ΕΛΕΝΑ ΠΑΠΑΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟΥ: Η ΠΑΡΑΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΗΣ ΤΟΥ ΤΑΕ ΚΒΟΝ ΝΤΟ ΜΙΛΑ – «ΕΧΩ ΔΕΧΘΕΙ BULLYING ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΟΥΣ»

Η Έλενα Παπασταματοπούλου, πρωταθλήτρια του tae kwon do και Παραολυμπιονίκης, έχει περάσει αμέτρητες ώρες στις προπονήσεις και έχει κατακτήσει τίτλους, ενώ πλέον προετοιμάζεται με το βλέμμα στραμμένο στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. Μιλώντας στη Σάσα Σταμάτη για τη Secret, αναφέρθηκε στις θετικές και τις δύσκολες εμπειρίες της, αποκαλύπτοντας παράλληλα τις σκέψεις και τα όνειρά της.

«Είµαι 24 ετών και µένω στα Ιωάννινα. Είµαι αθλήτρια του para tae kwon do, χάλκινη Παραολυµπιονίκης και είχα την τιµή να εκπροσωπήσω την Ελλάδα στους Παραολυµπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 2024. Παράλληλα, είµαι απόφοιτη Ιατρικής», είπε αρχικά.

Έλενα Παπασταματοπούλου: Η εμπειρία του bullying

Σε ποια ηλικία κατάλαβες ότι δεν έχεις δεξί χέρι;

Από τη στιγμή που γεννήθηκα χωρίς δεξί χέρι, δεν βίωσα ποτέ μια δραματική αποκάλυψη γύρω από αυτό. Ήταν κάτι που γνώριζα ήδη από τα πρώτα χρόνια της ζωής μου. Μεγαλώνοντας, όμως, κατανοούσα όλο και περισσότερο τόσο τη διαφορετικότητά μου όσο, κυρίως, τη στάση των ανθρώπων απέναντί της. Δυστυχώς, έχω υποστεί bullying από παιδιά, αλλά και από ορισμένους ενήλικες. Για αρκετά χρόνια αντιμετώπισα δυσκολίες και υπήρχαν στιγμές που αισθανόμουν ότι ξεχώριζα για όλους τους λανθασμένους λόγους. Κάποιες φορές με κοιτούσαν περίεργα, έκαναν σχόλια ή θεωρούσαν ότι είμαι λιγότερο ικανή λόγω της αναπηρίας μου.

Όταν βρίσκεσαι σε παιδική ηλικία, τέτοιου είδους συμπεριφορές είναι πιθανό να σε επηρεάσουν βαθιά, οδηγώντας σε ακόμη και να αμφισβητείς τον ίδιο σου τον εαυτό. Παρ’ όλα αυτά, ο αθλητισμός και ειδικότερα το tae kwon do απέκτησαν καθοριστική σημασία στη ζωή μου. Εκεί δεν μετρούσε ό,τι δεν είχα, αλλά όλα εκείνα που ήμουν σε θέση να πετύχω. Η προπόνηση με δίδαξε να υπερβαίνω τα όριά μου, να στέκομαι απέναντι στις δυσκολίες και να έχω μεγαλύτερη πίστη στις ικανότητές μου.

Έλενα Παπασταματοπούλου: Ιατρική και Ψυχιατρική

Τι σε οδήγησε στην απόφαση να σπουδάσεις Ιατρική και ποια ειδικότητα επιθυμείς να επιλέξεις;

Από τα παιδικά μου χρόνια ονειρευόμουν να ασχοληθώ με την Ιατρική. Πάντα με γοήτευαν ο άνθρωπος και ο τρόπος λειτουργίας του σώματος, όπως και η προοπτική να χρησιμοποιείς όσα γνωρίζεις για να προσφέρεις ουσιαστική βοήθεια σε κάποιον. Δεν επρόκειτο για μια εύκολη επιλογή, ιδίως επειδή έπρεπε να τη συνδυάσω με τον πρωταθλητισμό. Αυτή ακριβώς η δυσκολία, ωστόσο, με ώθησε να προσπαθήσω με ακόμη μεγαλύτερη επιμονή. Πάνω απ’ όλα ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου πως μπορώ να διεκδικήσω και να πραγματοποιήσω και τα δύο όνειρά μου. Στην επόμενη φάση της διαδρομής μου επιθυμώ να ειδικευτώ στην Ψυχιατρική.

Οι τίτλοι στο para tae kwon do και οι σπουδές Ιατρικής

Τι σημαίνουν για εσένα οι τίτλοι που έχεις κατακτήσει και ποια συναισθήματα σου προκαλούν όσα έχεις πετύχει;

Πίσω από τον καθένα από τους τίτλους υπάρχει μια ξεχωριστή ιστορία. Κάθε διάκριση και κάθε μετάλλιο συνοδεύονται από αμέτρητες ώρες δουλειάς, τραυματισμούς, θυσίες, απογοητεύσεις, αλλά και περιόδους στις οποίες αμφισβήτησα τον εαυτό μου. Ταυτόχρονα, υπήρξαν άνθρωποι που παρέμειναν στο πλευρό μου και μου έδωσαν τη δύναμη να προχωρήσω. Ως μεγαλύτερο επίτευγμά μου θεωρώ ότι μπόρεσα να ενώσω δύο ιδιαίτερα απαιτητικές πορείες: τη συμμετοχή στον πρωταθλητισμό σε επίπεδο Παραολυμπιακών Αγώνων και την ολοκλήρωση των σπουδών μου στην Ιατρική. Αισθάνομαι περήφανη, όμως περισσότερο απ’ όλα νιώθω ευγνωμοσύνη για την οικογένειά μου, για όσους με υποστήριξαν, για τον προπονητή μου, Βασίλειο Ζήκο, και για κάθε άνθρωπο που πίστεψε σε εμένα. Ακόμη και όσοι δεν πίστεψαν σε εμένα δυνάμωσαν το πείσμα μου και με ώθησαν να αποδείξω, πρώτα στον ίδιο μου τον εαυτό, ότι μπορώ να τα καταφέρω.