ΝΙΚΟΣ ΜΠΑΡΚΟΥΛΗΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ, ΑΝΔΡΕΑ: «ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΔΙΝΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ»
Δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, ο Νίκος Μπάρκουλης μιλά με συγκίνηση για το κενό που άφησε στην οικογένειά του.
Δέκα χρόνια μετά τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, ο γιος του Νίκος τον τίμησε με μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση, εκφράζοντας τον αβάσταχτο πόνο και τη νοσταλγία που εξακολουθεί να νιώθει. Περιγράφει πως η απουσία του πατέρα του παραμένει έντονη, ότι οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν με τον χρόνο και πως θα ήθελε να τον είχε δίπλα του σε όλα όσα έμαθε και βίωσε μόνος του, καταλήγοντας στη βαθιά επιθυμία να μπορούσε να πάρει «άλλη μια αγκαλιά».
Πιο αναλυτικά
Δέκα χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη, ενός από τους πιο αγαπημένους και αναγνωρίσιμους ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου, ο οποίος άφησε πίσω του μια σημαντική καλλιτεχνική παρακαταθήκη, αλλά και ένα τεράστιο κενό στους ανθρώπους της οικογένειάς του.
Με αφορμή τη συμπλήρωση μιας δεκαετίας από την απώλειά του, ο γιος του, Νίκος Μπάρκουλης, θέλησε να τιμήσει τη μνήμη του μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα social media, στην οποία αποτυπώνει με απόλυτη ειλικρίνεια όλα όσα εξακολουθεί να αισθάνεται για τον πατέρα του.
Στο μήνυμά του περιγράφει πόσο έντονη παραμένει ακόμη και σήμερα η απουσία του Ανδρέα Μπάρκουλη, αποκαλύπτοντας πως, παρά το πέρασμα των χρόνων, ο πόνος δεν έχει γίνει πιο εύκολος. Παράλληλα, εξομολογείται πόσο πολύ θα ήθελε να μπορούσε να τον συναντήσει ξανά, έστω και για λίγο.
Ο Νίκος Μπάρκουλης αναφέρεται ακόμη στις αναμνήσεις που σταδιακά αρχίζουν να ξεθωριάζουν όσο περνούν τα χρόνια. Όπως γράφει, αισθάνεται τυχερός που έχει τη δυνατότητα να αναζητήσει το όνομα του πατέρα του στο διαδίκτυο ή να τον δει ξαφνικά σε κάποια παλιά ελληνική ταινία στην τηλεόραση, προκειμένου να θυμηθεί ξανά το πρόσωπο, το βλέμμα και το χαρακτηριστικό χαμόγελό του.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και σε όλα εκείνα που θα ήθελε να είχε προλάβει να ζήσει μαζί του. Μιλά για πράγματα που χρειάστηκε να μάθει μόνος του καθώς μεγάλωνε, αλλά και για δύσκολες καταστάσεις στις οποίες θα ήθελε να έχει δίπλα του τον πατέρα του για να τον συμβουλεύσει και να τον προστατεύσει.
Ακόμη πιο φορτισμένο είναι το σημείο στο οποίο αναφέρεται στη μητέρα του και στο γεγονός ότι μετά τον θάνατο του Ανδρέα Μπάρκουλη έμειναν οι δυο τους. Χωρίς να προσπαθεί να κρύψει τον θυμό, τον πόνο, αλλά και τη νοσταλγία που κουβαλά όλα αυτά τα χρόνια, ο Νίκος Μπάρκουλης παραδέχεται πως υπάρχουν στιγμές που θέλει ακόμη και να κατηγορήσει τον πατέρα του για όσα αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει χωρίς εκείνον.
Το μήνυμά του ολοκληρώνεται με μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση και με την επιθυμία που εξακολουθεί να τον συνοδεύει δέκα χρόνια μετά: να μπορούσε να πάρει ακόμη μία αγκαλιά από τον πατέρα του.
Ολόκληρη η ανάρτηση του Νίκου Μπάρκουλη
«10 Χρόνια μετά..Και ακόμα όταν πάω να μιλήσω ή να γράψω για εσένα μέσα μου πονάω..Σιγά σιγά η εικόνα που είχα από εσένα αρχίζει και θολώνει όσο περνάνε τα χρόνια,μερικές φορές σκέφτομαι το πόσο τυχερός είμαι που μπορώ απλά να γράψω το όνομα σου στο ίντερνετ και απλά να σε δω ή να ανοίξω τυχαία την τηλεόραση και να πετύχω μια ταινία σου..έτσι λίγο να θυμηθώ το όμορφο πρόσωπο σου,το καθηλωτικό βλέμμα σου και αυτό το χαμόγελο που έφερνε χαρά σε όποιον το κοίταγε..κάθε χρόνο αντί να γίνετε πιο εύκολο καταλήγει να είναι η ίδια μέρα που ήταν πριν 10 χρόνια,αυτός ο εφιάλτης είναι σαν να μην σταματά ποτέ και αυτή η ημερομηνία είναι σκαλισμένη μέσα στην ψυχή μου.Ξέρεις μερικές φορές θέλω να γυρίσω και να σε κατηγορήσω για τα πάντα,το ότι έπρεπε να τα μάθω όλα μόνος μου,ότι έπρεπε να ξεπεράσω τόσα δύσκολα πράγματα μόνος μου,πώς να ξυριστώ πώς να φερθώ σε μια κοπέλα,να μου πάρεις το πρώτο μου αμάξι να με προστατεύσεις όταν όλα αυτά όρνια γύρω μου ερχόντουσαν να με κατασπαράξουν και πιο πολύ από όλα που με άφησες μόνο μου με την μαμά
Πόσο εγωιστής έστω που το γράφω αυτό ε ;Συγνώμη απλά μου λείπεις..και τι δεν θα έδινα να πάρω άλλη μια αγκαλιά ..Και τι δεν θα έδινα..🤍».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
