ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ: ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΥΞ ΛΑΞ ΣΤΗΝ ΠΙΤΣΑΡΙΑ, «ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΝΑ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΩ»
Ο Φίλιππος Πλιάτσικας αποκαλύπτει ότι κάποτε σκέφτηκε να τα παρατήσει, πριν οι Πυξ Λαξ φτάσουν στις μεγάλες συναυλίες και τα γεμάτα στάδια.
Ο Φίλιππος Πλιάτσικας αποκάλυψε ότι στα πρώτα δύσκολα χρόνια του με τους Πυξ Λαξ είχε φτάσει να σκέφτεται σοβαρά να εγκαταλείψει τη μουσική και να στραφεί στην εστίαση, ανοίγοντας μαζί με τον αδελφό του μια πιτσαρία στην Αγίου Μελετίου. Με αυτοσαρκασμό περιέγραψε τις άπειρες προσπάθειες, τις δυσκολίες και την έλλειψη εμπειρίας στην κουζίνα, πριν τελικά η μουσική τον κερδίσει ξανά και ακολουθήσει την πορεία που τον έκανε γνωστό.
Πιο αναλυτικά
Μπορεί σήμερα οι Πυξ Λαξ να έχουν συνδέσει το όνομά τους με μεγάλες συναυλίες και γεμάτα στάδια, όμως υπήρξε μια εποχή που ο Φίλιππος Πλιάτσικας δεν ήταν καθόλου βέβαιος ότι η μουσική θα αποτελούσε τελικά τον δρόμο της ζωής του.
Ο γνωστός τραγουδοποιός, μιλώντας μαζί με τον Μπάμπη Στόκα στο «Studio στις 3», γύρισε τον χρόνο πίσω και αποκάλυψε μια άγνωστη μέχρι σήμερα ιστορία από εκείνα τα δύσκολα πρώτα χρόνια. Είχε φτάσει στο σημείο να σκεφτεί σοβαρά να εγκαταλείψει τη μουσική και να δοκιμάσει την τύχη του στην εστίαση.
Και κάπως έτσι, ο Φίλιππος Πλιάτσικας βρέθηκε πίσω από τον πάγκο μιας πιτσαρίας στην Αγίου Μελετίου, την οποία είχε ανοίξει μαζί με τον αδελφό του.
«Όταν ξεκινήσαμε ήταν μεγάλο το όνειρο αλλά δεν περιμέναμε ότι θα γεμίζαμε και το ΟΑΚΑ. Στην αρχή και οι δύο ήμασταν δύσκολα, εγώ έτσι κι αλλιώς, είχα ανοίξει πιτσαρία, είχα πάρει άλλη κατεύθυνση», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η πιτσαρία, τα μακαρόνια και οι κάρτες
Το εγχείρημα κράτησε περίπου δύο χρόνια και, όπως παραδέχτηκε ο ίδιος με αρκετή αυτοσαρκαστική διάθεση, δεν ήταν ακριβώς… ειδικός στην κουζίνα.
«Ήταν στην Αγίου Μελετίου με τον αδελφό μου, δεν ήξερα να μαγειρεύω τίποτα», είπε, αποκαλύπτοντας πως δεν υπήρχαν χρήματα για να προσλάβουν σεφ.
Η περιγραφή του για την καθημερινότητα της πιτσαρίας είναι από μόνη της μια μικρή ιστορία. «Δεν ήξερα να σουρώνω τα μακαρόνια και τα έβαζα στο πιάτο με νερό», ανέφερε γελώντας, εξηγώντας πως για να προσελκύσουν πελάτες μοίραζαν κάρτες και έκαναν διανομή.
Το αποτέλεσμα; «Έτρωγε και δεν ξαναέτρωγε κάποιος. Είχαμε θράσος», παραδέχτηκε με αφοπλιστική ειλικρίνεια.
Η μουσική, τελικά, τον κέρδισε ξανά. Και η πιτσαρία έμεινε πίσω, ως μία από εκείνες τις απρόσμενες στροφές που μπορεί να πάρει μια ζωή πριν βρει τον δρόμο της.
