ΓΙΩΡΓΟΣ ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗΣ: Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ – ΤΙ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΔΙΟ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΑΦΗ

Η οικογένεια του Γιώργου Βαρδινογιάννη ανακοίνωσε με λιτή δήλωση τον θάνατό του, την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026, και εξέφρασε τη βαθύτατη θλίψη της για την απώλεια του πολυαγαπημένου πατέρα και παππού.

Η κηδεία και η ταφή, όπως διευκρινίζεται στην ανακοίνωση, θα γίνουν παρουσία μόνο στενών μελών της οικογένειας.

Το μήνυμα της οικογένειας Βαρδινογιάννη:

«Με βαθύτατη θλίψη, η οικογένεια Γεωργίου Ι. Βαρδινογιάννη ανακοινώνει ότι ο πολυαγαπημένος πατέρας και παππούς, Γεώργιος Ι. Βαρδινογιάννης, έφυγε από τη ζωή σήμερα Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2026.

Η εξόδιος ακολουθία και η ταφή θα πραγματοποιηθεί σε στενό οικογενειακό κύκλο».

Ποιος ήταν ο Γιώργος Βαρδινογιάννης

Μια διαδρομή ζωής που χαρακτηρίστηκε από τόλμη, αξιοπρέπεια, δημιουργικότητα και αφοσίωση σε αρχές και ανθρώπους.

Ο Γεώργιος Ιωάννη Βαρδινογιάννης ξεχώρισε στη ναυτιλία, στις επιχειρήσεις και στον αθλητισμό της Ελλάδας. Με ισχυρή προσωπικότητα, επιμονή και έντονο αίσθημα δικαιοσύνης, χάραξε τη δική του πορεία και άφησε το αποτύπωμά του σε σημαντικές πλευρές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας. Πέρα από τη δημόσια εικόνα του, τον διέκριναν η εντιμότητα, η συνέπεια στον λόγο του και η μεγάλη αγάπη για την οικογένεια και τους ανθρώπους του.

Ήρθε στον κόσμο στις 26 Νοεμβρίου 1936, στην Επισκοπή Ρεθύμνου της Κρήτης, και ήταν ένα από τα δέκα παιδιά του Ιωάννη Βαρδινογιάννη και της Χρυσής Θεοδωρουλάκη. Τα παιδικά του χρόνια συνέπεσαν με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τη γερμανική Κατοχή, σε μια περιοχή όπου η αλληλεγγύη, η γενναιότητα και η ελευθερία είχαν ξεχωριστή σημασία.

Στα δεκαπέντε του άφησε την Κρήτη για την Αναργύρειο και Κοργιαλένειο Σχολή Σπετσών, όπου φοίτησε μέχρι τα δεκαεπτά. Έπειτα ταξίδεψε στην Αγγλία, έχοντας μόλις δέκα δολάρια στην τσέπη, για να σπουδάσει ναυτικά στο Σαουθάμπτον. Ακολούθησε καριέρα στο εμπορικό ναυτικό, σε διεθνές επίπεδο, και έγινε πλοίαρχος, ταξιδεύοντας σε θάλασσες σε όλο τον κόσμο.

Το 1966, ενώ κυβερνούσε το δεξαμενόπλοιο «Ιωάννα V» (Joanna V), βρέθηκε στο επίκεντρο διεθνούς ναυτικού και διπλωματικού επεισοδίου. Το πλοίο έφτασε στο λιμάνι της Μπέιρα στη Μοζαμβίκη, παρά τον βρετανικό αποκλεισμό που σχετιζόταν με το εμπάργκο πετρελαίου στη Ροδεσία. Η κυβέρνηση της Ροδεσίας τού προσέφερε οικονομική ανταμοιβή, την οποία εκείνος παραχώρησε ολόκληρη για την ενίσχυση του πληθυσμού της χώρας.

Κεντρικό σημείο στη ζωή του ήταν η αντιδικτατορική του δράση. Το 1973 συγκαταλεγόταν στους πρωτεργάτες της προετοιμασίας του Κινήματος του Ναυτικού. Στο πλαίσιο των επαφών που έγιναν, πήγε στο Λονδίνο και συνάντησε τον αυτοεξόριστο βασιλιά Κωνσταντίνο Β΄, ζητώντας του να επιστρέψει στην Ελλάδα. Οι θέσεις και η δράση του είχαν ως αποτέλεσμα να διωχθεί και να φυλακιστεί στη διάρκεια της δικτατορίας, χωρίς να εγκαταλείψει τις αρχές του.

Η επιχειρηματική του πορεία εντάχθηκε στη συνολικότερη δραστηριότητα της οικογένειας Βαρδινογιάννη. Με τους αδελφούς του, Νίκο, Παύλο, Βαρδή, Θεόδωρο και Σήφη, συνέβαλε στη δημιουργία και την ανάπτυξη μιας σημαντικής επιχειρηματικής παρουσίας με διεθνή εμβέλεια. Ο καθένας, μέσα από τον δικό του κλάδο, τις πρωτοβουλίες και τις ικανότητές του, συμμετείχε σε μια κοινή διαδρομή που στηρίχθηκε στη σκληρή δουλειά, την αλληλοστήριξη και τους στενούς οικογενειακούς δεσμούς.

Είχε επίσης ενεργό παρουσία στις ασύρματες επικοινωνίες CB (Citizens Band Radio). Διετέλεσε πρόεδρος ένωσης χρηστών CB και ενθάρρυνε την αξιοποίησή τους για κοινωνικούς σκοπούς. Η προσφορά του σε αυτόν τον τομέα αναγνωρίστηκε τιμητικά από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β΄ στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Το 1979 ανέλαβε πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός και παρέμεινε στη θέση έως το 2000. Στα 21 χρόνια της θητείας του, η ομάδα κατέκτησε έξι πρωταθλήματα Ελλάδας, εννέα Κύπελλα και τρία Σούπερ Καπ. Παράλληλα, έφτασε στα ημιτελικά του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1985 και του UEFA Champions League το 1996.

Η προσφορά του στον σύλλογο δεν εξαντλήθηκε στις επιδόσεις της ομάδας. Με δική του πρωτοβουλία κατασκευάστηκε το προπονητικό κέντρο της Παιανίας, το οποίο εγκαινιάστηκε το 1981, ενώ έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα και στην εξέλιξη των ακαδημιών του Παναθηναϊκού.

Σε όλη την Ελλάδα τον ήξεραν ως «Καπετάνιο». Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης ήταν ευθύς, δυναμικός και ασυμβίβαστος, με ισχυρή αίσθηση δικαιοσύνης και ακλόνητη πίστη στην εντιμότητα και στον προσωπικό λόγο. Η παρουσία του στον δημόσιο χώρο ήταν έντονη, αλλά οι άνθρωποι που τον γνώριζαν από κοντά έβλεπαν πίσω από την αποφασιστικότητά του έναν γενναιόδωρο και δοτικό άνθρωπο, αφοσιωμένο στους άλλους. Για εκείνον, ιδιαίτερη αναγνώριση αποτελούσε η αγάπη και η εκτίμηση που κέρδισε από όσους τον γνώρισαν, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Πρώτα απ’ όλα, όμως, ήταν άνθρωπος της οικογένειας. Αγαπούσε πολύ τα αδέλφια, τα παιδιά, τα εγγόνια και τα ανίψια του, με τα οποία κράτησε δυνατούς δεσμούς σε όλη του τη ζωή. Από τα δέκα παιδιά του Ιωάννη και της Χρυσής Βαρδινογιάννη, βρίσκεται εν ζωή η αδελφή του, Ελένη Κεφαλογιάννη.

Απέκτησε τρία παιδιά, τον Παύλο, τον Νίκο και τη Χρυσή, ενώ ήταν παππούς δύο εγγονιών, του Γιώργου και της Κάρεν Αγάπης. Η οικογένειά του είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή του.

Η θάλασσα ήταν η άλλη μεγάλη του αγάπη. Ήταν δεινός ψαράς και γνήσιος θαλασσινός, και μέχρι τα τελευταία χρόνια του συνέχισε να αγαπά το ψάρεμα και να νιώθει βαθιά συνδεδεμένος με το υγρό στοιχείο. Για εκείνον, η θάλασσα ήταν χώρος ελευθερίας, ηρεμίας και προσωπικής έκφρασης.

Η ζωή του Γεωργίου Ιωάννη Βαρδινογιάννη κάλυψε σχεδόν εννέα δεκαετίες της ελληνικής ιστορίας. Από την Κρήτη της Κατοχής και την αναχώρηση ενός νέου με δέκα δολάρια στην τσέπη, μέχρι τις διεθνείς θάλασσες, τον αντιδικτατορικό αγώνα, την επιχειρηματική δραστηριότητα με παγκόσμια παρουσία και τις μεγάλες στιγμές του ελληνικού ποδοσφαίρου, η πορεία του ήταν γεμάτη δημιουργία, τόλμη και προσωπική αξιοπρέπεια.

Η κληρονομιά που αφήνει δεν αφορά μόνο τις θέσεις που κατείχε και τις επιτυχίες που σημείωσε. Αποτυπώνεται επίσης στους δεσμούς που έχτισε, στην εκτίμηση που κέρδισε, στην αγάπη που προσέφερε και στην αφοσίωσή του στους ανθρώπους και στις αξίες του.

Καπετάνιος στη θάλασσα, αλλά και στη ζωή. Κράτησε ο ίδιος το τιμόνι μέχρι το τέλος.