ΤΑΣΟΣ ΧΑΛΚΙΑΣ: «ΠΗΓΑΙΝΩ ΣΤΑ ΧΑΛΑΣΜΑΤΑ ΜΗΠΩΣ ΕΧΕΙ ΜΕΙΝΕΙ ΚΑΤΙ»
Ο Τάσος Χαλκιάς περιγράφει τη σκληρή επόμενη μέρα της καταστροφής, πηγαίνοντας καθημερινά στο καμένο σπίτι του για να βρει κάτι όρθιο στα χαλάσματα.
Ο Τάσος Χαλκιάς περιέγραψε με συγκλονιστικό τρόπο την καταστροφή του σπιτιού του στο Πόρτο Γερμενό από τη φωτιά, τονίζοντας πως χάθηκαν όχι μόνο υλικά αγαθά αλλά 55 χρόνια αναμνήσεων, οικογενειακής ζωής και δημιουργικού έργου. Όπως είπε, η πυρκαγιά εξαπλώθηκε μέσα σε λίγες ώρες, αφήνοντας πίσω της δεκάδες καμένα σπίτια, ενώ ο ίδιος επιστρέφει καθημερινά στα χαλάσματα με την ελπίδα να βρει κάτι που σώθηκε, γνωρίζοντας όμως ότι τίποτα δεν θα είναι πια όπως πριν.
Πιο αναλυτικά
«Πηγαίνω κάθε μέρα στο σπίτι με την ελπίδα να βρω στα χαλάσματα κάτι που να έχει μείνει όρθιο». Τα λόγια του Τάσου Χαλκιά αποτυπώνουν με τον πιο σκληρό τρόπο την επόμενη ημέρα μιας καταστροφής που δεν άφησε πίσω της μόνο καμένα σπίτια, αλλά μια ολόκληρη ζωή διαλυμένη μέσα στις στάχτες.
Ο γνωστός ηθοποιός μίλησε στην εκπομπή «Στούντιο στις 3» για την πυρκαγιά που κατέστρεψε το σπίτι του στο Πόρτο Γερμενό και περιέγραψε όσα έζησε, προσπαθώντας παράλληλα να ξεκαθαρίσει πως η δική του απώλεια δεν είναι μεγαλύτερη από εκείνη των ανθρώπων που βρέθηκαν στην ίδια θέση.
«Δεν είμαι εγώ το κεντρικό πρόσωπο στην πυρκαγιά αυτή. 200 σπίτια συνανθρώπων μου κάηκαν», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Για τον ίδιο, όμως, το σπίτι στο Πόρτο Γερμενό δεν ήταν απλώς ένας χώρος με τοίχους και έπιπλα. Εκεί είχαν συγκεντρωθεί 55 χρόνια αναμνήσεων, προσωπικής και οικογενειακής ζωής, αλλά και έργα που είχαν δημιουργηθεί μέσα σε δεκαετίες.
«Στο σπίτι αυτό δεν κάηκαν ντουβάρια. Κάηκαν αναμνήσεις, κάηκε πνευματική εργασία 45 ετών δική μου, της γυναίκας μου και των παιδιών μου, πίνακες ζωγραφικής… Δεν είναι όμως η αξία των πραγμάτων. Είναι εδώ μέσα…», είπε δείχνοντας ουσιαστικά το συναισθηματικό βάρος όσων χάθηκαν.
«Δύο ώρες ήταν αρκετές»
Ο Τάσος Χαλκιάς αποκάλυψε πως η φωτιά εξαπλώθηκε με ταχύτητα που δεν άφησε πολλά περιθώρια αντίδρασης.
«Δύο ώρες ήταν αρκετές να καεί όλο το Πόρτο Γερμενό», είπε, περιγράφοντας και την προσπάθεια κατοίκων να πλησιάσουν οργανωμένα την περιοχή, με βυτία και αγροτικά οχήματα, προκειμένου να βοηθήσουν όπου μπορούσαν.
Η πρόσβαση, ωστόσο, δεν τους επιτράπηκε για λόγους ασφαλείας.
Μέσα σε εκείνες τις δραματικές ώρες, ο ηθοποιός αναφέρθηκε και σε ένα περιστατικό με έναν 87χρονο κάτοικο της περιοχής, ο οποίος αρνήθηκε να εγκαταλείψει το σπίτι του.
Όταν κάποιοι προσπάθησαν να τον απομακρύνουν για να τον προστατεύσουν, εκείνος φέρεται να τους απάντησε: «Ποιοι είστε εσείς να με βγάλετε από το σπίτι μου;». Και όταν του είπαν πως θέλουν να τον σώσουν, εκείνος τους έδωσε μια απάντηση που, όπως είπε ο Τάσος Χαλκιάς, δύσκολα ξεχνιέται: «Ξέρεις εσύ αν έχω εγώ κανέναν για να σωθώ; Δεν έχω κανέναν. Αυτό το καλύβι έχω εδώ».
«55 χρόνια ήμουν εκεί»
Ο ηθοποιός εξήγησε πως αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που χρειάστηκε να αντιμετωπίσει φωτιά κοντά στο σπίτι του. Τέσσερις πυρκαγιές είχε ζήσει όλα αυτά τα χρόνια, όμως αυτή τη φορά οι συνθήκες ήταν διαφορετικές.
«Δεν μπήκε αυτό το χάλι ενός ανέμου ακατάσχετου. Ήταν φοβερό», σημείωσε, υπογραμμίζοντας πόσο δύσκολο ήταν να αντιμετωπιστεί η κατάσταση.
Τώρα, η επόμενη ημέρα τον βρίσκει να περιμένει, όπως και πολλούς ακόμη κατοίκους της περιοχής, την ολοκλήρωση των διαδικασιών και τις αποφάσεις για την οικονομική στήριξη των πληγέντων.
«Μέχρι να διεκπεραιωθούν τα γραφειοκρατικά θα δούμε τι βοηθήματα θα φτάσουν στα χέρια μας τελικά», ανέφερε.
Όσο για το σπίτι που αποτέλεσε κομμάτι της ζωής του για περισσότερες από πέντε δεκαετίες, ο Τάσος Χαλκιάς δεν κρύβει πως θέλει να το ξαναφτιάξει. Ξέρει, όμως, ότι τίποτα δεν θα είναι όπως πριν.
«Περνούσα ατελείωτα Σαββατοκύριακα και νύχτες σε αυτό το σπίτι. 55 χρόνια ήμουν εκεί και θα είμαι ακόμα προσπαθώντας να το ξανακάνω. Όχι αυτό που είχα».
Για να προσθέσει με πίκρα: «Ένα σπίτι που γίνεται σε 50 χρόνια δεν μπορείς να το φτιάξεις ούτε σε πέντε χρόνια ούτε με πέντε χιλιάρικα».
Κι έτσι, κάθε μέρα επιστρέφει στο ίδιο σημείο. Ψάχνει ανάμεσα στα χαλάσματα μήπως έχει απομείνει κάτι. Ένα αντικείμενο, μια ανάμνηση, ένα μικρό κομμάτι από εκείνη τη ζωή που υπήρχε πριν από τη φωτιά.
«Είναι εκπληκτικό ότι δεν έχει μείνει τίποτα», είπε.
