ΚΛΕΛΙΑ ΡΕΝΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗ «ΣΠΑΣΜΕΝΗ ΦΛΕΒΑ» ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΨΗΦΙΟΤΗΤΑ ΣΤΑ ΟΣΚΑΡ: «ΔΕΝ ΨΑΡΩΝΩ ΜΕ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ»
Η Κλέλια Ρένεση μιλά για τη «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη, που είναι η επίσημη ελληνική υποψηφιότητα για τα Όσκαρ 2027.
Η «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη σημειώνει μεγάλη επιτυχία και είναι η επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας για τα Όσκαρ του 2027. Η πορεία της ταινίας δείχνει πως μια ιστορία με έντονες κοινωνικές διαστάσεις μπορεί να ξεπεράσει τα σύνορα και να συγκινήσει θεατές σε όλο τον κόσμο.
Η Κλέλια Ρένεση, πρωταγωνίστρια της ταινίας, μίλησε στην Κορύνα Μανταγάρη και την εφημερίδα Real Life για τη διαδρομή του έργου, τη βαρύτητα της διεθνούς αναγνώρισης και τη χαρά της δημιουργίας. Όπως υπογραμμίζει, αυτή βρίσκεται πάνω από τα βραβεία και τις διακρίσεις.
Η «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη, στην οποία πρωταγωνιστείς, επιλέχθηκε ως επίσημη υποψηφιότητα της Ελλάδας για το Όσκαρ στην 99η διοργάνωση των βραβείων. Ποια ήταν η πρώτη σου αντίδραση όταν το έμαθες;
Μια ταινία γεννιέται από τους δημιουργούς της και στη συνέχεια ξεκινά το δικό της ταξίδι, αποκτώντας ζωή. Χάρηκα πολύ που το έργο του Γιάννη και όλης της ομάδας απέκτησε αυτή την ορμή και κυλά στις φλέβες των ανθρώπων, είτε είναι σπασμένες είτε όχι, συνεχίζοντας την πορεία του. Το δημιουργήσαμε με πολλή αγάπη και πίστη, πρώτα εμείς οι συντελεστές και ακόμη περισσότερο όσοι το φέραμε στον κόσμο. Νιώθω πως θα φτάσει εκεί όπου προορίζεται, σε ένα ταξίδι προς το φως, και ό,τι έρθει είναι καλοδεχούμενο.
Τα βραβεία και η αναγνωρισιμότητα δεν με κάνουν να ψαρώνω. Είναι θετικό που η ταινία περνά τα σύνορα, καθώς η Ελλάδα, είτε το θέλουμε είτε όχι, αποτελεί μικρή αγορά και συχνά ανακυκλώνει τις δικές της εμμονές. Υπάρχουν άνθρωποι που θεωρούν ότι ο Οικονομίδης απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό, και πως αυτό είναι όλο. Άλλοι βλέπουν σε εκείνον έναν δημιουργό με πολλά ακόμη να προσφέρει. Τώρα τον ανακαλύπτουν και θεατές στο εξωτερικό και σκέφτονται: «όπα, κοίτα εδώ μια σύγχρονη τραγωδία που μας αφορά όλους».
Από τότε που διάβασα το σενάριο κατάλαβα πως η ιστορία αφορά τους πάντες· δεν χρειαζόταν να μου το εξηγήσει κάποιος. Ο χαρακτήρας του Βασίλη Μπισμπίκη υπάρχει παντού γύρω μας, στην Ελλάδα αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Γι’ αυτό η ιστορία βρίσκει θέση σε διαφορετικές κοινωνίες και σε κάθε πολιτιστικό περιβάλλον. Δεν με εξέπληξε λοιπόν η διεθνής απήχηση. Αυτό που με ξάφνιασε ίσως είναι ότι στην Ελλάδα κατάφεραν να δουν το έργο στην ολότητά του και να πιστέψουν πως αξίζει να ανοίξει τα φτερά του.
Έχεις επικοινωνήσει με τον Γιάννη Οικονομίδη και τους συμπρωταγωνιστές σου;
Όχι, δεν έχουμε μιλήσει μεταξύ μας. Υπάρχει μια ομάδα όπου συμμετέχουν όλοι οι συντελεστές και εκεί ανταλλάξαμε τα «γιούχου» μας και τα «όπα» μας, χωρίς κάτι περισσότερο. Δεν χρειαζόμαστε μια υποψηφιότητα για να αγαπηθούμε και να γιορτάσουμε την ταινία μας. Περισσότερο περιμένω να βρούμε χρόνο, να πιούμε τα τσιπουράκια μας στην υγειά της και να ανταλλάξουμε νέα. Η δική μας γιορτή έγινε όταν γυρίζαμε την ταινία και βγάλαμε από μέσα μας όσα είχαμε. Τώρα ανοίξαμε τα χέρια και την αφήσαμε να πετάξει.
