ΜΕ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΒΕΛΑΣ ΑΔΕΙΑΖΕΙ ΔΗΜΟΣΙΩΣ ΤΗΝ ΑΝΝΑ ΒΙΣΣΗ: «ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΜΙΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΕ ΒΡΙΣΚΕΙ ΣΥΜΦΩΝΟ – ΝΙΩΘΩ ΣΥΝΤΡΙΒΗ»

Το απόγευμα της Τρίτης 6 Οκτωβρίου, ο Νίκος Καρβέλας έδωσε στη δημοσιότητα μια ανακοίνωση-κόλαφο, αποφασίζοντας να μιλήσει χωρίς περιστροφές για όσα έχουν συμβεί το τελευταίο διάστημα με την Άννα Βίσση.
Ο Νίκος Καρβέλας παρουσιάζει τη δική του πλευρά και βάζει τέλος στη σιωπή του, έπειτα από όσα γράφτηκαν για την απουσία του από τη μεγάλη συναυλία της τραγουδίστριας στο ΟΑΚΑ, αλλά και για την οικονομική διαφωνία και τα ποσά που φέρεται να ζητά.
Η παρέμβασή του, ωστόσο, δεν περιορίζεται αυτή τη φορά σε οικονομικές εκκρεμότητες και αριθμούς. Για πρώτη φορά ο συνθέτης αναφέρεται με τόση σαφήνεια στη βαθύτερη απόσταση που μοιάζει να έχει προκύψει ανάμεσα σε δύο ανθρώπους οι οποίοι, επί δεκαετίες, ήταν σχεδόν αχώριστοι σε καλλιτεχνικό επίπεδο.
Ολόκληρη η ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα:
Η ανακοίνωση του Νίκου Καρβέλα για την Άννα Βίσση
Το τελευταίο διάστημα κυκλοφορούν πολλές ανακριβείς αναφορές σχετικά με το γεγονός ότι δεν βρέθηκα στη συναυλία της Άννας Βίσση στο Ολυμπιακό Στάδιο.
Επειδή ακούγονται πράγματα που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, θεωρώ καθήκον μου να πάρω θέση.
Ακόμη και όσοι δεν εκτιμούν τα τραγούδια μου ή δεν τρέφουν συμπάθεια για εμένα, δεν γίνεται να αμφισβητήσουν ότι εκφράζομαι πάντοτε άμεσα και με ειλικρίνεια, ίσως μάλιστα σε υπερβολικό βαθμό.
Με τον ίδιο τρόπο πρόκειται να μιλήσω και αυτή τη στιγμή.
Η προσωπική και καλλιτεχνική σχέση με την Άννα Βίσση
Είναι γνωστό σε όλους ποια είναι η προσωπική και καλλιτεχνική σχέση που με συνδέει με την Άννα Βίσση.
Με πολύ λίγες εξαιρέσεις, έχω αναλάβει τη σύνθεση, τη συγγραφή και την ενορχήστρωση ολόκληρης της δισκογραφικής δουλειάς της. Μαζί περάσαμε τόσο τις σημαντικότερες επιτυχίες όσο και τις δυσκολίες της επαγγελματικής διαδρομής μας. Μέχρι σήμερα, αυτή η κοινή πορεία ήταν εμφανής σε κάθε συναυλία και εμφάνιση της Άννας, κάτι που ίσχυσε και για το πρόγραμμα στο ΟΑΚΑ: από τα 50 τραγούδια που ερμήνευσε, τα 47 αποτελούν δικές μου δημιουργίες.
Μέχρι αυτή τη στιγμή, σε όλη την κοινή πορεία μου με την Άννα, υπήρχαν ανάμεσά μας απόλυτη συνεννόηση και ενότητα.
Σε όλη τη διάρκεια αυτών των χρόνων, συναποφασίζαμε με ποιον τρόπο, σε ποιο μέρος και σε ποια χρονική στιγμή θα παρουσιάζονταν τα τραγούδια μου. Η Άννα μπορούσε να κατανοήσει τόσο εμένα όσο και τη μουσική που δημιουργώ. Αυτός ήταν και ο λόγος που οι αποκλίσεις ή οι διαφωνίες μεταξύ μας εμφανίζονταν πολύ σπάνια.
Η καλλιτεχνική απόσταση από την Άννα Βίσση
Δυστυχώς, όμως, όλα δείχνουν πως αυτή η κατάσταση δεν είναι πια η ίδια.
Τόσο καλλιτεχνικά όσο και ως προς τη δημόσια εικόνα της, η Άννα έχει επιλέξει πλέον μια πορεία με την οποία εγώ διαφωνώ.
Στις συναυλίες που είχαμε κάνει έως τώρα, κυρίαρχη θέση κατείχαν η δυναμική των τραγουδιών, η ερμηνεία της Άννας και, κυρίως, η επαφή του κόσμου με τη μουσική μας. Κατά διαστήματα, είναι αλήθεια, παρουσιάσαμε μαζί μεγάλες παραγωγές με εντυπωσιακά στοιχεία. Ποτέ, όμως, δεν αντιμετωπίσαμε τον εντυπωσιασμό και το μέγεθος ως αυτοσκοπό.
Όταν έμαθα από την Άννα ότι σχεδίαζε να πραγματοποιήσει συναυλία στο ΟΑΚΑ, ένιωσα έντονο προβληματισμό. Η δική μου πεποίθηση ήταν πως, μέσα σε έναν χώρο τόσο τεράστιο, το κοινό μας δεν θα μπορούσε να χαρεί πραγματικά τα τραγούδια μας. Ιδίως από τη στιγμή που το κόστος των εισιτηρίων άγγιζε ακόμη και τα 400 Ευρώ.
Οι τιμές εισιτηρίων και η εμπειρία του κοινού στο ΟΑΚΑ
Τρέφω απόλυτο σεβασμό για τους ανθρώπους που έκαναν στερήσεις ώστε να εξασφαλίσουν ένα εισιτήριο για τη συγκεκριμένη συναυλία. Εγώ, όμως, βλέπω την τέχνη μου ως κάτι λαϊκό, που πρέπει να παραμένει προσιτό. Θέλω ο κόσμος να απολαμβάνει την αμεσότητα και να διασκεδάζει μαζί με τους καλλιτέχνες, έχοντάς τους δίπλα του.
Δεν αποδέχομαι την ιδέα ότι οι άνθρωποι που αδυνατούν να διαθέσουν πολλά χρήματα θα ακούν τελικά τα τραγούδια μου από σημεία με περιορισμένη ή και μηδενική ορατότητα, μέσα σε ένα αχανές στάδιο.
Είναι διαφορετικό να παρουσιάζεις ένα όμορφο θέαμα και εντελώς άλλο να υποβιβάζονται τα τραγούδια σε συνοδευτικό υλικό δεύτερης σημασίας για ένα φαραωνικό οπτικό «υπερθέαμα», το οποίο παρακολουθεί κανείς από γιγαντοοθόνες.
Η διαφωνία δεν αφορά την επιλογή των «χώρων». Πρόκειται για σύγκρουση δύο εντελώς διαφορετικών προθέσεων και οραμάτων, αλλά και για δύο καλλιτεχνικές αντιλήψεις που δεν μπορούν να συμβαδίσουν.
Η καλλιτεχνική γλώσσα των τραγουδιών του Νίκου Καρβέλα
Είτε αρέσουν είτε όχι, οι δημιουργίες μου περιέχουν μια δόση απειθαρχίας και ακόμη μια δόση από αυτό που ορισμένοι αποκαλούν —ή μου προσάπτουν ως— «τρέλα».
Αυτός είναι ο δικός μου τρόπος καλλιτεχνικής έκφρασης. Άλλοτε προκλητικά και άλλοτε αστεία, κάποιες φορές απλά και κάποιες πιο σύνθετα και περίπλοκα, άλλοτε συγκινητικά και άλλοτε «θεατρικά», τα τραγούδια που γράφω χρειάζονται αυθεντικό αυθορμητισμό. Δεν επιθυμώ να τα βλέπω υπερβολικά καλογυαλισμένα ούτε να μετατρέπονται σε αλατοπίπερο κοσμικών εκδηλώσεων για την οικονομική ελίτ.
Ορισμένοι έσπευσαν να «διαρρεύσουν» διάφορες πληροφορίες περί οικονομικών διαφορών ανάμεσα σε εμένα και την εταιρεία παραγωγής, πιστεύοντας ίσως ότι έτσι θα «μεταθέσουν» τη συζήτηση μακριά από τη βαθιά καλλιτεχνική διαφωνία που καθορίζει πλέον τη σχέση μου με την Άννα. Από την άλλη, ενδέχεται όσα διέρρευσαν να δόθηκαν στη δημοσιότητα επειδή θεώρησαν ότι θα δίσταζα να μιλήσω και γι’ αυτό το ζήτημα. Αν με γνώριζαν καλύτερα, θα ήξεραν πως απέναντι στην αλήθεια δεν διστάζω ποτέ.
Τα προς το ζην τα εξασφαλίζω μέσα από την εργασία μου, η οποία είναι η συγγραφή τραγουδιών. Όπως κάθε εργαζόμενος δικαιούται να πληρώνεται για τη δουλειά του, έτσι πρέπει να αμείβεται και ο δημιουργός.
Με την Άννα, άλλωστε, αυτός ήταν πάντοτε ο τρόπος με τον οποίο συνεργαζόμασταν. Στις προηγούμενες συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο τηρούνταν η συμφωνία να λαμβάνω αμοιβή, ανεξάρτητα από τα δικαιώματα του Οργανισμού Συλλογικής Διαχείρισης που με εκπροσωπεί υπό την ιδιότητά μου ως συνθέτη και στιχουργού.
Η αμοιβή του Νίκου Καρβέλα για τη συναυλία στο ΟΑΚΑ
Ενώ απέμεναν ελάχιστες ημέρες μέχρι να πραγματοποιηθεί η συναυλία, η Άννα μού ζήτησε, εντελώς αιφνιδιαστικά, να μη λάβω μέρος στις μουσικές πρόβες στο ΟΑΚΑ. Τότε μου ανακοινώθηκε ως ήδη ειλημμένη απόφαση ότι δεν επρόκειτο να λάβω καμία αμοιβή για τη συναυλία, επειδή, όπως αιτιολογήθηκε, η παραγωγή είχε πολύ υψηλό κόστος.
Δεν μπορώ να αντιληφθώ για ποιον λόγο θεωρούνται κόστος η μίσθωση του χώρου και του εξοπλισμού, όπως και οι πληρωμές προς μουσικούς, συντελεστές και τεχνικό προσωπικό, αλλά δεν εντάσσεται στον ίδιο υπολογισμό η αμοιβή εκείνου που δημιούργησε τα 47 από τα συνολικά 50 τραγούδια της συναυλίας, την οποία όφειλε να έχει προβλέψει στον προϋπολογισμό της η εταιρεία παραγωγής. Σε όλη τη διαδρομή μου στον χώρο, είναι η πρώτη φορά που ακούω έναν παραγωγό να ανακοινώνει τελεσιγραφικά σε δημιουργό ότι δεν θα πληρωθεί, επειδή το δικό του κόστος είναι υψηλό. Πρόκειται, μάλιστα, για συναυλία που αποφάσισε να διοργανώσει ο ίδιος ο παραγωγός, δίχως καν να ζητήσει τη γνώμη του δημιουργού.
Από τη δική μου πλευρά, τους γνωστοποίησα ότι το μόνο που ζητούσα ήταν να μου δοθεί η συμφωνημένη αμοιβή, ίδια με εκείνη που είχα λάβει σε αντίστοιχες περιπτώσεις. Το ποσό αυτό, βεβαίως, το γνώριζε πλήρως η εταιρεία παραγωγής μέσω της Άννας.
Δεν άργησα να αντιληφθώ ότι το οικονομικό ζήτημα αποτελούσε μόνο την αρχή μιας ευρύτερης προσβλητικής στάσης απέναντί μου. Παρ’ όλα αυτά, άνθρωποι από το περιβάλλον μου με έπεισαν να παραστώ στη συναυλία προς τιμήν του κοινού, μολονότι είχε ήδη διαμορφωθεί αρνητικό κλίμα με την εταιρεία παραγωγής.
Η αλλαγή των θέσεων λίγο πριν από τη συναυλία
Μόλις λίγες ώρες προτού αρχίσει η συναυλία, επικοινώνησε μαζί μου πρόσωπο που μιλούσε εκ μέρους της εταιρείας παραγωγής. Με ενημέρωσε ότι τόσο ο βασικός χρηματοδότης όσο και παράγοντες της εταιρείας παραγωγής δεν ήθελαν να καθίσω δίπλα τους, ούτε εγώ ούτε οι οικείοι και οι προσκεκλημένοι μου. Μου γνωστοποιήθηκε επίσης ότι τα αρχικά εισιτήρια όλων μας είχαν ακυρωθεί και αντικατασταθεί από άλλα, τα οποία αντιστοιχούσαν σε διαφορετικές θέσεις, πιο μακρινές και υποδεέστερες σε σχέση με εκείνες που είχαμε αρχικά.
Κατά τη διάρκεια αυτής της επικοινωνίας, έδωσα την αυτονόητη απάντηση: τους ξεκαθάρισα ότι η συγκεκριμένη ενέργεια ήταν απολύτως προσβλητική απέναντί μου και πως θα πήγαινα στη συναυλία, όπου τόσο εγώ όσο και οι προσκεκλημένοι μου θα καθόμασταν στις θέσεις που είχαμε εξαρχής. Εκείνοι μου απάντησαν ότι κάτι τέτοιο δεν μπορούσε να γίνει αποδεκτό.
Τους έθεσα τότε αυτολεξεί το ερώτημα «Και τι θα κάνετε; Θα μου απαγορεύσετε να μπω και να καθίσω στη θέση μου;». Η απάντησή τους ήταν πως πράγματι αυτό θα αναγκάζονταν να πράξουν. Πρόσθεσαν, μάλιστα, ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα σταματούσε κάθε συζήτηση σχετικά με το οικονομικό ζήτημα.
Σε προσωπικό επίπεδο, το οριστικό πλήγμα ήρθε όταν θέλησα να μάθω εάν η Άννα είχε γνώση αυτής της απαράδεκτης στάσης. Η Νίκη Βίσση μού μετέφερε ότι πράγματι ήταν ενημερωμένη. Μόνο μία λέξη αποδίδει όσα ένιωσα: Συντριβή.
Η γνώση της Άννας Βίσση και η απόφαση του Καρβέλα
Μου είναι ακόμη δύσκολο να αποδεχτώ ότι η Άννα έδωσε τη συγκατάθεσή της σε μια τόσο σοβαρή απρέπεια απέναντί μου. Όπως ήταν φυσικό, δεν παρέστην στη συναυλία.
Η συμπεριφορά που με προσέβαλε ολοκληρώθηκε με μία τελευταία πράξη μετά το τέλος της συναυλίας. Παρότι δεν υπήρχε καμία σχετική συμφωνία μεταξύ μας, έθεσαν ως όρο για να μου καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό να υπογράψω ότι δεν θα προχωρούσα δημόσια σε καμία αρνητική αναφορά για την Άννα. Ο όρος συνοδευόταν, μάλιστα, από απειλή επιβολής ποινής ύψους χιλιάδων ευρώ, εάν έκανα κάτι τέτοιο.
Ασφαλώς δεν αποδέχθηκα να εγκαταλείψω την ελευθερία της άποψής μου με αντάλλαγμα χρήματα. Πολύ περισσότερο όταν αυτά τα χρήματα δεν αποτελούσαν κάποιο ποσό που μου «χάριζαν», αλλά την αμοιβή που δικαιούμουν επειδή ήμουν ο δημιουργός των τραγουδιών.
Ο Νίκος Καρβέλας διευκρινίζει ότι ούτε στο παρελθόν είχε ούτε τώρα έχει σκοπό να θίξει κάποιον. Θεωρεί πως η ειλικρινής και ελεύθερη διατύπωση μιας άποψης δεν συνιστά προσβολή. Αντίθετα, προσβλητική είναι η απαίτηση να σωπάσει κάποιος και να μην εκθέτει όσα πιστεύει.
Για κάθε καλλιτέχνη, η πληρωμή για τη δημιουργία του αποτελεί δικαίωμα για το οποίο δεν οφείλει να αισθάνεται ντροπή. Παράλληλα, έχει την υποχρέωση να προασπίζει την ακεραιότητα του δημιουργήματός του, αλλά και τους όρους με τους οποίους αυτό παρουσιάζεται. Στα δικαιώματα και τις ευθύνες του περιλαμβάνεται ακόμη η επιλογή του αισθητικού, κοινωνικού και ιδεολογικού πλαισίου που το συνοδεύει. Μπορεί, όταν το θεωρεί αναγκαίο, να διατυπώνει ενστάσεις ή προβληματισμούς, εφόσον το συγκεκριμένο πλαίσιο συγκρούεται με τις προθέσεις του ως καλλιτέχνη, την προσωπικότητά του ή τη στάση που τηρεί κοινωνικά.
Ο Νίκος Καρβέλας για την υπεράσπιση του έργου του
Ολοκληρώνοντας, εκτιμά ότι όσα έχει παραθέσει καθιστούν ξεκάθαρο τον σκοπό τόσο του συγκεκριμένου δελτίου Τύπου όσο και των ενεργειών που θα ακολουθήσουν: να προστατεύσει τη δημιουργική δουλειά του και να εξασφαλίσει τον σεβασμό που θεωρεί ότι δικαιούται με την ιδιότητα του δημιουργού.
6-10-2026
Νίκος Καρβέλας