ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΚΑΣΗ: Η ΑΝΑΔΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΤΗΣ – «ΟΤΑΝ ΜΑΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΣΥΝΔΕΘΗΚΑΜΕ ΜΑΖΙ ΤΟΥ, ΕΒΑΛΑ ΤΑ ΚΛΑΜΑΤΑ»

Η Ελένη Καρακάση μίλησε με συγκίνηση στην εκπομπή «Happy Day» και στη Σταματίνα Τσιμτσιλή για την απόφαση που πήρε μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη, να προχωρήσουν σε αναδοχή παιδιού.

Η ηθοποιός αποκάλυψε πως ήθελε να γίνει μητέρα από τα πρώτα κιόλας χρόνια της σχέσης της με τον σύζυγό της, ενώ αναφέρθηκε και στην ολική υστερεκτομή που έκανε πριν από περίπου τεσσεράμισι χρόνια. Μετά τη δύσκολη περιπέτεια της υγείας της, όπως είπε, ο Δημήτρης ήταν εκείνος που πρότεινε να αρχίσουν τις διαδικασίες ώστε να υποδεχτούν ένα παιδί στη ζωή τους.

«Η υιοθεσία ήταν πάντα στο μυαλό μου και το συζητούσαμε με τον Δημήτρη από τα πολύ πρώτα χρόνια που ήμασταν μαζί. Ο Δημήτρης λίγο το είχε στο μυαλό του όπως το έχουν λίγο οι πιο παλιοί. Δηλαδή ας προσπαθήσουμε να κάνουμε βιολογικά ένα παιδί όλα αυτά. Όταν δεν ήρθε και κυρίως με το που έκανα εγώ την ολική υστερεκτομή πριν από 4μισι χρόνια περίπου, ήταν το πρώτο πράγμα που με το που συνήλθα από όλο αυτό μου λέει ο Δημήτρης να το βάλουμε μπροστά.

Λέω φυσικά. Και δεν το συζητήσαμε καθόλου. Όντως βάλαμε, ανεβάσαμε τα χαρτιά μας στην πλατφόρμα και θυμάμαι ότι μάλιστα πήγαμε και ρωτήσαμε στο Νότιο Τομέα που ανήκουμε ανήμερα 5 Φλεβάρη που είναι τα γενέθλιά μου, έχουμε ανεβάσει τώρα την αίτηση, τα χαρτιά μας στην αίτησή μας ουσιαστικά. Θέλουμε μόνο να μας πείτε αν είναι εντάξει. Και μας εξήγησαν ότι είναι αρκετά πίσω το πώς ανοίγουν οι φάκελοι. Έχει απλοποιηθεί αρκετά το σύστημα. Δυστυχώς, όπως πολλά πράγματα στην Ελλάδα είναι υποστελεχωμένα. Δηλαδή εμάς εκείνη την περίοδο στο Νότιο Τομέα ήταν πολύ λίγοι υπάλληλοι, κοινωνικοί λειτουργοί που τα έκαναν σχεδόν όλα…» περιέγραψε αρχικά η Ελένη Καρακάση.

«Ο φάκελός μας άνοιξε στο χρόνο. Προφανώς έγιναν πιο πολλοί άνθρωποι και με το που πήγαμε και άνοιξε ο φάκελός μας… Το σύστημα άλλαξε μέσα στην καραντίνα. Μέχρι τότε η επικοινωνία απ’ όσο ξέρω γινόταν λίγο πιο άμεσα με τις δομές, να μην το πω ιδρύματα, με τις δομές.

Οπότε είχες μια πιο κοντινή επικοινωνία και ερχόταν ο δρόμος. Μέσα στην καραντίνα άνοιξε η πλατφόρμα που λένε οι γνωστοί που μέσα σε αυτό ανεβάζεις, τα ζευγάρια που θέλουν για αναδοχή, όχι μόνο ζευγάρια. Όποιος θέλει για αναδοχή και υιοθεσία. Μονογονεϊκές, ζευγάρια… Ανεβάζεις χαρτιά που είναι από δημόσια νοσοκομεία, ψυχιατρική εξέταση. Όλα τα χαρτιά. Μητρώα, ό,τι χρειάζεται λοιπόν και μέσα από ένα ΚΕΠ τα ανεβάζεις όλα τα χαρτιά σου. Όταν έρχεται λοιπόν ο καιρός και μέσα σε αυτή την πλατφόρμα υπάρχουν και όλα τα παιδιά από όλη την Ελλάδα που είναι για υιοθεσία και αναδοχή» συμπλήρωσε η ηθοποιός.

«Το παιδί είναι 8μισι χρονών… Μας συνέδεσαν με ένα παιδάκι. Δεν θα πω φύλο, δεν κάνει να πω. Ήταν 7μισι όταν γνωριστήκαμε και η πρώτη μας επαφή έγινε τον Νοέμβριο. Πήγαινε καλά, ξεκίνησε καλά.

Είχα πάρα πολύ μεγάλη αγωνία. Την πρώτη φορά που με πήραν και μου είπαν ότι η σύνδεσή μου έγινε με αυτό το παιδί, έβαλα τα κλάματα. Ούτε εγώ το περίμενα ότι θα αντιδρούσα έτσι. Και όταν βρεθήκαμε πρώτη φορά ήμασταν όχι μαγκωμένοι, αλλά προσπαθούσαμε να βρούμε πώς θα πάει. Μπήκαμε στον κόσμο του. Αρχίσαμε δηλαδή να παίζουμε το παιχνίδι που ήθελε να παίξει.

Όσο πιο μεγάλο είναι το παιδί, τόσο εντονότερη είναι και η αμηχανία. Τα παιδιά προετοιμάζονται και αρχικά θεωρούν πως είμαστε εθελοντές: άνθρωποι που έρχονται να αναλάβουν το παιδί, να του κρατήσουν συντροφιά, να πάνε μαζί του στο θέατρο ή μια βόλτα…

Για εμάς, λοιπόν, η διαδικασία ήταν δύσκολη, αφού το παιδί δυσκολεύτηκε πολύ. Μας πήγε αρκετά πίσω και το γεγονός ότι τα Χριστούγεννα είδε τους γονείς του, ενώ ζούσαμε διαρκώς εναλλαγές, καθώς βλεπόμασταν από κοντά μέρα παρά μέρα. Πηγαίναμε στη δομή για να το επισκεφτούμε και έμοιαζε να μη μας θέλει καθόλου: δεν μας κοιτούσε στα μάτια, ήταν σαν να μην υπήρχαμε στο οπτικό του πεδίο. Ωστόσο, κάθε βράδυ μιλούσαμε στο τηλέφωνο και τότε ήταν ένα διαφορετικό παιδί» αποκάλυψε η Ελένη Καρακάση.

«Δεν ήθελε να ανοιχτεί. Νιώθει ότι προδίδει την οικογένειά του, τη βιολογική του. Πρόκειται για πολύ σημαντικά κεφάλαια, ενώ η τηλεφωνική επικοινωνία άφηνε απόσταση και δεν υπήρχε άμεση εικόνα. Παιδιά, ήταν μαγικό: άλλαζε η φωνή. Πλέον ζούμε μαζί και είμαστε πολύ κοντά συναισθηματικά. Είμαστε με ένα 8χρονο που, ουσιαστικά, διανύει τη βρεφική ηλικία. Είναι σαν μωρό, γαντζωμένο πάνω μου και απόλυτα εξαρτημένο. Είναι μαγικό, αλλά και πολύ δύσκολο. Οι μαμάδες μπορείτε να το καταλάβετε καλύτερα…

Ήμουν πολύ καλά προετοιμασμένη, γιατί τα τελευταία δύο χρόνια, από τη στιγμή που αποφάσισα να ξεκινήσω αυτή τη διαδικασία, αυτό το ταξίδι, επέλεξα να κάνω ψυχανάλυση για να λύσω δικά μου προβλήματα και να έχω δίπλα μου έναν άνθρωπο που θα με καθοδηγεί».