ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΝΗ ΛΥΚΟΥΡΕΖΟΥ: ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ «ΜΟΥ ΕΡΙΞΑΝ ΚΑΤΙ ΣΤΟ ΠΟΤΟ, ΕΣΒΗΣΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ»

Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου μίλησε για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά στη Μαρία Παναγοπούλου και στην εκπομπή «Πρώτος καφές με τη Ζήνα», προχωρώντας σε μια προσωπική εξομολόγηση.
Η κόρη της Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου αναφέρθηκε στη μάχη της με τις εξαρτήσεις, στη δύσκολη πορεία που ακολούθησε μέχρι να απομακρυνθεί από τις ουσίες, αλλά και σε ένα περιστατικό που, όπως είπε, λίγο έλειψε να αποβεί μοιραίο.
Μίλησε επίσης για όσα ένιωθε μεγαλώνοντας στο πλευρό δύο αναγνωρίσιμων γονιών, για τον θάνατο της μητέρας της και για τη σχέση που σήμερα αποτελεί για εκείνη μια ουσιαστική συντροφιά.
«Μου έριξαν κάτι στο ποτό μου»
Ξεχωριστή θέση στη συνέντευξη είχε η αφήγησή της για τη βραδιά κατά την οποία έχασε τις αισθήσεις της έξω από την πολυκατοικία της. Όπως διευκρίνισε, εκείνη την περίοδο δεν έπαιρνε πλέον ναρκωτικά, αλλά εξακολουθούσε να πίνει αλκοόλ.
«Είχα ένα ατύχημα, που θα μπορούσε να ήταν θάνατος. Όταν είχα κόψει τα ναρκωτικά, έπινα αλκοόλ και μου έριξαν κάτι στο ποτό μου. “Έσβησα” στην πολυκατοικία απ’ έξω, πέρασε κάποιος και με πήγε στον Ευαγγελισμό. Αν είχα μπει στο σπίτι μου δεν θα με έβρισκε κανένας, γιατί έμενα μόνη μου και δεν μίλαγα με τους γονείς μου κάθε μέρα», αποκάλυψε η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου.
Ανατρέχοντας στα χρόνια των εξαρτήσεων, μίλησε για την πίεση που αισθανόταν και για τη στιγμή που κατάλαβε ότι δεν άντεχε να εξακολουθεί να ζει με τον ίδιο τρόπο.
«Η μητέρα μου δεν είχε ενοχές όταν έμαθε ότι ξεκίνησα τις ουσίες, αλλά θυμό. Γενικά ήμουν πολύ ελεύθερη, δεν είχα ποτέ ηρεμία. Όταν έλειπαν οι γονείς μου έκανα πολύ σκοτεινές σκέψεις. Ήμουν πολύ σκοτεινά ή σε πολύ ένταση. Κάποια στιγμή, επειδή ήταν χρόνια αυτό το πράγμα, μπούχτισα, έφτασα στον πάτο, δεν άντεχα άλλο», εξομολογήθηκε.
Ο αγώνας με τις εξαρτήσεις και η απώλεια της μητέρας της
Με αφορμή τη συζήτηση για τον θάνατο του Πρέσλι Γκέρμπερ, γιου της Σίντι Κρόφορντ, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αναφέρθηκε στα δικά της βιώματα, εξηγώντας τη σύνδεση που βλέπει ανάμεσα στις εξαρτήσεις, τη μοναξιά και τα συναισθηματικά κενά.
«Οι εξαρτήσεις δεν έχουν να κάνουν με το αν τα έχεις όλα, αλλά με το αν έχεις πάρει την αγάπη που θες, αν νιώθεις μόνος, αν βιώνεις μια κατάσταση μεγαλώνοντας που δεν ικανοποιεί. Όλοι εμείς που έχουμε υπάρξει στις ουσίες, είναι γιατί δεν έχουν βρει την πραγματική αγάπη μέσα τους. Η μαμά μου ήταν κομμάτι όλων, δεν ήταν μόνο δικιά μου, όπως κάποια μαμά που δεν είναι διάσημη. Ένα παιδί πάντα θέλει τη μαμά του και όταν του λείπει, υπάρχουν κενά, οπότε με κάτι θες να τα γεμίσεις, αλκοόλ, ναρκωτικά, ζάχαρη…», ανέφερε.
Όταν πέθανε η Ζωή Λάσκαρη, η κόρη της είχε συμπληρώσει 14 χρόνια χωρίς να κάνει χρήση ουσιών. Παρότι βρέθηκε αντιμέτωπη με τον πόνο της απώλειας, κατάφερε, όπως είπε, να μην επιστρέψει σε αυτές.
«Όταν “έφυγε” η μαμά μου ήμουν καθαρή 14 χρόνια. Θα μπορούσα εύκολα να ξαναπάρω χάπια, όπως παίρνουν πολλοί όταν πεθαίνει κάποιος, αλλά δεν το έκανα. Το μόνο που έκανα στην κηδεία της μητέρας μου ήταν ότι κάπνισα τα τσιγάρα της και ήπια δύο τσικουδιές. Αλλά δεν έβαλα τις ουσίες στη ζωή μου για να ξεπεράσω τον πόνο. Ήταν δύσκολο, νομίζεις ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, αλλά τα κατάφερα», είπε.
Η διαδικασία για να καταλάβει καλύτερα τον εαυτό της είχε αρχίσει αρκετά νωρίτερα, σε μια διαδρομή γεμάτη ανατροπές και δυσκολίες που τότε δεν μπορούσε να φανταστεί.
«Ξεκίνησα στα 25 το εσωτερικό ψάξιμο, αλλά δεν είχα ιδέα πού πήγαινα, τι ανηφόρες, κατηφόρες και πεσίματα θα είχε. Τώρα τα τελευταία 2-3 χρόνια είμαι πιο καλά προς τον εαυτό μου», σημείωσε.
Η ζωή ως κόρη της Ζωής Λάσκαρη και του Αλέξανδρου Λυκουρέζου
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου αναφέρθηκε ακόμη στις συγκρίσεις με τη μητέρα της, τις οποίες αντιμετώπιζε ήδη από τα σχολικά χρόνια, αλλά και στην προσπάθειά της να χτίσει τη δική της ξεχωριστή ταυτότητα.
«Ήταν πολύ βαρύ να είμαι κόρη μιας τόσο όμορφης γυναίκας και σταρ, όπως η Ζωή Λάσκαρη. Χωρίς να το θες υπάρχει μια σύγκριση. Άλλο η μητέρα μου, άλλο εγώ και δεν πάω να κάνω εκείνη. Δεν ήταν εύκολο, και στο σχολείο ένιωθα σαν να είμαι στην άκρη, γιατί όλοι μιλούσαν για τη μητέρα μου», παραδέχτηκε.

Μιλώντας για το επώνυμο του πατέρα της, σημείωσε πως η αναγνωρισιμότητα της οικογένειάς της, κατά την άποψή της, οδηγεί συχνά σε προκαταλήψεις εις βάρος της.
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου δήλωσε: «Ως παιδί διασήμων θα είμαι πάντα παρεξηγημένη, έχουμε αυτό το βαρύ πράγμα στην πλάτη μας. Αν ήταν μόνο η μάνα μου θα ήταν εντάξει, αλλά το “Λυκουρέζος” το ακούνε κάποιοι και παθαίνουν λαλά, δεν το αντέχουν. Αλλά δεν μπορώ να δικαιολογούμαι, δεν με αφορά τι πιστεύει ο κάθε άνθρωπος».
Η εικόνα της κινηματογραφικής σταρ δεν αποτυπώνει, όπως είπε, ολόκληρη τη μητέρα που θυμάται η ίδια, έναν άνθρωπο με ευαισθησίες, ενδιαφέροντα και απλές καθημερινές ασχολίες.
«Δεν την ξέρετε τη μάνα μου, ξέρετε μόνο τη σταρ και την ωραία γυναίκα. Ήταν ένας άνθρωπος ευαίσθητος, φιλοσοφημένος, διάβαζε, ήταν νοικοκυρά, καλή μαγείρισσα, ήταν απλή και grande», περιέγραψε τη μητέρα της.
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου για τον Γιώργο Μαζωνάκη
Αναφερόμενη στην υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη και στις πληροφορίες που έχουν δει το φως για την οικογένειά του, η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου μίλησε για τη διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε όσα παρουσιάζονται δημόσια και σε όσα αφορούν την ιδιωτική ζωή.

«Το μόνο που έχω να πω είναι ότι ποτέ κανείς δεν ξέρει την πραγματική αλήθεια, ξέρει μόνο τη δική του αλήθεια. Δεν αφορά κανέναν τι γίνεται στην οικογένειά μου. Αν ακούγονται ανακρίβειες και ψεύδη, αυτό είναι άλλο κεφάλαιο. Η αλήθεια πάντα φαίνεται στο τέλος», τόνισε.
«Βιώνω για πρώτη φορά τον έρωτα»
Η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου μιλά σήμερα για μια νέα φάση στη ζωή της, καθώς η σχέση της τής προσφέρει τη συντροφικότητα που είχε ανάγκη.
«Βιώνω για πρώτη φορά τον έρωτα, νόμιζα ότι ποτέ δεν θα βρω κάποιον για να πορευτώ ψυχικά. Μετά από τις τρέλες, μου αρέσει ότι δημιουργήσαμε μια σχέση με ουσία. Ο έρωτας, η αγάπη και η αγκαλιά σε απελευθερώνουν, είναι τεράστια θεραπεία», εξομολογήθηκε.
Στο τέλος της συζήτησης αναφέρθηκε στα όνειρά της, αλλά και στην επίδραση που είχε πάνω της η απώλεια της μητέρας της, καθώς πλέον επιλέγει να εστιάζει περισσότερο σε όσα ζει στο παρόν.
«Κάνω όνειρα, αλλά πιο πολύ θέλω να πράττω καθημερινά, γιατί μετά δεν ξέρουμε τι γίνεται. Μετά τον θάνατο της μαμάς έχω τον φόβο ότι μπορεί να διαλυθούν. Δεν θα ήθελα να έρθει η μαμά για μισή ώρα, αλλά πάω εγώ εκεί που είναι», είπε η Μαρία Ελένη Λυκουρέζου.