ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ: Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΣΟΚ ΣΤΗΝ ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ ΚΑΙ ΤΑ 8 ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΡΗΞΗ ΤΟΥΣ

Ο Νίκος Καρβέλας απαντά στην Άννα Βίσση με καινούργια ανακοίνωση, την Πέμπτη 8 Οκτωβρίου, παρουσιάζοντας τη δική του θέση τόσο για τις οικονομικές διαφορές τους όσο και για όσα συνέβησαν με αφορμή τη συναυλία στο ΟΑΚΑ. Την επιστολή-σοκ παρουσίασε σε αποκλειστικότητα η εκπομπή του MEGA «Χαμογέλα και πάλι», με τη Σίσσυ Χρηστίδου.

Πιο συγκεκριμένα, ο συνθέτης διαψεύδει ότι απαίτησε το ποσό του 1,5 εκατομμυρίου ευρώ ή ότι εκτόξευσε απειλές κατά της τραγουδίστριας. Παράλληλα, υπογραμμίζει πως η σύγκρουσή τους ξεκίνησε από τις διαφορετικές απόψεις που έχουν σε καλλιτεχνικό επίπεδο.

Την ίδια ώρα, όσα αναφέρει για το ενδεχόμενο να συνεργαστούν ξανά στο μέλλον φανερώνουν πόσο βαθιά είναι πλέον η ρήξη δύο ανθρώπων, των οποίων η προσωπική ζωή και η δημιουργική διαδρομή παρέμειναν συνδεδεμένες επί δεκαετίες.

Η απάντηση του Νίκου Καρβέλα σε 8 σημεία

Τα σημαντικότερα σημεία όσων απαντά:

• Γνώριζε για τη συναυλία, χωρίς όμως να είναι «περήφανος». Όπως αναφέρει ο Νίκος Καρβέλας, ήταν ενήμερος ότι θα γινόταν η συναυλία στο ΟΑΚΑ, ωστόσο η σχετική απόφαση, κατά τον ίδιο, πάρθηκε χωρίς τη συμμετοχή του. Επιπλέον, καταγγέλλει πως η Άννα Βίσση και η Δήμητρα Μέρμηγκα/Κούστα δεν του επέτρεψαν να αναλάβει κανέναν συμβουλευτικό ή δημιουργικό ρόλο.
• Καταγγέλλει ως προσβλητική τη μετακίνηση των θέσεων. Ο συνθέτης ισχυρίζεται ότι μεταφέρθηκαν τόσο η δική του θέση όσο και εκείνες των κοντινών του ανθρώπων και των καλεσμένων του. Αναφέρει ακόμη πως απειλήθηκε με απαγόρευση εισόδου, εφόσον επέμενε να καθίσει εκεί όπου είχε αρχικά οριστεί. «Αυτή δεν είναι η Άννα που εγώ ήξερα, αγάπησα και θαύμασα», σημειώνει.
• Απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι απαίτησε 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Ο ίδιος λέει ότι ζήτησε αμοιβή αντίστοιχη με εκείνη που είχε πάρει για τις εμφανίσεις στο Καλλιμάρμαρο, πέρα από τα πνευματικά δικαιώματα και σύμφωνα με την πάγια συμφωνία του με την τραγουδίστρια. Στην καινούργια ανακοίνωσή του δεν αναφέρει συγκεκριμένο ποσό. Παράλληλα, ισχυρίζεται πως του προτάθηκε να εισπράξει τα μισά χρήματα, με προϋπόθεση να μην εκφραστεί ποτέ αρνητικά για την Άννα Βίσση, πρόταση την οποία δεν αποδέχθηκε.
• Δηλώνει ότι ουδέποτε απείλησε να την καταστρέψει ή να τη διασύρει. Αποκαλεί όσα έχουν ειπωθεί σχετικά «αστειότητες και ψεύδη» και επισημαίνει ότι κάθε άνθρωπος μπορεί ελεύθερα να χαράξει τη δική του πορεία. Ταυτόχρονα, υποστηρίζει πως η στάση και οι αποφάσεις της τραγουδίστριας την οδήγησαν «εκτός πλαισίου οποιασδήποτε καλλιτεχνικής μας συνεργασίας στο μέλλον».
• Διαψεύδει πως πήρε χρήματα από τον Γιάννη Κούστα. Με αφορμή την αναφορά σε οικονομική «εξυπηρέτηση» 500.000 ευρώ, απαντά χωρίς περιστροφές: «Ουδέποτε έλαβα χρήματα από τον κ. Κούστα».
• Παραδέχεται ότι η Άννα Βίσση τον έχει στηρίξει οικονομικά, αλλά επισημαίνει πως αυτό ήταν αμοιβαίο. Όπως εξηγεί, υπήρξαν φορές που εκείνη χρειάστηκε να τον ενισχύσει οικονομικά, όπως αντίστοιχα έκανε και εκείνος για την ίδια. Θεωρεί αυτή την αλληλοβοήθεια αυτονόητο κομμάτι της κοινής πορείας τους και συμπληρώνει: «Για να τελειώνουμε: όσα της οφείλω, τόσα μου οφείλει». Αναφερόμενος στο κοινό, παραδέχεται ότι η κουβέντα γύρω από τόσο μεγάλα ποσά ενδέχεται να ακούγεται προκλητική, διευκρινίζει όμως ότι για εκείνον πρόκειται για θέμα αρχών και δικαιωμάτων του δημιουργού.
• Επαναλαμβάνει ότι ο πυρήνας της σύγκρουσης είναι καλλιτεχνικός. Κατά την άποψη του συνθέτη, η Άννα Βίσση έδωσε έμφαση στο οικονομικό σκέλος, δίχως να απαντήσει στην κριτική που εκείνος άσκησε για το θέαμα. Όπως γράφει, εκείνο που έχει ουσιαστική σημασία είναι τα τραγούδια, ο τρόπος που τα ερμηνεύει και η επαφή της με τους θεατές, κάνοντας λόγο για «σύγκρουση μεταξύ τελείως διαφορετικών προθέσεων και οραμάτων».
• Ολοκληρώνει αφήνοντας αιχμή για τη μουσική τους συνέχεια. Στον επίλογο της ανακοίνωσής του γράφει: «Αγαπητοί, χρηματικούς πόρους μπορεί να έχετε άφθονους. Τους μουσικούς πόρους, πάλι, πολύ φοβάμαι ότι θα πρέπει να ξεκινήσετε να τους αναζητάτε από το μηδέν».

Ολόκληρη η επιστολή του Νίκου Καρβέλα

Η Άννα Βίσση προχώρησε χθες σε δημόσια ανακοίνωση, απαντώντας στο δελτίο Τύπου που εξέδωσα και μιλώντας, προφανώς, και εκ μέρους της εταιρείας παραγωγής. Προς το παρόν, έχω να τοποθετηθώ ως εξής:

1. Η Άννα και η εταιρεία παραγωγής ισχυρίζονται πως γνώριζα για τη συναυλία στο ΟΑΚΑ και ένιωθα «περήφανος» για όσα σχεδίαζαν να παρουσιάσουν. Ασφαλώς και ήξερα ότι θα πραγματοποιούνταν το ήδη αποφασισμένο, χωρίς εμένα, γεγονός, όπως άλλωστε το γνώριζε ολόκληρη η Ελλάδα. Περήφανος, όχι. Δεν αισθάνθηκα ποτέ ούτε αισθάνομαι υπερηφάνεια, όχι μόνο για το αποτέλεσμα που τελικά παρουσιάστηκε, αλλά και επειδή ανέχθηκα, απερίσκεπτα, συμπεριφορές όπως εκείνες της Άννας και της κας Μέρμηγκα/Κούστα. Οι δυο τους, εξάλλου, δεν μου επέτρεψαν καμία δημιουργική ή συμβουλευτική συμμετοχή στη συγκεκριμένη συναυλία, προφανώς ώστε να μην «αλλοιώσω» το είδος του θεάματος που είχαν αποφασίσει μόνες τους να ανεβάσουν.

2. Η Άννα Βίσση, μέσα από την ανακοίνωσή της, αναγνωρίζει ρητά ότι υπήρχε συμφωνία σε όλες τις συνεργασίες μας για αμοιβή μου πέραν των πνευματικών δικαιωμάτων που εισπράττω μέσω του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης. Παράλληλα, έστω και χωρίς να το λέει ευθέως, αποδέχεται ότι γνώριζε πλήρως και είχε εγκρίνει τη ντροπιαστική, σκόπιμα προσβλητική και υποτιμητική μετακίνηση της θέσης της δικής μου, των οικείων μου και των προσκεκλημένων μου, όπως και την απειλή ότι δεν θα μου επιτρεπόταν η είσοδος στο ΟΑΚΑ, αν πήγαινα για να καθίσω στην αρχική θέση μου. Δεν έχω να πω κάτι παραπάνω, πέρα από το ότι αυτή δεν είναι η Άννα που γνώρισα, αγάπησα και θαύμασα.

3. Είναι χονδροειδές ψέμα ότι ζήτησα 1,5 εκατομμύριο ευρώ. Αυτό που διεκδίκησα ήταν η αμοιβή την οποία είχα πάρει για τις συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο, με βάση τη σταθερή συμφωνία μου με την Άννα, πέρα βεβαίως από τυχόν δικαιώματα που μου οφείλονταν από τον Οργανισμό Συλλογικής Διαχείρισης. Αυτή και μόνο είναι η απόλυτη αλήθεια. Η δική τους «θέση» –επιλέγω συνειδητά να μη χρησιμοποιήσω βαρύτερο χαρακτηρισμό– ήταν η ακόλουθη: είτε δέχεσαι τα μισά είτε δεν λαμβάνεις τίποτα, με την καταβολή των μισών να προϋποθέτει ότι δεν θα έλεγα ποτέ κάτι αρνητικό για την Άννα. Το απέρριψα κατηγορηματικά, καθώς, όπως ήδη έχω επισημάνει στο δελτίο Τύπου μου, δεν δέχομαι να εγκαταλείψω την ελευθερία της γνώμης μου ανταλλάσσοντάς την με χρήματα.

4. Οι ισχυρισμοί πως απείλησα ότι θα «διασύρω» ή θα «καταστρέψω» την Άννα, τόσο σε προσωπικό όσο και σε καλλιτεχνικό επίπεδο, δεν είναι παρά ψεύδη και αστειότητες. Για ποιον λόγο, με ποιο κίνητρο ή με ποιο επιχείρημα θα ήθελα να τη διασύρω ή να την καταστρέψω; Όπως έχω πει και στο παρελθόν, η Άννα έχει την ελευθερία να διαλέγει τον δρόμο της, ενώ εγώ να ακολουθώ τον δικό μου. Ως δημιουργός, πορεύομαι με βάση όσα μου υπαγορεύει το δημιουργικό μου γίγνεσθαι. Δεν συμβιβάστηκα ποτέ, δεν έσκυψα ποτέ το κεφάλι και δεν εξαγοράστηκα ποτέ. Επιλέγω, επομένως, την οικονομική αυτοκτονία αντί για την ηθική μου δολοφονία. Στο τέλος, υπάρχει μία πικρή αλήθεια: η Άννα, εξαιτίας της συμπεριφοράς της και των επιλογών όψιμων συνεργατών και φίλων, τοποθέτησε συνειδητά –και ίσως προγραμματισμένα– τον εαυτό της εκτός του πλαισίου κάθε μελλοντικής καλλιτεχνικής συνεργασίας μας.

5. Εκείνο, ωστόσο, το κομμάτι της ανακοίνωσης που υπερβαίνει πραγματικά κάθε ανεκτό όριο είναι αυτό όπου η Άννα, με μια απολύτως ακατανόητη και χαοτική διατύπωση, στην οποία ανακατεύονται άτακτα δήθεν «δάνεια» και δήθεν «εξυπηρετήσεις», αναφέρεται σε μια υποτιθέμενη «εξυπηρέτηση» 500.000 ευρώ από τον κ. Κούστα προς εμένα, επειδή τάχα «είχα ανάγκη». Ουδέποτε έλαβα χρήματα από τον κ. Κούστα. Λέγεται ότι «το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα». Από την ανακοίνωση της Άννας πληροφορούμαι τώρα πως, ειδικά το κεφάλαιο του κ. Κούστα, διαθέτει τουλάχιστον μεγάλη καρδιά. Η εταιρεία παραγωγής του κ. Κούστα φαίνεται ότι ίσως αισθάνεται άβολα να καταβάλει σε έναν δημιουργό όσα δικαιούται, όμως ο ίδιος ο κ. Κούστας, αντί γι’ αυτό, κάνει «φιλανθρωπία» για να με συνδράμει, προφανώς θεωρώντας με «αναξιοπαθούντα». Επειδή όμως η φιλανθρωπία και η μεγαλοψυχία, όπως φαίνεται, έχουν και όρια, από όσα αναγράφονται στην ανακοίνωση της Άννας προκύπτει ότι ο κ. Κούστας δεν με «ελέησε» ακριβώς: υποτίθεται πως μου «δάνεισε» χρήματα, τα οποία θα έπρεπε να του επιστρέψω –εύχομαι τουλάχιστον χωρίς τόκο. Η ανακοίνωση αποκαλεί λαϊκισμό όσα καταγράφω στο δικό μου δελτίο Τύπου. Αναρωτιέμαι ποιος όρος θα μπορούσε να περιγράψει την επινόηση μιας τόσο ακραίας μυθοπλασίας, μέσα από την οποία οι συγκεκριμένοι άνθρωποι φτάνουν να εμφανίζονται οι ίδιοι ως «φιλάνθρωποι».

6. Σε αυτό το σημείο αφήνω στην άκρη τόσο την Εταιρεία όσο και την Άννα Βίσση και απευθύνομαι στον κόσμο. Αντιλαμβάνομαι πλήρως πως η συζήτηση γύρω από τις αμοιβές μπορεί να μοιάζει προκλητική για όσους αγωνίζονται να τα βγάλουν πέρα κάθε μήνα. Θέλω, ωστόσο, να θέσω ένα ερώτημα σε εκείνους που προσπερνούν το ζήτημα αρχών και στέκονται μόνο στα χρηματικά ποσά. Ας σκεφτούν και ας απαντήσουν με ειλικρίνεια: εάν η δουλειά και ο κόπος τους ήταν η βασική πρώτη ύλη από την οποία ένας τρίτος, αξιοποιώντας την, αποκόμιζε υψηλά κέρδη, θα παραιτούνταν από τα δικαιώματά τους; Πέρα από τη διάσταση των αρχών, όσοι με γνωρίζουν ξέρουν πως ουδέποτε ασχολήθηκα με την αποταμίευση ή τη διαχείριση χρημάτων. Γι’ αυτό, όσο ακραίο κι αν ακούγεται στους άλλους, στα χρόνια της κοινής μας πορείας η Άννα πράγματι χρειάστηκε να με βοηθήσει οικονομικά. Το ίδιο έκανα κι εγώ για εκείνη. Παρ’ όλα αυτά, τη στήριξη που ανταλλάξαμε δεν τη θεώρησα ποτέ πράξη γενναιοδωρίας ή μεγαλοψυχίας. Για δύο ανθρώπους που βάδισαν μαζί όπως εμείς, πίστευα πάντοτε ότι η αλληλοϋποστήριξη ήταν αυτονόητη. Υπήρξε εποχή κατά την οποία δεν νοούνταν Βίσση δίχως Καρβέλα, ούτε βέβαια Καρβέλας δίχως Βίσση. Για να κλείσει το θέμα: οι οφειλές μου προς εκείνη είναι ίσες με τις δικές της προς εμένα.

7. Μια επισήμανση που αφορά αποκλειστικά την Άννα: η ανακοίνωση δεν κάνει καμία αναφορά στο καλλιτεχνικό σκέλος, παρότι από εκεί ξεκινά και πάνω σε αυτό στηρίζεται η θέση μου. Αντίθετα, ολόκληρη περιστρέφεται γύρω από τα χρήματα. Η πραγματική ουσία, όμως, βρίσκεται αλλού: στα ίδια τα τραγούδια, στον τρόπο που τα ερμηνεύει και στην επαφή της με το κοινό. Αν η Άννα πιστεύει πως η διάδραση με τον κόσμο στο ΟΑΚΑ δεν διέφερε από εκείνη των υπόλοιπων εμφανίσεών της, κάνει λάθος. Το ζήτημα δεν αφορά την επιλογή «χώρων». Πρόκειται, όπως έχω ήδη αναφέρει, για αντιπαράθεση ανάμεσα σε προθέσεις και οράματα που είναι εντελώς διαφορετικά. Έπειτα από όσα πληροφορήθηκα σχετικά με τη «φιλανθρωπία», αλλά και όσα βίωσα ως προσβολή, έχω το δικαίωμα να συμπληρώσω ότι συγκρούονται και οι νοοτροπίες.

8. Κλείνω με μία τελευταία αναφορά στην «κόντρα». Από τη θεωρία του πολέμου προκύπτει μια σαφής αρχή: δεν αποτελεί συνετή επιλογή, εν μέσω πολέμου, να παραμένει κανείς απομονωμένος σε μια θέση χωρίς πρόσβαση σε πόρους. Αγαπητοί, είναι πιθανό να διαθέτετε χρηματικούς πόρους σε αφθονία. Όσο για τους μουσικούς πόρους, πολύ φοβάμαι πως θα χρειαστεί να αρχίσετε να τους αναζητάτε από μηδενική βάση.

Φωτογραφικό υλικό: NDP, Instagram