ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΟΛΕΤΣΑ: ΦΤΑΝΕΙ ΜΕ ΤΟΝ ΦΟΒΟ, ΖΟΥΜΕ ΣΑΝ ΠΕΘΑΜΕΝΟΙ
Η τραγουδίστρια Χριστίνα Κολέτσα, μέσω Instagram, εξέφρασε αγανάκτηση για τον φόβο που κυριαρχεί στην καθημερινότητα και είπε πως «ζούμε σαν πεθαμένοι».
Η Χριστίνα Κολέτσα, μέσα από ανάρτησή της στο Instagram, εξέφρασε την αγανάκτησή της για τον φόβο που, όπως είπε, κυριαρχεί στην καθημερινότητα και κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται στον εαυτό τους. Με έντονο ύφος κάλεσε την κοινωνία να σταματήσει να φοβάται την καλοσύνη και τις καλές πράξεις, τονίζοντας πως μόνο με περισσότερη τόλμη, ευγένεια και ανθρωπιά μπορεί να αλλάξει η νοοτροπία που μας κρατά «σαν πεθαμένους».
Πιο αναλυτικά
Ένα έντονο μήνυμα για την κοινωνία και τον τρόπο με τον οποίο ο φόβος επηρεάζει την καθημερινότητά μας θέλησε να στείλει η Χριστίνα Κολέτσα μέσα από τον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram.
Η τραγουδίστρια δημοσίευσε βίντεο στα social media και μίλησε ανοιχτά για την αγανάκτηση και το παράπονο που νιώθει παρατηρώντας όσα συμβαίνουν γύρω της.
Στο επίκεντρο των όσων είπε βρέθηκε ο φόβος, τον οποίο χαρακτήρισε «μάστιγα της εποχής».
«Η ανάγκη μου να φωνάξω, τόσο δυνατά, ότι η μάστιγα της εποχής είναι ο φόβος είναι τεράστια. Θέλω μέσα από την καρδιά μου να φωνάξω “φτάνει με τον φόβο”. Φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε να είμαστε καλοί άνθρωποι. Φτάσαμε στο σημείο να κάνουμε μια καλή πράξη και ο λόγος είναι να μην πληγωθούμε, να μην μας πουν χαζούς, να μην τι; Ζούμε σαν πεθαμένοι και ζούμε κλεισμένοι στο καβούκι μας», είπε η Χριστίνα Κολέτσα.
Και πρόσθεσε: «Ζούμε μέσα στο κόμπλεξ και μέσα στην ανασφάλεια γιατί… αν είμαστε καλοί, θα μας βγει σε κακό. Μια πεποίθηση η οποία δεν έχει καμία βάση. Αυτή είναι η ζωή. Αν είναι δυνατόν να φοβόμαστε να κάνουμε καλό. Τι έχουμε γίνει; Φτάνει! Ζούμε σε μια τεράστια πλάνη και αυτό πρέπει να αλλάξει άμεσα, για όλους μας. Για τα παιδιά μας, για ό,τι έχει απομείνει. Ο κόσμος είναι πολύ καλύτερος με ανθρώπους που τολμάνε. Όχι όταν έρθει η μεγάλη καταστροφή, το μεγάλο κακό, αλλά στην καθημερινότητα. Στην ευγένεια, στο να βοηθήσεις έναν κυριούλη στο φανάρι και στο να κάνεις μια καλή πράξη χωρίς τύψεις. Φτάσαμε στο σημείο να νιώθουμε τύψεις γιατί κάνουμε κάτι καλό».
