ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΝΙΚΟΛΟΥΛΗ: Η ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΕ ΠΡΑΚΤΟΡΕΣ ΤΗΣ KGB – «ΜΕΤΡΗΣΑ ΤΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙΑ ΔΥΟ ΟΡΟΦΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΣΤΟ ΚΑΤ»

Η Αγγελική Νικολούλη έχει περάσει δεκαετίες ερευνώντας υποθέσεις και αναζητώντας την αλήθεια, αποκαλύπτοντας ιστορίες που σημάδεψαν την ελληνική κοινωνία. Πίσω από τις τηλεοπτικές έρευνες και τις αποκαλύψεις της, ωστόσο, βρίσκονται προσωπικές εμπειρίες, αποστολές με κινδύνους και γεγονότα που παραμένουν χαραγμένα στη μνήμη της.

Η δημοσιογράφος και παρουσιάστρια του «Φως στο Τούνελ» μίλησε στο περιοδικό HELLO! και τη δημοσιογράφο Μαρία Κολλιάτσα, γυρίζοντας πίσω στα πρώτα χρόνια της στο αστυνομικό ρεπορτάζ. Αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις επικίνδυνες συνθήκες που συνάντησε στην πολυετή πορεία της, αποκαλύπτοντας επίσης μια άγνωστη ιστορία με πράκτορες της KGB.

Ποια έντονη εμπειρία από τα πρώτα σας βήματα στο ρεπορτάζ εξακολουθεί να σας συνοδεύει;

Ήταν πολλές οι στιγμές, και δεν περιορίστηκαν στην τηλεόραση. Στα χρόνια της έντυπης δημοσιογραφίας βρέθηκα σε περιστάσεις που δεν σβήνουν από τη μνήμη: έκανα ρεπορτάζ σε φυλακές, οίκους ανοχής, στέκια ναρκομανών και κρησφύγετα καταζητούμενων, ενώ ασχολήθηκα ακόμη και με υποθέσεις κατασκοπείας. Τότε, για να γίνει σωστά το ρεπορτάζ, έπρεπε να βρίσκεσαι στο σημείο, να αναζητάς στοιχεία, να επιμένεις και συχνά να παίρνεις ρίσκα.

Μια από τις πιο έντονες αναμνήσεις μου από εκείνα τα χρόνια είναι η στιγμή που βρήκα το σπίτι του πρώτου γραμματέα της πρεσβείας της Σοβιετικής Ένωσης, λίγο μετά την αυτομόλησή του στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μπήκα χωρίς δισταγμό στο στόμα του λύκου. Οι πράκτορες της KGB, σίγουρα δεν περίμεναν να δουν μια δημοσιογράφο με τον φωτογράφο της να εμφανίζονται μπροστά τους σαν φάντης μπαστούνης. Η συνέχεια ήταν δυσάρεστη: με πέταξαν από το κεφαλόσκαλο. Μέτρησα τα σκαλοπάτια δυο ορόφων και κατέληξα στο ΚΑΤ. Παρ’ όλα αυτά, το ρεπορτάζ και η φωτογραφία που το συνόδευε έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Από εκείνη την περίοδο μου έχουν μείνει οι ατέλειωτες ώρες στον δρόμο, τα ξενύχτια και οι πόρτες που χρειαζόταν να χτυπώ ξανά και ξανά. Τότε κατάλαβα κάτι που μένει για πάντα: η είδηση δεν χαρίζεται, αλλά την κερδίζεις με δουλειά, επιμονή, παρουσία στο πεζοδρόμιο και, πάνω απ’ όλα, αποφασιστικότητα να συνεχίσεις την έρευνα ακόμη κι όταν μοιάζει αδιέξοδη. Αυτές οι εμπειρίες με διαμόρφωσαν περισσότερο από κάθε δημοσιογραφική επιτυχία. Στα δύσκολα έμαθα τι σημαίνει πραγματικά να είσαι ρεπόρτερ.