Αθηνά Οικονομάκου: Εξομολογείται για τον Μπρούνο Τσερέλα, τον γάμο και τη στιγμή που αποφάσισε να τα αλλάξει όλα
Η ψυχοθεραπεία και μια ξαφνική ολική ρήξη μηνίσκου την ώθησαν να επαναξιολογήσει τις ανάγκες της, ενώ μιλά για τη σταθερότητα του συντρόφου της και τον συμβολισμό του γάμου
Σε συνέντευξή της στο InStyle με τη δημοσιογράφο Ξένια Ιωάννου, η Αθηνά Οικονομάκου ανατρέχει στην πορεία αυτογνωσίας των τελευταίων ετών και στις αλλαγές που επέλεξε να κάνει. Μιλά, επίσης, για τη σχέση της με τον Μπρούνο Τσερέλα.
Η ηθοποιός και επιχειρηματίας εξηγεί πόσο σημαντική υπήρξε για εκείνη η ψυχοθεραπεία και αποκαλύπτει πως ένα ξαφνικό πρόβλημα υγείας λειτούργησε ως «καμπανάκι» για να ξανασκεφτεί τις προτεραιότητές της. Η ολική ρήξη μηνίσκου που υπέστη, δίχως να έχει προηγηθεί συγκεκριμένος τραυματισμός, την έκανε να αντιληφθεί πως είχε αφήσει σε δεύτερη μοίρα τις δικές της ανάγκες.
Αθηνά ΟικονομάκουΗθοποιός και επιχειρηματίας · 40 ετών · 549 άρθραΠροφίλΓια τον Μπρούνο Τσερέλα, η Αθηνά Οικονομάκου μιλά με πολλή τρυφερότητα. Παραδέχεται ότι στα πρώτα βήματα της σχέσης τους δεν μπορούσε εύκολα να πιστέψει πως κάτι τόσο όμορφο ήταν αληθινό. Η σταθερότητα του συντρόφου της, που τα λόγια του συμβαδίζουν με τις πράξεις του, την έκανε τελικά να νιώσει σιγουριά και να αφεθεί.
Η ηθοποιός καταθέτει και τη δική της άποψη για τον γάμο: μια τελετή, όπως λέει, δεν μεταβάλλει από μόνη της την ουσία μιας σχέσης, αποτελεί όμως έναν όμορφο συμβολισμό της κοινής επιλογής δύο ανθρώπων να συνεχίσουν μαζί.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗΓιώργος Μαζωνάκης: Μαρμάρινο μαυσωλείο δύο μέτρων στον τάφο του – Η ένταση με δημοσιογράφο και όσα αποκαλύφθηκαν
Υπήρξε μια κομβική στιγμή, μια σκέψη, μια απόφαση, μετά από την οποία αποφάσισες να τα αλλάξεις όλα;
Η ψυχοθεραπεία αποτέλεσε σίγουρα το ξεκίνημα αυτής της πορείας. Με βοήθησε να γνωρίσω καλύτερα τον εαυτό μου, να εντοπίσω τα μοτίβα μου και να δω πόσο συχνά άφηνα στην άκρη όσα χρειαζόμουν, προσπαθώντας να ανταποκριθώ σε όλα όσα πίστευα πως όφειλα να κάνω. Αν έπρεπε, όμως, να προσδιορίσω χρονικά ένα red flag, ένα καμπανάκι που με έκανε να σταματήσω και να εξετάσω πραγματικά τι μου συνέβαινε, θα ήταν η ολική ρήξη μηνίσκου που έπαθα ξαφνικά, χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιος συγκεκριμένος τραυματισμός.
Τότε αντιλήφθηκα πόσο μπορεί να επιδρά η ψυχική κατάσταση στο σώμα μας και πόσο συχνά η σωματική δυσκολία συνδέεται με όσα κρατάμε μέσα μας. Ένιωσα σαν το σώμα μου να με αναγκάζει να σταματήσω, την ώρα που εγώ δεν επέτρεπα στον εαυτό μου να κάνει παύση.
Αυτή η εμπειρία με έφερε μπροστά στην πίεση που είχα ασκήσει στον εαυτό μου, στα όρια που είχα παραβλέψει και στις πραγματικές μου ανάγκες από τις οποίες είχα απομακρυνθεί. Εκεί κατάλαβα πως δεν γινόταν να συνεχίσω να ζω όπως πριν. Χρειαζόταν να ξαναβρώ τον εαυτό μου, να τον ακούσω και να αρχίσω να τον φροντίζω όπως φρόντιζα όλα τα άλλα.

Τι σημαίνει ο γάμος για σένα; Ποιος είναι ο πραγματικός ορισμός που του δίνεις;
Για μένα ο γάμος δεν αλλάζει κατ’ ανάγκη την ουσία μιας σχέσης· στη δική μου καθημερινότητα, για παράδειγμα, δεν έφερε κάποια ουσιαστική αλλαγή. Όταν δύο άνθρωποι είναι ήδη μαζί με συνειδητή επιλογή, ο γάμος δεν μεταβάλλει αυτό που έχουν. Μου αρέσει, ωστόσο, να τον βλέπω ως κοινή πορεία και δέσμευση που αποκτά μια άλλη διάσταση, σαν να δημιουργείς κάτι μαζί με έναν άνθρωπο μέσα σε ένα κοινό πλαίσιο.
Δεν θεωρώ πως ο γάμος είναι αυτός που γεννά την αγάπη ή που από μόνος του δυναμώνει μια σχέση. Μπορεί, όμως, να γίνει ένας όμορφος συμβολικός τρόπος για να επιβεβαιώσεις την επιλογή σου να είσαι με τον άλλον.

Στην προηγούμενή μας συνέντευξη, μιλήσαμε για το πόσο υπέροχος άνθρωπος είναι ο Μπρούνο Τσερέλα, πόσο ωραίος σύντροφος είναι. Υπήρχε φάση που φοβόσουν ότι it’s too good to be true;
Ναι. Όταν έχεις ζήσει αρκετά και έχεις περάσει από διάφορες εμπειρίες, μπορεί να δυσκολεύεσαι να πιστέψεις, ότι κάτι τόσο όμορφο μπορεί να είναι αληθινό. Με τον Μπρούνο, όμως, αυτό που με έκανε να νιώσω ασφάλεια, ήταν η συνέπεια ανάμεσα σε αυτά που λέει, και σε αυτά που κάνει. Δεν είναι μόνο όσα δείχνει ή λέει, αλλά ο τρόπος που είναι καθημερινά δίπλα μας. Με τον καιρό έμαθα να εμπιστεύομαι περισσότερο αυτό που ζω και να μην αναζητώ διαρκώς πού μπορεί να κρύβεται κάτι διαφορετικό.









