ΕΙΚΟΝΕΣ: ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ

Το άρθρο παρουσιάζει τη Μολδαβία και κυρίως την αποσχισμένη Υπερδνειστερία ως έναν ασυνήθιστο, «εκτός χάρτη» ταξιδιωτικό προορισμό, με έντονο σοβιετικό χαρακτήρα, χαμηλό κόστος και ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που προσελκύει όλο και περισσότερους επισκέπτες. Παρά την τουριστική της γοητεία, τονίζει και τους κινδύνους και τις ιδιαιτερότητες της περιοχής, από τη μη αναγνώριση και τους περιορισμούς στις μετακινήσεις μέχρι την αβεβαιότητα που προκαλεί η γεωπολιτική κατάσταση.
Πιο αναλυτικά
Αν κάποιος αναζητά προορισμούς διακοπών μακριά από τουρίστες που σχηματίζουν ουρές σε μουσεία, καταστήματα, παραλίες και δρόμους η Μολδαβία είναι ένας ιδανικός προορισμός.
Η λιγότερο επισκέψιμη χώρα στην Ευρώπη προσελκύει κάτι παραπάνω από 100.000 τουρίστες το χρόνο. Το γεγονός ότι συνορεύει με την Ουκρανία που βρίσκεται σε πόλεμο με την Ρωσία κάνει δυσκολότερη την τουριστική της ανάπτυξη.
Πρόκειται ωστόσο για μια χώρα με εξαιρετικά κρασιά και αμπελώνες και το Κισινάου η πρωτεύουσα, της θεωρείται μια από τις πιο πράσινες πόλεις της Ευρώπης. Χαμηλό κόστος ζωής, φθηνό φαγητό, διαμονή μετακίνηση, με την είσοδο στα μουσεία θα φτάνει στα 2 ευρώ και τα εισιτήριο στα μέσα μαζικής μεταφοράς κάτι λιγότερο από 0.40 λεπτά.
Ένας λόγος που κάνει το Κισινάου πόλο έλξης τουριστών τα τελευταία χρόνια είναι διότι είναι ο μοναδικός δίαυλος επικοινωνίας για όσους θέλουν να επισκεφθούν την Υπερδνειστεριακή Μολδαβική Δημοκρατία (Transnistria) και να ζήσουν λίγο από το παλιό Σοβιετικό vibe, σε μια χώρα που στην κυριολεξία δεν υπάρχει και αναδείχτηκε ιδιαίτερα από τα δεκάδες βίντεο που κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από ανθρώπους που την επισκέφθηκαν.
Με απευθείας πτήσεις από και προς την Θεσσαλονίκη αλλά και την Αθήνα το ταξίδι για το Κισινάου διαρκεί περίπου μιάμιση ώρα. Τα σημεία ενδιαφέροντος βρίσκονται στο κέντρο και το περπάτημα ανάμεσα στα πάρκα είναι σκέτη απόλαυση.
Παρά τις Ευρωπαϊκές οδηγίες προς τους πολίτες να μην επισκέπτονται την Υπερδνειστερία και κόντρα στους φόβους και την ανασφάλεια, οι εκδρομές είναι καθημερινές και δεκάδες κόσμου περνάει τα σύνορα για μια ή και παραπάνω ημέρες.

Ο λόγος που τα προξενεία ζητούν από τους Ευρωπαίους να αποφύγουν το ταξίδι τους στο Τιράσπολ είναι διότι η Υπερδνειστερία δεν έχει διεθνή αναγνώριση από κανένα άλλο κράτος οπότε αποτελεί μια γκρίζα αχαρτογράφητη ζώνη.


Στα σύνορα με την Μολδαβία είναι απαραίτητο το διαβατήριο με το οποίο ο επισκέπτης αποκτά το μαγικό χαρτάκι εισόδου στην χώρα. Το διαβατήριο δεν σφραγίζεται και δεν υπάρχει κανένα προξενείο ή κάποιος εκπρόσωπος χώρας της Ευρώπης αν κάποιος χρειαστεί οτιδήποτε .
Τα περισσότερα καταστήματα δέχονται ευρώ, Μολδαβικό λέου ή δολάρια, υπάρχουν ανταλλακτήρια για συνάλλαγμα σε ένα νόμισμα που δεν έχει ισχύ εκτός Υπερδνειστερίας. Φυσικά καμία συναλλαγή με κάρτα δεν είναι εφικτή. Δεν υπάρχει roaming, σήμα στο κινητό ωστόσο είναι πολλά τα σημεία με δωρεάν wi-fi.


Η χώρα στηριζόταν στην καλή σχέση της με την Ρωσία και την Ουκρανία αλλά μετά έναρξη του πολέμου, με το κλείσιμο των Ουκρανικών συνόρων το μοναδικό πέρασμα προς τη χώρα είναι η Μολδαβία με την οποία οι σχέσεις είναι ειρηνικές παρά την εδαφική εκκρεμότητα.
Η αψίδα του θριάμβου και το εντυπωσιακό μνημείο πεσόντων θυμίζει τον Πόλεμο της Υπερδνειστερίας που ξέσπασε το Νοέμβριο του 1990 όταν με την βοήθεια Ρώσων Κοζάκων και Ουκρανών ξεκίνησαν οι μάχες για την διεκδίκηση της ανεξαρτησίας. Το 1992 κηρύχθηκε κατάπαυση του πυρός, η οποία και τηρείται μέχρι σήμερα χωρίς να έχουν λυθεί οι επιμέρους εκκρεμότητες και με επιπρόσθετο πρόβλημα τον συνεχιζόμενο πόλεμο Ουκρανίας – Ρωσίας των βασικότερων υποστηρικτών του κρατιδίου.


Η Υπερδνειστερία δεν είναι μέλος κανενός διεθνή οργανισμού ενώ οι μόνες χώρες που φαίνεται να την αναγνωρίζουν είναι η Αμπχαζία και η Νότια Οσετία που επίσης αναγνωρίζονται μόνο μεταξύ τους και από καμία άλλη χώρα.
Στην ερώτηση «τι μπορεί να συμβεί αν κάποιος χάσει το διαβατήριο του» η απάντηση είναι πως κανείς δεν ξέρει και καλό είναι αυτό να μην συμβεί.


Η Υπερδνειστερία έχει τη δική της κυβέρνηση, κοινοβούλιο, στρατό, αστυνομία, εθνικό ύμνο και σημαία που είναι η μόνη που χρησιμοποιεί ακόμα το σφυροδρέπανο ως σήμα.
Όσοι επισκέπτονται την Υπερδνειστερία θέλουν να βιώσουν την καθημερινότητα στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Πράγματι οπτικά σε πολλά σημεία μπορεί κάποιος να νιώσει πως βρίσκεται σε ένα τόπο με διαφορετική αρχιτεκτονική και σοσιαλιστικά σύμβολα. Ωστόσο για κάποιον που δεν έχει τέτοιες μνήμες είναι δύσκολη η σύγκριση. Επιπλέον είναι εντελώς διαφορετικό να ζεις ένα καθεστώς ως τουριστική οπτική προσομοίωση και εντελώς διαφορετικό να πρέπει να υπακούς στους κανόνες και το πολιτικό σύστημα. Η χώρα εδαφικά ήταν τμήμα της Σοβιετικής ένωσης ωστόσο σήμερα το πολίτευμα της είναι βασίζεται στην Ημιπροεδρική Δημοκρατία.
Με ανθρώπους χαμογελαστούς, φιλόξενους, που έχουν καταλάβει το κέρδος που αποκομίζουν από τους επισκέπτες στην χώρα τους, στο κέντρο της πρωτεύουσας στα λιγοστά αλλά εντυπωσιακά καταστήματα με μαγνητάκια και αντίκες μπορεί κανείς να αγοράσει σουβενίρ από το Σοβιετικό παρελθόν. Νομίσματα, εθνόσημα, φωτογραφίες, αγαλματίδια Λένιν και Στάλιν, παλαιούς χάρτες, περιοδικά, βιβλία, κουκλάκια και συσκευασίες προϊόντων.


Η πρωτεύουσα είναι γνωστή στους ποδοφαιρόφιλους μιας και αποτελεί την έδρα της Σερίφ η οποία έγινε γνωστή όταν νίκησε την Ρεαλ στο Τσάμπιονς Λιγκ του 2021. Οι εγκαταστάσεις της ομάδας πραγματικά είναι εντυπωσιακές με γήπεδα, κολυμβητήριο και δεκάδες άλλες παροχές.

Τα πλέον επισκέψιμα σημεία της είναι η κεντρική πλατεία της νίκης με το Άγαλμα του Αλεξάντερ Σουβόροφ (Ρώσος στρατιωτικός και εθνικός ήρωας), το μνημείο του Αγνώστου στρατιώτη, η Πλατεία Σουβόροφ και φυσικά οι Σοβιετικές καντίνες που προσφέρουν φαγητό διατηρώντας αναλλοίωτη την διακόσμηση αλλά και τις παραδοσιακές συνταγές.


Η κουζίνα της Υπερδνειστερίας είναι ένα μείγμα μολδαβικών, ουκρανικών ρωσικών στοιχείων. Σούπες Borscht, Πελμενί, ζυμαρικά Κολτσουνασί, ξινή κρέμα, γεμιστά με σος γιαουρτιού, μυλόπιτα, γλυκό βατόμουρο, συνταγές με τηγανιτό κοτόπουλο. Στους τοίχους φωτογραφίες του Λένιν, του Στάλιν και του Μαρξ. Αγάλματα, αντικείμενα μιας άλλης εποχής και στρατιωτικές στολές που κάποιοι φορούν για να βγουν φωτογραφία.
Οι ντόπιοι παραδέχονται πως ακόμα και για αυτούς οι καντίνες και τα μαγαζιά με είδη δώρων είναι ένα ταξίδι στο παρελθόν μιας και είναι φανερό πως το βλέμμα τους είναι στραμμένο στο μέλλον και τον εκσυγχρονισμό, σε μια προσπάθεια να ζήσουν ειρηνικά και με αξιοπρέπεια.
Για όσους ρισκάρουν και προσπαθούν να προβλέπουν τις εξελίξεις υπάρχει έντονη κτηματομεσιτική κίνηση και οι πρώτες επενδύσεις.
Άγνωστο μέχρι πότε και αν θα διατηρήσει κάποια από τα σοβιετικά της χαρακτηριστικά το must see ταξίδι στους ταξιδιωτικούς οδηγούς για ενναλακτικό τουρισμό φαίνεται να κλέβει τις εντυπώσεις.
