ΜΙΝΑ ΑΡΝΑΟΥΤΗ: Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΩΣΗ – «ΓΙΑ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΙΑ! ΑΣ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗ ΨΥΧΗ ΤΟΥ ΠΑΝΤΕΛΗ ΝΑ ΗΣΥΧΑΣΕΙ»

Η Μίνα Αρναούτη μίλησε στο Πρωινό του ΑΝΤ1, μετά την απόφαση σε βάρος του μάρτυρα που είχε ισχυριστεί ότι ο Παντελής Παντελίδης καθόταν στη θέση του συνοδηγού στο θανατηφόρο τροχαίο του Φεβρουαρίου του 2016.

«Σε ένα χρόνο φυλάκιση με αναστολή, χωρίς κανένα ελαφρυντικό, καταδικάστηκε ο μάρτυρας που κατέθεσε ψευδώς ότι τοποθέτησε τον Παντελή στη θέση του συνοδηγού, καθώς τον σήκωσε από το έδαφος και είδε την άλλη κοπέλα να οδηγεί το όχημα.

Η υπόθεση αυτή κλείνει οριστικά. Σβήνουν όλες οι σκιές γύρω από αυτό. Πολλοί προσπάθησαν να διαστρεβλώσουν την αλήθεια. Οι απειλές που δεχόμουνα. ‘Θα σε κάψω, θα σε φάω ζωντανή’ και όλα αυτά. Στην πραγματικότητα δεν ξέρεις ποιος μπορεί να τις κάνει πράξη. Οπότε μια τέτοια μαρτυρία είναι πάρα πολύ σοβαρή και έχει μεγάλο αντίκτυπο στη ζωή κάποιου ανθρώπου που θέλει να προχωρήσει, που έχει περάσει πάρα πολλά, που έχει κάνει δεκάδες χειρουργεία και αυτό ήταν ένα χυδαίο ψέμα και δεν μπορώ πραγματικά να καταλάβω.

Η απουσία του Παντελή στη δικαστική αίθουσα

Και μου κάνει φοβερή εντύπωση ο λόγος που το έκανε. Μετά από τόσα χρόνια, έντεκα… Εκεί λοιπόν, σε αυτό το δικαστήριο βρεθήκαμε αρκετοί άνθρωποι που ήμασταν εκείνο το βράδυ μαζί με τον Παντελή. Μπορεί να χάρηκα πάρα πολύ με την απόφαση του δικαστηρίου. Όμως δεν σας κρύβω ότι λυπήθηκα πάρα πολύ και η απουσία του Παντελή ήταν πάρα πολύ έντονη εκεί. Ήταν πάρα πολύ έντονο το ότι εκεί βρισκόμασταν κάποιοι άνθρωποι μετά από επτά χρόνια για τον Παντελή, χωρίς τον Παντελή. Αυτή η ιστορία δεν κάνει χαρούμενο κανέναν.

Και που δικαιώθηκα ήταν μια δικαίωση που ναι, χάρηκα, αλλά ένας άνθρωπος έφυγε, ένας άνθρωπος έφυγε, δεν είναι πια μαζί μας. Δεν μπορεί να είναι κανένας ευτυχισμένος με καμιά απόφαση. Ναι, δεν έχω πει ψέματα και απολογούμαι 11 χρόνια γι’ αυτό. 11 χρόνια. Και εγώ έζησα. Γλίτωσα του χάρου τα δόντια και δεν μπορώ να πάρω ανάσα από αυτή την ιστορία.

Σε αυτό το σπίτι δεν ήμουν εγώ και η άλλη κοπέλα. Ήταν δεκαπέντε, είκοσι άτομα. Ο κόσμος λέει εμάς που μπήκαμε στο ίδιο αυτοκίνητο με τον Παντελή, γιατί δεν σώσαμε τον Παντελή. Ακόμα και έτσι όπως τα λένε να ήταν τα πράγματα, γιατί κανένας δεν είπε δεκαπέντε, είκοσι άντρες σε αυτό το σπίτι, γιατί δεν ‘σώσαν και τις κοπέλες. Προσπαθούν να ρίξουν ευθύνες σε δύο κοπέλες. Δηλαδή για όνομα του Θεού πια! Ας αφήσουμε και αυτή την ψυχή να ησυχάσει. Ας αφήσουμε και τους ανθρώπους που έμειναν πίσω να πενθήσουν, να στεναχωρηθούν. Φτάνει».