2013, ο Ετεοκλής Παύλου ήταν 23 ετών και εργαζόταν ως πορτιέρης σε νυχτερινό μαγαζί στο Παγκράτι, όταν τραυματίστηκε από πυροβολισμό σε οπαδική συμπλοκή.
Η σφαίρα τού προκάλεσε εκτεταμένη εσωτερική αιμορραγία και σοβαρούς τραυματισμούς, θέτοντας άμεσα τη ζωή του σε κίνδυνο.
Για περίπου έναν μήνα ο παρουσιαστής παρέμεινε σε κώμα. Κατά τη νοσηλεία του προέκυψαν σοβαρές επιπλοκές, όπως θρόμβωση και σηψαιμία, οι οποίες επιβάρυναν ακόμη περισσότερο την ήδη κρίσιμη κατάσταση της υγείας του.
Για να κρατηθεί στη ζωή, οι γιατροί κατέληξαν πως έπρεπε να ακρωτηριαστεί το πόδι του. Την άδεια για την επέμβαση έδωσε η μητέρα του, αφού εκείνος δεν μπορούσε να λάβει ο ίδιος την απόφαση.
