ΧΑΡΗΣ ΝΤΑΒΛΑΣ: Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗΣ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟ ΣΤΥΛ

Η δύναμη της επανάληψης δεν είναι μια έννοια που συνδέουμε συχνά με τη μόδα. Ο κόσμος του ντυσίματος μοιάζει να κινείται διαρκώς προς το καινούργιο, προς την επόμενη τάση, προς το επόμενο αντικείμενο του πόθου. Κι όμως, υπάρχουν άνθρωποι που χτίζουν την εικόνα τους διαφορετικά. Όχι μέσα από τη διαρκή αλλαγή, αλλά μέσα από τη συνέπεια.

Υπάρχει ένα μικρό παιχνίδι που μπορεί να παίξει κανείς κοιτάζοντας φωτογραφίες του Χάρη Ντάβλα από διαφορετικές χρονιές. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει πότε τραβήχτηκαν ούτε σε ποια εκδήλωση βρισκόταν. Αρκεί να παρατηρήσει τις λεπτομέρειες. Σε μια θεατρική πρεμιέρα. Σε ένα φιλανθρωπικό δείπνο. Σε μια κοινωνική εκδήλωση στο κέντρο της Αθήνας. Σε μια καλοκαιρινή βραδιά δίπλα στη θάλασσα. Τα πρόσωπα αλλάζουν, οι χώροι αλλάζουν, ακόμη και οι κώδικες του ντυσίματος αλλάζουν. Ένα στοιχείο όμως μοιάζει να επιστρέφει ξανά και ξανά. Το σταυρωτό σακάκι.

Άλλοτε βαθύ μπλε, άλλοτε καρό, άλλοτε σε πιο ανοιχτές καλοκαιρινές αποχρώσεις. Ποτέ ακριβώς το ίδιο, πάντα όμως αναγνωρίσιμο. Με τα χρόνια παύει να λειτουργεί σαν ένα ακόμη ρούχο της γκαρνταρόμπας του. Γίνεται μέρος της προσωπικής του αφήγησης. Και ίσως εκεί να βρίσκεται το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της δημόσιας εικόνας του. Όχι στο τι φοράει. Αλλά στο τι επιλέγει να επαναλαμβάνει.

Όταν η δύναμη της επανάληψης γίνεται προσωπική υπογραφή

Οι άνθρωποι με πραγματικά αναγνωρίσιμο στυλ σπάνια βασίζονται στην έκπληξη. Ο Gianni Agnelli δεν έγινε σημείο αναφοράς επειδή άλλαζε διαρκώς εικόνα. Αντίθετα, επέστρεφε ξανά και ξανά στις ίδιες προσωπικές συνήθειες, στις ίδιες αναλογίες, στις ίδιες μικρές λεπτομέρειες που έκαναν την παρουσία του αμέσως αναγνωρίσιμη. Ο Giorgio Armani έχτισε μια ολόκληρη αισθητική αυτοκρατορία γύρω από μια συγκεκριμένη αντίληψη για το σακάκι και τη σιλουέτα. Ο Ralph Lauren πέρασε δεκαετίες αφηγούμενος την ίδια σχεδόν ιστορία μέσα από διαφορετικές εκδοχές του ίδιου οράματος. Το προσωπικό στυλ δεν γεννιέται από τη διαρκή αλλαγή. Γεννιέται από τη συνέπεια.

Αυτό ακριβώς κάνει ενδιαφέρουσα την περίπτωση του Χάρη Ντάβλα. Δεν κυνηγά διαρκώς την επόμενη τάση. Δεν αλλάζει αισθητική κάθε σεζόν. Αντίθετα, έχει χτίσει ένα προσωπικό λεξιλόγιο ντυσίματος και επιστρέφει σε αυτό με αξιοσημείωτη σταθερότητα. Η δύναμη της επανάληψης βρίσκεται ακριβώς εκεί. Στην απόφαση να μην αναζητάς συνεχώς μια νέα εκδοχή του εαυτού σου, αλλά να εξελίσσεις εκείνη που ήδη έχεις βρει.

Το σταυρωτό σακάκι και η ιστορία πίσω από αυτό

Το σταυρωτό σακάκι έχει μια ιδιαίτερη διαδρομή. Οι ρίζες του βρίσκονται στις στολές των αξιωματικών του βρετανικού ναυτικού. Με τα χρόνια πέρασε στις γκαρνταρόμπες των αριστοκρατών, των επιχειρηματιών και των ανθρώπων που κινούνταν στον δημόσιο χώρο. Δεν υπήρξε ποτέ το πιο εύκολο κομμάτι της ανδρικής ένδυσης.

Απαιτεί σωστή εφαρμογή. Απαιτεί προσοχή στις αναλογίες. Απαιτεί γνώση του σώματος και μια συγκεκριμένη σχέση με το ντύσιμο. Ένα κακοραμμένο σταυρωτό σακάκι μπορεί να δείχνει βαρύ. Ένα σωστά κομμένο όμως δημιουργεί μια σιλουέτα που δύσκολα ανταγωνίζεται οποιοδήποτε άλλο σακάκι. Ίσως γι’ αυτό επιβιώνει ακόμη. Στην περίπτωση του Χάρη Ντάβλα, λειτουργεί σχεδόν σαν προσωπική υπογραφή. Δεν είναι το μοναδικό στοιχείο της εμφάνισής του, είναι όμως εκείνο που επανέρχεται τόσο συχνά ώστε τελικά γίνεται μέρος της ταυτότητάς του.

Σε μια εποχή διαρκούς αλλαγής

Η σύγχρονη μόδα μάς έχει συνηθίσει στην ιδέα ότι πρέπει να επανεφευρίσκουμε συνεχώς τον εαυτό μας. Νέες τάσεις, νέες σιλουέτες, νέα χρώματα, νέοι κανόνες.Κι όμως, τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα, είτε στη μόδα είτε στην τέχνη είτε στη δημόσια ζωή, συνήθως ακολουθούν διαφορετικό δρόμο. Χτίζουν μια προσωπική γλώσσα.Μια γλώσσα που επαναλαμβάνεται μέχρι να αποκτήσει νόημα. Η δύναμη της επανάληψης δεν αφορά μόνο το ντύσιμο. Αφορά τον τρόπο με τον οποίο δημιουργείται μια ταυτότητα. Αφορά τις μικρές επιλογές που επιστρέφουν τόσο συχνά ώστε τελικά γίνονται αναπόσπαστο κομμάτι ενός ανθρώπου.

Τον γνωρίζουμε πολλά χρόνια. Έχουμε βρεθεί στα ίδια τραπέζια, έχουμε χορέψει στις ίδιες πίστες, έχουμε περάσει καλοκαίρια στα ίδια νησιά και έχουμε συναντήσει τους ίδιους ανθρώπους σε διαφορετικές στιγμές της ζωής μας. Και ίσως γι’ αυτό παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την εξέλιξή του. Γιατί βλέποντας τον Χάρη Ντάβλα μέσα στα χρόνια, δεν βλέπουμε απλώς έναν άνθρωπο που ντύνεται προσεγμένα. Βλέπουμε κάποιον που κατάφερε να μετατρέψει τις επιλογές του σε προσωπική υπογραφή. Να δημιουργήσει ένα αναγνωρίσιμο ύφος χωρίς υπερβολές, χωρίς θόρυβο και χωρίς την ανάγκη να ακολουθεί κάθε νέα τάση που εμφανίζεται. Και αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο απ’ όσο φαίνεται. Σε μια εποχή όπου όλοι αναζητούν διαρκώς την επόμενη εκδοχή του εαυτού τους, ο Χάρης Ντάβλας μάς θυμίζει κάτι σχεδόν ξεχασμένο. Ότι το προσωπικό στυλ δεν χτίζεται μόνο με αλλαγές. Χτίζεται και με εκείνα τα στοιχεία που επιλέγουμε να κρατήσουμε μαζί μας για χρόνια. Ίσως γι’ αυτό το σταυρωτό σακάκι επιστρέφει ξανά και ξανά στις φωτογραφίες του. Όχι επειδή είναι μόδα. Αλλά επειδή έχει γίνει μέρος της ιστορίας του.