ΣΠΥΡΟΣ ΓΡΑΜΜΕΝΟΣ: ΦΟΒΑΜΑΙ ΟΣΟΥΣ ΕΧΟΥΝ ΕΤΟΙΜΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΑΚΟΥΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ
Ο Σπύρος Γραμμένος μίλησε στο Real Life για την τέχνη, τα τραγούδια του και την αμφιβολία που σήμερα αντιμετωπίζεται ως αδυναμία.
Ο Σπύρος Γραμμένος μίλησε για τη σχέση του με την τέχνη και τόνισε πως δεν τον ενδιαφέρει η πρόκληση για την πρόκληση, αλλά η αλήθεια και η ανάδειξη των αντιφάσεων των ανθρώπων. Αναφέρθηκε επίσης στην πόλωση της δημόσιας συζήτησης και είπε πως φοβάται περισσότερο όσους έχουν έτοιμες, απόλυτες απαντήσεις πριν καν ακούσουν την ερώτηση, επισημαίνοντας ότι η αμφιβολία δεν πρέπει να θεωρείται αδυναμία.
Πιο αναλυτικά
Για τη σχέση του με την τέχνη και την ανάγκη του να προκαλεί σκέψεις και αντιδράσεις μέσα από τα τραγούδια του, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο η αμφιβολία αντιμετωπίζεται πλέον ως αδυναμία, μίλησε ο Σπύρος Γραμμένος.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ένθετο Real Life, ο τραγουδοποιός αναφέρθηκε μεταξύ άλλων στην πόλωση που χαρακτηρίζει τη δημόσια συζήτηση, στην ανάγκη των ανθρώπων να παίρνουν θέση χωρίς δεύτερη σκέψη, αλλά και στον φόβο του απέναντι σε όσους εμφανίζονται απόλυτα βέβαιοι για τις απόψεις τους.
Αν γράφατε ένα τραγούδι που θα ενοχλούσε τους πάντες, τι θέμα θα είχε;
Μάλλον δεν θα διάλεγα θέμα με σκοπό να ενοχλήσω. Αν ξεκινήσεις να γράφεις με αυτόν τον στόχο, υπάρχει κίνδυνος να γράψεις με αυτόν περισσότερο για την πρόκληση παρά για την αλήθεια. Αυτό που με απασχολεί περισσότερο είναι πόσο εύκολα έχουμε αρχίσει να χωρίζουμε τους ανθρώπους σε στρατόπεδα. Δεν χρειάζεται καν να διαφωνήσεις πολύ.
Αρκεί να μην συμφωνήσεις απόλυτα και αμέσως γίνεσαι “ο απέναντι”. Ίσως, λοιπόν, ένα τραγούδι που να λέει ότι κανείς μας δεν είναι μόνο καλός ή μόνο κακός, ότι όλοι έχουμε αντιφάσεις και ευθύνες, να ενοχλούσε περισσότερο από όσο νομίζουμε. Γιατί είναι πολύ πιο εύκολο να πιστεύεις ότι το πρόβλημα βρίσκεται πάντα στους άλλους.
Γιατί να παραδεχθεί κανείς ότι δεν έχει πάντα δίκαιο ακούγεται πιο προκλητικό από ένα σύνθημα;
Γιατί έχουμε μάθει να αντιμετωπίζουμε την αμφιβολία σαν αδυναμία. Σήμερα, όλοι πρέπει να είναι απόλυτοι. Αν πεις “δεν ξέρω”, θεωρείται ότι δεν έχεις άποψη. Στο “θέλω να το σκεφτώ λίγο ακόμα” είσαι ύποπτος. Πρέπει να απαντήσεις αμέσως, να διαλέξεις στρατόπεδο, να υπερασπιστείς τη θέση σου μέχρι τέλους, λες και η αλλαγή γνώμη όταν αλλάζουν τα δεδομένα.
Αυτό που φοβάμαι είναι τους ανθρώπους που έχουν έτοιμη απάντηση πριν καν ακούσουν την ερώτηση. Δεν είναι όλες οι απόψεις ίσες. Δεν είναι κάθε θέση σεβαστή μόνο και μόνο επειδή κάποιος τη φώναξε λίγο πιο δυνατά.
Ο ρατσισμός και ο φασισμός, για παράδειγμα, δεν είναι άποψη. Όταν κάποιος έχει διαλέξει αυτόν τον δρόμο, δεν υπάρχει συζήτηση. Δεν φοβάμαι τον άνθρωπο που θα μου πει “διαφωνώ”. Φοβάμαι εκείνον που είναι απολύτως βέβαιος ότι δεν υπάρχει καμία πιθανότητα να κάνει λάθος.
