«THE DREAMERS»: Η ΕΠΙΣΗΜΗ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΡΗΓΟΥ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΘΕΑΤΡΟ

Η παράσταση «The Dreamers», την οποία σκηνοθετεί ο Κωνσταντίνος Ρήγος, έκανε πρεμιέρα το βράδυ της Τετάρτης 7 Οκτωβρίου στο Σύγχρονο Θέατρο.

Πλήθος εκπροσώπων του καλλιτεχνικού και του δημοσιογραφικού χώρου βρέθηκε στην επίσημη πρεμιέρα, ανάμεσά τους η Ελευθερία Αρβανιτάκη, ο Παναγιώτης Πετράκης, η Νάντια Μπουλέ, η Δωροθέα Μερκούρη, η Μπέσσυ Αργυράκη, η Ευρυδίκη, η Ναταλία Αργυράκη και πολλοί ακόμη.

Ο φωτογραφικός φακός απαθανάτισε τους επώνυμους που παρευρέθηκαν, καθώς και το κλίμα αυτής της ιδιαίτερης θεατρικής βραδιάς.

Η υπόθεση και οι πρωταγωνιστές του «The Dreamers»

Στη σκηνή, ο Κωνσταντίνος Ρήγος παρουσιάζει τη νουβέλα του Gilbert Adair, η οποία αποτέλεσε τη βάση για την ομώνυμη ταινία του Μπερνάρντο Μπερτολούτσι. Τη θεατρική διασκευή υπογράφει ο Tom Kinninmont και τους τρεις βασικούς ρόλους κρατούν οι νέοι ηθοποιοί Ινώ Αθανασιάδου, Βασίλης Μπούτσικος και Νικόλας Χαλκιαδάκης.

Η πλοκή μεταφέρει το κοινό στο Παρίσι του 1968, σε μια περίοδο έντονων πολιτικών και κοινωνικών αναταράξεων. Ο Αμερικανός Μάθιου έρχεται στη γαλλική πρωτεύουσα για να τελειοποιήσει τα γαλλικά του, όπου συναντά τα δίδυμα αδέλφια, Τεό και Ιζαμπέλ. Η κοινή τους λατρεία για το σινεμά πυροδοτεί μια ιδιαίτερη σχέση, στην οποία τα σύνορα μεταξύ φιλίας, έρωτα, επιθυμίας και εξουσίας αρχίζουν προοδευτικά να θολώνουν.

Την ώρα που οι τρεις νέοι ζουν μέσα στο διαμέρισμά τους, το Παρίσι έξω βρίσκεται σε αναβρασμό. Οι πορείες, τα οδοφράγματα και τα πολιτικά συνθήματα της εξέγερσης του Μάη διαμορφώνουν ένα τοπίο σε ισχυρή αντίθεση με τον ιδιωτικό κόσμο των ηρώων. Στη δική τους περίκλειστη ουτοπία, ο κινηματογράφος γίνεται καταφύγιο, αλλά και εργαλείο για να κατανοούν και να ανασυνθέτουν την πραγματικότητα.

Ωσότου η Ιστορία μπει στη ζωή τους και γκρεμίσει τις βεβαιότητες που είχαν χτίσει.

Η κινηματογραφική αισθητική και το πολιτικό σχόλιο

Το έργο του Tom Kinninmont, βασισμένο στο μυθιστόρημα του Gilbert Adair, παντρεύει την ερωτική αφήγηση με το δράμα ενηλικίωσης και το πολιτικό σχόλιο. Ταυτόχρονα, προσφέρει ένα νοσταλγικό ταξίδι στην αισθητική του κινηματογράφου και στον κόσμο της Nouvelle Vague.

Μέσα από τη σκηνοθετική του προσέγγιση, ο Κωνσταντίνος Ρήγος αναδεικνύει τη μόνιμη αντιπαράθεση της προσωπικής ελευθερίας με τη συλλογική ευθύνη, όπως και εκείνη της ανάγκης για φυγή με την αναπόφευκτη επιστροφή στην πραγματικότητα.

Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος