ΤΟΝΙΑ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΥ: ΕΧΑΣΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΕΜΑΘΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΜΟΝΗ
Η Τόνια Σωτηροπούλου, καλεσμένη στο «Πρωίαν σε Είδον» στις 30 Σεπτεμβρίου, μίλησε για τις ανθρώπινες σχέσεις και τη διαχείριση της αγένειας.
Καλεσμένη στο «Πρωίαν σε Είδον» ήταν την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου η Τόνια Σωτηροπούλου.
Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησης για όλα με τον Φώτη Σεργουλόπουλο και την Τζένη Μελιτά, η ηθοποιός μίλησε για τις ανθρώπινες σχέσεις και τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζεται την αγένεια απέναντί της. Παράλληλα, αποκάλυψε πως η φετινή χρονιά υπήρξε καθοριστική για την ίδια, καθώς έφυγε από τη ζωή ο πατέρας της.
«Ό,τι σε πονάει στη συμπεριφορά του άλλου προφανώς είναι κάτι το οποίο δεν είναι για να είναι στη ζωή σου και είναι ωραίο να μην αγκυλωνόμαστε. Έχω αφήσει πάρα πολλές φιλίες πίσω μου και σχέσεις με ανθρώπους που ήμασταν πολύ κοντά. Όχι επειδή έχουμε να χωρίσουμε κάτι, αλλά επειδή μεγαλώνοντας πιστεύω ότι όλοι αλλάζουμε και μπορεί να μην μπορούμε να συνυπάρξουμε στο ίδιο πεδίο, να μην μπορούμε να συνεννοηθούμε, να θέλουμε άλλα πράγματα, να έχουμε άλλες προτεραιότητες», είπε αρχικά η Τόνια Σωτηροπούλου.
Στη συνέχεια, η ηθοποιός πρόσθεσε: «Η αγάπη πάντα υπάρχει και σίγουρα είναι ωραίο να κρατάς επαφές με ανθρώπους που σημαίνουν κάτι για εσένα, όπως κι εσύ για εκείνους. Αλλά όχι τώρα με το στανιό. Πιστεύω ότι πρέπει να είμαστε με ανθρώπους που ταιριάζουμε, μας εξελίσσουν, μας κάνουν καλό και ό,τι είναι να φύγει, ας φύγει».
Η Τόνια Σωτηροπούλου για την απώλεια του πατέρα της
Σε άλλο μέρος της συνέντευξης, η Τόνια Σωτηροπούλου μίλησε για τον θάνατο του πατέρα της, εξηγώντας: «Θέλω να είμαι παρατηρητής όσων μου μαθαίνει η ζωή. Προφανώς είναι το κομμάτι της αυτοβελτίωσης, της ψυχοθεραπείας εννοείται και όσο ζω μαθαίνω. Και κατάλαβα ότι ξέρεις πρέπει να αποτινάξουμε και φόβους που έχουμε. Και φέτος ήταν μια πολύ κομβική χρονιά για εμένα, γιατί έχασα τον πατέρα μου τον Ιανουάριο. Ένα από τα πράγματα που φοβόμαστε πιο πολύ, το πιο δεδομένο που θα συμβεί, είναι φυσικά η απώλεια. Πόσο μάλλον η απώλεια ενός από τους σημαντικούς σου άξονες. Γιατί είναι μία από τις δύο ρίζες μας οι γονείς».
Η ηθοποιός συμπλήρωσε: «Και προφανώς έχει όλο αυτό το δυσάρεστο κομμάτι και τη θλίψη και τη ζωή μετά από αυτό, είναι ένα προσωπικό ταξίδι, ο θρήνος και το πού τον βάζεις στη ζωή σου και στην καρδιά σου. Ταυτόχρονα, είναι σαν μια μεγάλη απελευθέρωση, γιατί καταλαβαίνεις πώς είναι να πορεύεσαι μόνος, πώς είναι να είσαι στα πόδια σου»
«Τότε καταλαβαίνεις ότι η ευτυχία είναι κάτι που έρχεται και πάλι έρχεται και ανακαλύπτεις τη ζωή με άλλο τρόπο και όλα παίρνουν μια άλλη μορφή. Συνειδητοποιείς ότι δεν υπάρχει λόγος να κρατάω σχέσεις με ανθρώπους που πια δε λειτουργούν μόνο και μόνο επειδή έτσι είναι. Εδώ αλλάζει η ζωή, πεθαίνουν οι άνθρωποι. Μπορούμε να αλλάξουμε τα πάντα. Η ζωή σε φέρνει εκεί που θες να πας. Να μην κρατάμε αντίσταση χρειάζεται», κατέληξε η Τόνια Σωτηροπούλου.
