ΒΑΣΙΛΗΣ ΖΟΥΛΙΑΣ: ΤΟ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΖΩΝΑΚΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 15 ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ – ΟΣΑ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΕΙΧΑΝ ΑΛΛΑΞΕΙ
Ο Βασίλης Ζούλιας μίλησε στο «Καλύτερα Αργά» για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη και το ραντεβού τους πριν από 15 χρόνια που δεν έγινε.
Στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά» φιλοξενήθηκε ο Βασίλης Ζούλιας το βράδυ της Τετάρτης 7 Οκτώβρη.
Κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης που κάλυψε όλο το φάσμα της ζωής και της πορείας του, ο σχεδιαστής μόδας μίλησε για τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, αλλά και για τη συνάντηση που είχαν προγραμματίσει πριν από 15 χρόνια και στην οποία ο αείμνηστος καλλιτέχνης δεν εμφανίστηκε ποτέ.
Αναφερόμενος στη συγκεκριμένη ιστορία, ο Βασίλης Ζούλιας είπε αρχικά: «Πριν από δεκαπέντε χρόνια, είχαμε ένα ραντεβού με τον Γιώργο. Είχαμε ένα ραντεβού στο οποίο δεν ήρθε. Θα μπορούσαν να ‘χαν αλλάξει τα πράγματα, πολύ, Όταν λέω πως αυτός ο θάνατος ήταν άδικος και λίγο μας έχει νευριάσει όλους κάπως, είναι γιατί αυτός ο άνθρωπος, ό,τι κι αν έκανε, αν ζούσε, θα είχε την δυνατότητα, την πιθανότητα να αλλάξει ρότα κάποια στιγμή»
Στη συνέχεια, ο σχεδιαστής μόδας αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο μπορεί να αντιμετωπιστεί μια τέτοια κατάσταση, σημειώνοντας: «Ο τρόπος που θεωρώ ότι “δουλεύει” σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι οι ομάδες. Οπωσδήποτε υπάρχουν και άνθρωποι που έχουν κάνει κάτι μόνοι τους και μπράβο τους, αλλά το περισσότερο ποσοστό θα έλεγα ότι είναι άνθρωποι που έχουν απευθυνθεί σε ομάδες με ανθρώπους που έχουν περάσει τα ίδια»
Ο Βασίλης Ζούλιας σχολίασε ακόμη τη στάση που τήρησε η οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη πριν από τον θάνατό του, αναφέροντας: «Αυτό λέγεται σκληρή αγάπη και είναι η μεγαλύτερη μορφή αγάπης που μπορείς να δώσεις σε κάποιον όταν έχει φτάσει σε ένα σημείο που η οικογένεια κρίνει ότι πρέπει να επέμβει. Η οικογένεια του Γιώργου Μαζωνάκη έφτασε σε ένα σημείο που έπρεπε να κάνει αυτό που έκανε.
Παλαιότερα λέγανε στις οικογενειακές ομάδες για ναρκομανείς. “Κλειδώστε την πόρτα του σπιτιού”. Αλλά έκανε καλό στο παιδί, για να πιάσει τον πάτο του το παιδί επιτέλους, να βρεθεί στα πεζοδρόμια, σε σημεία που δεν μπορεί να φανταστεί κανείς. Όταν κάποιος έχει λεφτά μπορεί να γίνει πιο δύσκολο, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Ο χειρισμός που έχει ο άνθρωπος για να βρει αυτό που θέλει… δεν υπάρχουν ελαφριά χάπια, υπάρχουν μόνο σκληρά».
