Ο ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΓΚΛΕΤΣΟΣ ΔΗΛΩΝΕΙ: «ΚΟΙΜΑΜΑΙ ΗΣΥΧΟΣ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ, ΟΙ ΥΠΟΛΟΙΠΟΙ ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΣΑΣ»

Ο Απόστολος Γκλέτσος μίλησε στο Στούντιο 4 για την επαφή του με το κοινό, τη δημοσιότητα που έκανε την καθημερινότητά του πιο εύκολη, αλλά και για όσα τον απασχολούν στην ελληνική κοινωνία, σε τηλεοπτική συνέντευξη.

Με αφορμή τη συμμετοχή του στην παράσταση «Λύκοι» στο Μικρό Παλλάς, ο ηθοποιός αναφέρθηκε στα πρώτα βήματα της αναγνωρισιμότητάς του. Εξήγησε στη δημοσιογράφο Φανή Πλατσατούρα γιατί θεωρεί πιο σημαντική την οικειότητα του κόσμου απέναντί του από τις επίσημες προσφωνήσεις.

«Βασιζόταν στην κατανόηση και στην εκτίμηση και στο ότι αγαπιόμαστε. Και όταν μου πούνε “Αποστόλης μας”, εκεί λιώνω. Γιατί το “κύριε Γκλέτσος” δεν μου αρέσει», είπε χαρακτηριστικά, περιγράφοντας τη σχέση του με το κοινό.

Ο Απόστολος Γκλέτσος αναγνώρισε πως η δημοσιότητα διευκόλυνε την καθημερινή του ζωή και ευχαρίστησε όσους ασχολήθηκαν μαζί του.

«Δεν παίρνω τίποτα στα σοβαρά, όχι τον εαυτό μου. Ότι τι; Ότι έπαιξες στην τηλεόραση; Εντάξει, οκ. Αυτό που λένε μερικοί “δεν μπορώ τη δημοσιότητα”, δηλαδή έλεος, αυτό δεν το ακούω. Δεν γελάω, στεναχωριέμαι», σχολίασε.

Θυμήθηκε, μάλιστα, την πρώτη φορά που του ζήτησαν αυτόγραφο, την περίοδο που έπαιζε στη σειρά «Φάκελος Αμαζών» του αείμνηστου Μανούσου Μανουσάκη.

«Έκανα μια διαδρομή κάθε μέρα και πήγαινα και έπαιρνα ένα γάλα σοκολατούχο και μια τυρόπιτα. Κάθε μέρα όμως το έκανα αυτό μόλις ξύπναγα. Μου λένε “κύριε Γκλέτσο, θέλω αυτόγραφο”. Τι θέλετε; Αυτόγραφο από εμένα;», περιέγραψε γελώντας.

Όταν ρωτήθηκε αν βρέθηκε αντιμέτωπος με ανταγωνισμό στην καριέρα του, απάντησε: «Κανείς δεν με είδε ανταγωνιστικά. Κανείς δεν μου έσκαψε τον λάκκο. Κανείς δεν μου έκανε μαχαιριά από πίσω στο θέατρο ποτέ. Στην τηλεόραση ποτέ». Για την πολιτική, ωστόσο, δεν θέλησε να επεκταθεί: «Στην πολιτική δεν θέλω να συζητήσω γι’ αυτό».

Μιλώντας για τους «Λύκους», παραγωγή των Αθηναϊκών Θεάτρων, ο ηθοποιός εξήγησε ότι, πέρα από το χιούμορ, η παράσταση σχολιάζει την ελληνική κοινωνία και τις αλλαγές στους συσχετισμούς εξουσίας.

«Είναι μια παράσταση που είναι σίγουρα κωμωδία, γιατί ο κόσμος γελάει πολύ, αλλά υπάρχουν και πολλά νοήματα από κάτω. Δείχνει την ελληνική κοινωνία. Πώς αλλάζουν τα πράγματα, πώς τουμπάρουν τα πράγματα, πώς από εκεί που εσύ είσαι κάτω ξαφνικά ανεβαίνεις πάνω», σημείωσε.

Με αφορμή αυτή την περιγραφή, η συζήτηση στράφηκε σε αυτό που ο ίδιος εντοπίζει ως τη μεγαλύτερη σημερινή κοινωνική παθογένεια: «Η μεγαλύτερη παθογένεια είναι ότι δεν αντιδρά. Έχει ξαναμπεί σε εκείνη τη χειμερία νάρκη».

Ερωτηθείς για τους λόγους, ο Απόστολος Γκλέτσος απάντησε: «Δεν γνωρίζω. Σε ό,τι με αφορά έχω αντιδράσει. Κοιμάμαι ήσυχος τα βράδια. Οι υπόλοιποι βρείτε τα με τους εαυτούς σας».

Στο τέλος, αναφέρθηκε στη στάση του απέναντι στον χρόνο και στην αποδοχή όσων φέρνει η ζωή. «Ναι, μεγαλώνω όμορφα, με την έννοια ότι είμαι συμβιβασμένος με πολλά πράγματα. Και με τον θάνατο και με την αρρώστια ακόμα», εξομολογήθηκε.