Ο Κωνσταντίνος Πεσλής, μόλις 24 ετών, έχει ήδη διαγράψει μια εντυπωσιακή πορεία στον χώρο της υποκριτικής, με σημαντικές συνεργασίες, όπως αυτή με τον Μανούσο Μανουσάκη στο «Το Κόκκινο Ποτάμι». Στη σειρά «Μαμά στα κρυφά» ενσαρκώνει τον Απόλλωνα, έναν έφηβο με λευχαιμία, ρόλο που του έχει προσφέρει την ευκαιρία να εξερευνήσει τη δική του προσωπική ανάπτυξη.
Στη συνέντευξή του, ο Πεσλής μοιράζεται τις προκλήσεις που αντιμετώπισε στην αρχή της καριέρας του, τις επιρροές από τους δασκάλους του, καθώς και την επιθυμία του να συνδυάσει θέατρο και τηλεόραση. Αποκαλύπτει επίσης την αγάπη του για τη μηχανή του και ένα προγραμματισμένο ταξίδι, που τον βοηθά να ανακαλύψει τον εαυτό του.
Διαβάστε παρακάτω
Ο Κωνσταντίνος Πεσλής αν και μόλις 24 ετών, μετρά στο βιογραφικό του σημαντικές συνεργασίες, όπως αυτή στο «Το Κόκκινο Ποτάμι» με τον Μανούσο Μανουσάκη – ο οποίος αποτελεί μεγάλο σχολείο για εκείνον -, αλλά και τον «Ήλιο». Φέτος, έχει τον ρόλο του καρδιοκακτητή Απόλλωνα στην επιτυχημένη σειρά της ΕΡΤ, «Μαμά στα κρυφά».
Με την πρώτη ματιά, ο Κωνσταντίνος Πεσλής δείχνει έναν γοητευτικός νέος, σίγουρος για τον εαυτό του, αρκετά επικοινωνιακός και με χιούμορ. Ωστόσο, όπως λέει στη συνέντευξη που παραχώρησε στο COUSCOUS, δεν ήταν πάντα έτσι. Ως έφηβος, ήταν πολύ κλειστός και ντροπαλός αλλά μέσα από την υποκριτική κατάφερε να ξεκλειδώσει πολλά κομμάτια του εαυτού του.
Ο Κωνσταντίνος Πεσλής αγαπά τη δουλειά του, τόσο που όπως λέει θα ήθελε να βρίσκεται μονίμως από το γύρισμα στο θέατρο και τούμπαλιν. Αγαπά όμως και τη μηχανή του, με την οποία όπως μας αποκάλυψε, ετοιμάζει ένα πολύ μεγάλο και ξεχωριστό ταξίδι.
Τη φετινή τηλεοπτική σεζόν σε απολαμβάνουμε στη σειρά της ΕΡΤ, «Μαμά στα κρυφά». Πως προέκυψε αυτή η συνεργασία;
Η πρώτη προσέγγιση έγινε από τον σκηνοθέτη, Μανώλη Δούνια. Νομίζω ήταν και η πρώτη φορά που έκανε casting. Με πήρε τηλέφωνο τον περασμένο Ιούλιο. Βρισκόμουν σε γύρισμα για το «Δίχτυ» του Μανούσου Μανουσάκη. Μου είπε ότι θα ήθελε να με δει για έναν συγκεκριμένο ρόλο, για μια νέα σειρά της ΕΡΤ, 30 επεισοδίων. Δεν γνωριζόμασταν πριν. Δε ξέρω καν πως βρήκε το τηλέφωνό μου, γιατί δεν ήξερα κανέναν από τη συγκεκριμένη παραγωγή.
Πέρασα από το πρώτο δοκιμαστικό αρχές Σεπτέμβρη, υπό την παρουσία και του σκηνοθέτη μας, του Νίκου Ζαπατίνα. Η πρώτη εντύπωση που τους άφησα ήταν πολύ καλή. Μου είπαν ότι θα ξαναμιλήσουμε μέσα Οκτώβρη. Το δεύτερο ραντεβού βέβαια, πραγματοποιήθηκε στα μέσα Νοέμβρη. Σχεδόν δέκα μέρες μετά, δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από την παραγωγή που με ενημέρωσα ότι έχω πάρει τον ρόλο και ξεκινήσαμε άμεσα γυρίσματα.
Το διάστημα που μεσολαβεί από το casting μέχρι τη στιγμή που δέχεσαι τελικά το τηλεφώνημα και σου ανακοινώνεται ότι έχεις πάρει τον ρόλο, πως είναι για έναν ηθοποιό;
Δύσκολο… Αλλά αυτό είναι κάτι που πρέπει να το συνηθίσεις. Θυμάμαι στην πρώτη μου ακρόαση, όταν ακόμη πήγαινα σχολείο και έπαιρνα το βραδινό τρένο από τη Λάρισα για να έρχομαι στην Αθήνα, με το που βγήκα από την αίθουσα ακροάσεων έπιασα το κινητό μου και περίμενα να δω αν θα με πάρουν. Γρήγορα όμως κατάλαβα ότι δεν προχωράει έτσι η ζωή, και αποφάσισα να χαλαρώσω.
Καταλαβαίνεις πότε τα έχεις πάει καλά σε μια ακρόαση και πότε όχι;
Προσωπικά πιστεύω πολύ στο ένστικτο. Καταλαβαίνω αν έχω κάνει όσα θα έπρεπε σε μια ακρόαση ή όχι. Ωστόσο, το αν θα σε επιλέξουν τελικά ή όχι, είναι άλλο θέμα. Έχει να κάνει με το τι ψάχνουν κάθε φορά.
Ποιές ήταν οι πρώτες σου σκέψεις όταν διάβασες τον ρόλο του Απόλλωνα;
Αρχικά μου είχαν στείλει δυο σκηνές. Μου άρεσε πάρα πολύ ο ρόλος του Απόλλωνα. Δεν ήξερα ακριβώς ποιά θα είναι η εξέλιξή του, αλλά ένιωσα πολύ κοντά του. Μου είχαν πει ότι πρόκειται για ένα παιδί που έχει λευχαιμία, που είναι λίγο επαναστάτης, και με τα στοιχεία αυτά αλλά και τη βοήθεια του κυρίου Ζαπατίνα καταφέραμε να βγάλουμε το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Πόσο κοντά σε εσένα είναι ο χαρακτήρας του Απόλλωνα;
Δεν έχω αποφασίσει ακόμη αν μοιάζουμε ή όχι (γέλια). Σίγουρα αγαπάμε και οι δυο τις μηχανές. Θέλουμε και οι δυο να νιώθουμε ελεύθεροι. Αυτά είναι κάποια κοινά μας. Βέβαια, εγώ στα 17 μου δεν είχα καμία σχέση με τον Απόλλωνα. Ήμουν ένα πολύ κλειστό παιδί, πολύ ντροπαλό, ντρεπόμουν να μιλήσω στα κορίτσια, δεν ζούσα τη στιγμή. Ένιωθα ότι δεν είμαι αποδεκτός από κανέναν. Ωστόσο, έτσι όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα ο χαρακτήρας και η προσωπικότητά μου, ναι μπορώ να βρω κοινά σημεία με τον Απόλλωνα.
Τον δικαιολογείς σε κάποιες πιο έντονες αντιδράσεις που μπορεί να έχει;
Ο Απόλλωνας είναι σίγουρα ένα πολύ μπερδεμένο παιδί. Έχει να διαχειριστεί και ένα πολύ σοβαρό θέμα υγείας, όπως αυτό της λευχαιμίας, που για ένα 17χρονο παιδί γεμάτο όνειρα για το μέλλον και τη ζωή μόνο εύκολο δεν είναι. Όλο αυτό του προκαλεί μια επιπλέον σύγχυση. Σίγουρα κάνει λάθη, όπως και όλοι μας, το θέμα είναι η διαχείριση που κάνει μετά. Ο Απόλλωνας έχει κάποιες απαιτήσεις από την Αφροδίτη, που κι εκείνη ούσα έφηβη είναι μπερδεμένη, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται πολλές παρεξηγήσεις. Σε κάποια σημεία λοιπόν τον δικαιολογώ, σε κάποια άλλα όχι, ωστόσο προσπαθώ να μην τον κρίνω.
Η σχέση Απόλλωνα – Αφροδίτης περνά από πολλές διακυμάνσεις. Θα τους δούμε να έρχονται ποτέ σε μια αρμονική ισορροπία;
Σίγουρα ο Απόλλωνας θέλει την Αφροδίτη. Και όπως φαίνεται κι εκείνη τον Απόλλωνα. Ας μείνουμε σε αυτό.
Μου είπες πριν ότι ήσουν ένα πολύ κλειστό και ντροπαλό παιδί. Αυτή τη στιγμή μπροστά μου όμως έχω έναν πολύ επικοινωνιακό και άνετο νεαρό, που δείχνει σίγουρος για τον εαυτό του. Πως έγινε αυτή η μεταστροφή; Πως ένα τόσο κλειστό παιδί αποφασίζει να ασχοληθεί με κάτι που έχει τόση έκθεση;
Δε θα σου πω ότι ονειρευόμουν από μικρός να γίνω ηθοποιός. Δεν ισχύει άλλωστε. Στην πραγματικότητα δεν ήξερα τι θέλω να κάνω. Δεν ήμουν ιδιαίτερα καλός μαθητής, ωστόσο είχα πάντα τη συμπάθεια των καθηγητών. πράγμα που με βοήθησε να τελειώσω με πολύ καλό βαθμό το σχολείο. Σαν παιδί ήμουν κολλημένος σε μια τηλεόραση. Η απόφαση να γίνω ηθοποιός ήρθε, όταν όντας μαθητής Β΄Λυκείου, έβλεπα ένα επεισόδιο της σειράς “Μην αρχίζεις τη μουρμούρα”, άρχισα να σκέφτομαι ότι θα μου άρεσε να είμαι κι εγώ μέρος μιας δουλειάς που θα κάνει κάποιον να χαλαρώνει, να γελάει, να συγκινείται. Κάπως έτσι πήρα την απόφαση, είπα ότι θα έρθω στην Αθήνα να μπω σε μια δραματική σχολή και όπου με βγάλει.
Ναι αλλά πόσο εύκολο είναι για ένα τόσο κλειστό παιδί, να έρχεται αντιμέτωπο με τόση έκθεση, όση αυτή που έχει το επάγγελμα ενός ηθοποιού;
Στην Γ’ Λυκείου, κάθε Πέμπτη βράδυ έπαιρνα το βραδινό τρένο, ξημέρωνα στην Αθήνα. πήγαινα στη σχολή σαν ακροατής. παρακολουθούσα το μάθημα, έβλεπα πώς συμπεριφέρονται τα παιδιά κτλ. Όταν τελείωνε το μάθημα, περπατούσα στην Αθήνα, μου άρεσε να εξερευνώ την πόλη και το βράδυ επέστρεφα πάλι στη Λάρισα. Παράλληλα, διάβαζα πολλά θεατρικά έργα. Μέσα από αυτό μου ανοίχτηκε ένας άλλος κόσμος… άλλαξε όλη μου η κοσμοθεωρία, ερωτεύτηκα το θέατρο. Όλα αυτά με ξεκλείδωσαν σαν άνθρωπο.
Οι γονείς που πώς αντέδρασαν όταν τους ανακοίνωσες την απόφασή σου; Μου είπες ότι μέχρι τότε δεν ήξερες τι θες να κάνεις στη ζωή σου…
Στην αρχή ήταν πολύ επιφυλακτικοί. Είναι λογικό θεωρώ για δυο ανθρώπους που ζουν στην επαρχία και οχι μόνο, να έχουν ενδοιασμούς. Ωστόσο, μετά από μια παράσταση που κάναμε με το σχολείο για έναν Πανελλήνιο Καλλιτεχνικό διαγωνισμό στη Θεσσαλονίκη, όπου κέρδισα το βραβείο καλύτερης ερμηνείας, άρχισαν να το βλέπουν πιο θετικά.
Οι φίλοι σου;
Οι περισσότεροι προσπαθούσαν να με πείσουν να δώσω Πανελλήνιες και για κάποια άλλη σχολή και να ασχοληθώ παράλληλα με το θέατρο. Θέλω όμως να αφοσιώνομαι σε ένα πράγμα και να δίνω σε αυτό το 100% του εαυτού μου. Επίσης, είμαι άνθρωπος που δε μου αρέσει να συμβιβάζομαι, δε θα έκανα ποτέ κάτι που δε μου αρέσει απλά για να πω ότι το έκανα.
Αν και μόλις 24 ετών έχεις κάνει αρκετά πράγματα στον χώρο της υποκριτικής, με πολύ ωραίες συνεργασίες. Θεωρείς ότι είναι και θέμα τύχης όλο αυτό;
Εν μέρει ναι. Ήρθα στην Αθήνα καλοκαίρι του 2019, όπου ξεκίνησα την καλοκαιρινή προετοιμασία για τη σχολή. Οι καθηγητές μου με βοήθησαν πολύ. Ένας εξ αυτών μάλιστα με πήρε και στην παράστασή του, στο θέατρο Λαμπέτη, αυτή ήταν η πρώτη μου επαγγελματική παράσταση. Παράλληλα ήρθε η πρόταση από τον Μανούσο Μανουσάκη – είχα κάνει ένα σεμινάριο μαζί του και όταν πήγα σαν βοηθητικός σε ένα γύρισμα με θυμήθηκε και μου πρότεινα να πάω από το γραφείο του να υπογράψω για μόνιμο ρόλο -για το «Κόκκινο Ποτάμι». Σαφώς μου έχουν δοθεί σημαντικές ευκαιρίες και είμαι πολύ τυχερός γι’ αυτό, αλλά σίγουρα παίζει ρόλο και το πόσο ασχολείσαι με κάτι και πόσο το κυνηγάς.
Όταν ήρθε η πρόταση από τον Μανούσο Μανουσάκη, πως ένιωσες;
Δεν το πίστευα. Ήταν μεγάλο σχολείο για μένα αυτή η συνεργασία. Χαίρομαι πάρα πολύ γιατί είμαι από τους τελευταίους ηθοποιούς που δούλεψαν μαζί του. Είναι ο άνθρωπος που ουσιαστικά με έβγαλε στην τηλεόραση. Παράλληλα όμως, στεναχωριέμαι γιατί έφυγε πολύ νωρίς. Προσωπικά δεν γνώριζα ότι αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα υγείας, στα γυρίσματα ήταν τόσο ζωντανός. Χαίρομαι που ήμουν μέρος της τελευταίας του δουλειάς, αλλά στεναχωριέμαι που δε θα έχω τη δυνατότητα να ξαναδουλέψω μαζί του. Ήταν ένας πραγματικά υπέροχος άνθρωπος, ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης και επαγγελματίας. Και θα χρησιμοποιήσω και μια ατάκα του Γιάννη Τσιμιτσέλη, “ο Μανούσος Μανουσάκης έχει χτίσει καριέρες”. Είναι μεγάλο πλήγμα για τον χώρο η απώλειά του.
Παρακολουθείς τον εαυτό σου στη σειρά;
Παρακολουθώ γενικά τη σειρά. Μου αρέσει να βλέπω το αποτέλεσμα της δουλειάς που έχουμε κάνει. Μου αρέσει να με παρακολουθώ για να βλέπω τα λάθη μου. Δε θα με ευχαριστηθώ όμως, δε θα με δω για να με απολαύσω. Τις περισσότερες φορές δε μου αρέσω. Βέβαια, απ’ ότι μου λένε αυτό είναι υγιές. Μάλιστα, αυτό που μου έχουν πει άνθρωποι με μεγάλη πορεία στον χώρο, είναι ότι όταν αρχίσει να σου αρέσει ο εαυτός σου, κάτι αρχίζει να γίνεται λάθος, σταματά η εξέλιξή σου. Φυσικά δεν εννοώ σε υπερβολικό βαθμό. Επομένως χαίρομαι που πάντα θα βρω κάποιο λάθος.
Αν και αρκετά μικρός έχεις κάνει αρκετά πράγματα στην τηλεόραση. Θα ήθελες κάποια στιγμή να κάνεις μια παύση στην τηλεοπτική σου πορεία και να αφιερωθείς ενδεχομένως στο θέατρο;
Θα ήθελα πάρα πολύ να κάνω θέατρο, αλλά θα ήθελα να το κάνω παράλληλα με την τηλεόραση. Σίγουρα είναι κουραστικό, αλλά αν δε το κάνω τώρα που είμαι μικρός και έχω τις αντοχές, πότε θα το κάνω; Το ιδανικό για μένα θα ήταν να έχω γυρίσματα το πρωί, να παίζω σε μια παράσταση Δευτέρα – Τρίτη, και σε άλλη παράσταση Τετάρτη με Κυριακή, και κάπου μέσα σε όλα, να κάνω και μια ταινία. Είμαι πολύ εργασιομανής. Δε μου αρέσει να κάθομαι σπίτι. Απολαμβάνω τη δουλειά μου.
Ωραίο είναι να απολαμβάνει κανείς τη δουλειά του…
Ναι, από την άλλη θα πει κανείς, που είναι ο προσωπικός χρόνος; Στη φάση όμως που βρίσκομαι τώρα, θέλω να δουλεύω όσο περισσότερο γίνεται. Και επειδή πριν είπα ότι θα ήθελα να κάνω και κινηματογράφο, να σου πω πώς θα έχω την ευκαιρία να παίξω στην πρώτη μου ταινία μικρού μήκους, σε σκηνοθεσία Γιώργου Γεωργακόπουλου. Ανυπομονώ γι’ αυτό.
Ζητάς συμβουλές από τους μεγαλύτερους συναδέλφους σου;
Εννοείται. Αν δε μάθω από τους πιο έμπειρούς μου, από ποιούς θα μάθω; Σίγουρα τους παρατηρώ, αλλά ρωτάω και πολλά. Ακόμα και σε ηθοποιούς που δεν γνωρίζω, θα τους πλησιάσω μετά από μια παράσταση για να ρωτήσω πράγματα. Προσπαθώ να μάθω όσα περισσότερα μπορώ, από όσους περισσότερους ανθρώπους μπορώ.
Με την Εμμέλεια Πρίντεζη, την τηλεοπτική σου παρτενέρ, πόσο γρήγορα έδεσαν οι χημείες σας;
Γνωριστήκαμε στη δεύτερη ακρόαση. Κάναμε μαζί μια σκηνή. Ήταν εξαιρετική. Από την ανάγνωση ακόμα του κειμένου κατάλαβα ότι κάτι γίνεται καλά. Είναι ένα εξαιρετικό κορίτσι. Μια πολύ εύκολη συνεργάτης. Περνάμε υπέροχα στα γυρίσματα, και έχουμε πολύ καλή επικοινωνία.
Στην Αθήνα ήρθες, όπως μου είπες το καλοκαίρι του 2019, σε μια ιδιαίτερη περίοδο για το θέατρο, αφού λίγο μετά ήρθε το κλείσιμο των θεάτρων λόγω covid και παράλληλα έσκασε και το κίνημα #metoo. Υπήρξε στιγμή εκείνη την περίοδο που να σκέφτηκες, “που πάω να μπλέξω”;
Όχι. Ποτέ. Πήρα μια απόφαση στη ζωή μου, να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα με τις δυσκολίες και τις ευκολίες του. Θέλω να στηρίξω αυτή μου την απόφαση μέχρι τέλους. Δε θέλω να κάνω κάτι άλλο στη ζωή μου, και δεν έχω βρει και κάτι που να με γεμίζει έστω και λίγο. Πιστεύω στον εαυτό μου και στις δυνατότητές μου και θεωρώ ότι μεγαλώνοντας μπορώ να διαχειριστώ κάποιες καταστάσεις, αν προκύψουν.
Η αβεβαιότητα της δουλειάς σε τρομάζει;
Σίγουρα. Αλλά αυτό είναι κάτι που το “παντρεύεσαι” όταν αποφασίζεις να κάνεις αυτή τη δουλειά. Μαθαίνεις να ζεις με αυτό.
Η «Μαμά στα κρυφά» όμως, είναι μια δουλειά που πάει εξαιρετικά καλά.
Πράγματι. Πάει πολύ καλά. Ο κόσμος την έχει αγκαλιάσει. Αυτή η επιτυχία οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Έχουμε τον εξαιρετικό Νίκο Ζαπατίνα στη σκηνοθεσία – ο άνθρωπος είναι μαέστρος σε αυτό που κάνει και χαίρομαι πολύ που δουλεύω μαζί του -, τον κύριο Γιάννη Λέπουρα στη διεύθυνση φωτογραφίας – μας βγάζει όλους κούκλους -, την παραγωγή του κυρίου Παναγιωτάκη, Primavisione, που μας παρέχει όλα όσα χρειάζονται για να βγει το σωστό αποτέλεσμα, το εξαιρετικό σενάριο του κυρίου Αμαραντίδη, ο οποίος με βοήθησε πάρα πολύ στον ρόλο μου και να πω ό,τι αποτελεί και πρόσωπο κλειδί για την επιλογή μου σε αυτή την υπέροχη δουλειά, οπότε τον ευχαριστώ θερμά, και φυσικά ένα εξαιρετικό καστ ηθοποιών και χαρακτήρων. Ειλικρινά δε θέλω να τελειώσει αυτή η σειρά. Και ο κόσμος πράγματι την έχει αγαπήσει πολύ. Επειδή μπαίνω στο X και διαβάζω τι γράφουν, δεν έχω δει να γράφεται κάτι αρνητικό.
Αυτή είναι και η πρώτη φορά που σε βλέπουμε σε μια κομεντί…
Πράγματι. Έχω κάνει κάποια guest σε κωμωδία, στη «Δική μας οικογένεια» του Βασίλη Θωμόπουλου, αλλά σε μια πιο οικογενειακή σειρά είναι η πρώτη φορά που συμμετέχω. Μου αρέσει πάρα πολύ αυτό το είδος. Δε μου έχει δοθεί ακόμα η ευκαιρία να παίξω έναν καθαρά κωμικό ρόλο, αλλά είναι κάτι που θα το ήθελα πολύ. Ο κόσμος τη χρειάζεται την κωμωδία.
Ο Απόλλωνας είναι ο γόης του σχολείου… Δέχεσαι μηνύματα θαυμασμού από κορίτσια που σε παρακολουθούν στη σειρά;
Λαμβάνω πολύ όμορφα και γλυκά μηνύματα. Χαίρομαι να βλέπω ότι αυτό που κάνουμε αρέσει στον κόσμο. Και προσπαθώ όσο μπορώ να απαντάω στα μηνύματα, είναι ωραίο να υπάρχει αυτή η αλληλεπίδραση.
Όταν τελειώνει ένα γύρισμα, είσαι ο άνθρωπος που απλά θα αφήσει πίσω του όλο αυτό και θα συνεχίσει τη ζωή του, ή κουβαλάς τη δουλειά σου παντού;
Καλώς ή κακώς κουβαλάω πάντα τη δουλειά μου μαζί μου. Δε μπορώ να πατήσω ένα κουμπί και να πω “τέρμα η δουλειά για σήμερα”. Τη σκέφτομαι συνέχεια.
Τι είναι αυτό που μπορεί να σε εκνευρίσει;
Η αργοπορία. Ο χρόνος σου δεν είναι πολυτιμότερος από τον δικό μου. Επίσης με ενοχλεί πολύ όταν αυτό συμβαίνει και στη δουλειά, σε μια πρόβα ή ένα γύρισμα. Εξίσου με ενοχλεί και όταν κάποιος έρχεται αδιάβαστος. Υποτίθεται ότι κάνεις κάτι που σου αρέσει. Κάποιοι άνθρωποι σε έχουν εμπιστευτεί. Γιατί να φέρεσαι έτσι: Επίσης με ενοχλεί όταν αλλάζει το πρόγραμμά μου την τελευταία στιγμή. Γενικότερα όμως σαν άνθρωπος είμαι πολύ ήρεμος. Ακόμη και αν με βρίσει κάποιος, απλά δε θα απαντήσω και θα φύγω. Δε θα δώσω σημασία. Μου αρέσει να κρατάω ισορροπίες. Αν με αφορά ο άλλος, θα προσπαθήσω να λύσω την όποια παρεξήγηση, αν ο άλλος δε με αφορά, δε θα ασχοληθώ πολύ.
‘Εχεις μπει στη διαδικασία να γκουγκλάρεις για να δεις τι μπορεί να έχει γραφτεί για σένα;
Αν και δε μου αρέσει πολύ όλο αυτό, το έχω κάνει. Δε θα πω ψέματα. Βέβαια, ακόμη είμαι πολύ νέος στο χώρο και προφανώς δεν έχουν γραφτεί πολλά. Ωστόσο, κάποια στιγμή είχε βγει ένα δημοσίευμα που με είχε ενοχλήσει. Είχα πει σε μια συνέντευξη ότι είχα δεχτεί μια πολύ ελαφρού τύπου ανήθικη πρόταση, η οποία μάλιστα έληξε και με χιουμοριστικό τρόπο και ο τίτλος ήταν ότι δέχτηκα σεξουαλική παρενόχληση. Με έφερε σε πολύ δύσκολη θέση αυτό. Δεν μίλησα ποτέ για σεξουαλική παρενόχληση. γιατί όταν κάποιος πατάει το όνομά μου να βλέπει αυτό; Κι επειδή ακόμη είμαι νέος στο χώρο, και δε δίνω πολλές συνεντεύξεις, αυτό είναι από τα πρώτα πράγματα που εμφανίζονται στην αναζήτηση.
Ποιά θα ήταν η ιδανική επαγγελματική πορεία για σένα;
Θα ήθελα σίγουρα να ξανασυνεργαστώ με κάποιους ανθρώπους, όπως τον κύριο Ζαπατίνα και τον κύριο Αμαραντίδη που συνεργάζομαι φέτος. Να κάνω καλές δουλειές με ωραίους ανθρώπους. Να κάνω πολύ θέατρο, να πειραματιστώ σε πράγματα που ακόμη δεν έχω προλάβει. Θέλω να πάρω όσες περισσότερες εμπειρίες μπορώ.
Πριν μου έλεγες και για ένα σεμινάριο που θα κάνεις το καλοκαίρι…
Ναι, θα παρακολουθήσω το σεμινάριο του Θεόδωρου Τερζόπουλου. Είναι ένα σωματικό σεμινάριο, αρκετά δύσκολο, στο οποίο λαμβάνουν μέρος καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Ελπίζω ότι θα καταφέρω να τα βγάλω εις πέρας. Είναι μια εμπειρία που ανυπομονώ να ζήσω. Θα είναι το πρώτο μου σεμινάριο πάνω στο αρχαίο δράμα, το οποίο με ενδιαφέρει πάρα πολύ, όπως και η αρχαία κωμωδία. Δεν έχω βλέψεις να παίξω στην Επίδαυρο, θα ήθελα αλλά δεν είναι αυτό το ταβάνι μου, ταβάνι για μένα είναι συγκεκριμένοι άνθρωποι με του οποίους θέλω να συνεργαστώ.
Πέρα από τη δουλειά, τι άλλο σε ευχαριστεί να κάνεις;
Λατρεύω τη μηχανή μου. Μου αρέσει πολύ να παίρνω τη μηχανή μου και να πηγαίνω με αυτή σε μέρη που δεν έχω ξαναπάει ή έχω ξαναπάει. Με βοηθά να αδειάζω το μυαλό μου. Σύντομα μάλιστα σκοπεύω να πάρω μια μηχανή μεγαλύτερου κυβισμού και να κάνω ένα ταξίδι οδικώς στις Κάννες.
Πως αποφάσισες να κάνεις οδικώς ένα τέτοιο ταξίδι;
Δεν έχω ταξιδέψει πολύ και θέλω. Θέλω να γνωρίσω όσο περισσότερα μέρη γίνεται. Θέλω πολύ να ζήσω αυτή την εμπειρία.
Πριν ξεκινήσουμε τη συνέντευξη μου έλεγες ότι αυτό το ταξίδι θα το κάνεις μόνος σου. Σου αρέσει να μένεις μόνος με τον εαυτό σου;
Πράγματι, αυτό το ταξίδι σκοπεύω να το κάνω μόνος μου, και είμαι πολύ έτοιμος γι’ αυτό. Γενικά είμαι πολύ μοναχικός άνθρωπος, παρότι οι περισσότεροι μου λένε ότι δε μου φαίνεται. Θέλω να τη ζήσω μόνος μου αυτή την εμπειρία. Γενικά το να περνάω χρόνο μόνος μου, με βοηθά στο να ανακαλύπτω περισσότερα για μένα. Έχω εντοπίσει αρκετά πράγματα που θα ήθελα να «διορθώσω» σε μένα, όπως το να μη σκέφτομαι μόνο τη δουλειά.
Αυτή η αγάπη σου για τη δουλειά, έχει παρεξηγηθεί ποτέ από φίλους ή από κάποια σχέση σου:
Αρκετά… Προσπαθώ να μην ξεφεύγω. Θα προτιμήσω να κάτσω να διαβάσω ένα λογοτεχνικό βιβλίο από το να πάω για καφέ. Μετά βέβαια θα έχω τύψεις που άφησα τους φίλους μου, αλλά όπως σου είπα για μένα είναι πολύ σημαντικό να κάνω όσο περισσότερα μπορώ γύρω από τη δουλειά μου, ειδικά σε αυτή τη φάση της ζωής μου.
Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος