Η ΣΙΣΣΥ ΧΡΗΣΤΙΔΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ON AIR: «ΘΑ ΕΠΡΕΠΕ Ο ΝΟΜΟΣ ΝΑ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ»
Με αφορμή ανάρτηση της Δέσποινας Καμπούρη, υποστήριξε ότι η ίση κατανομή χρόνου μπορεί να επιβαρύνει το παιδί, ειδικά όταν αυτό χρειάζεται να ζει σε δύο περιοχές
Η Σίσσυ Χρηστίδου μίλησε στην εκπομπή «Super Κατερίνα» για το ζήτημα της συνεπιμέλειας, με αφορμή ανάρτηση της Δέσποινας Καμπούρη. Η παρουσιάστρια βρήκε την ευκαιρία να εκφράσει τη θέση της.
«Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα της συνεπιμέλειας, όταν η γονεϊκή ισότητα μπαίνει πάνω από το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού. Δυστυχώς δεν έχουμε οικογενειακά δικαστήρια, εδώ θα έπρεπε να έχουμε, όπως σε άλλες ευρωπαϊκές εξελιγμένες χώρες. Θα έπρεπε να μπαίνει πρώτα το συμφέρον του παιδιού και μετά να διαπραγματευόμαστε τη γονεϊκή ισότητα. Δηλαδή, δεν μπορεί να είναι το συμφέρον του μπαμπά ή το συμφέρον της μαμάς πάνω από το συμφέρον του παιδιού. Είναι παράλογο! Αυτό που προασπίζεται η συνεπιμέλεια είναι το ίσο δικαίωμα του γονιού.
Μένει ο μπαμπάς στη Λάρισα -είναι απόφαση αυτό που σου λέω, που έχει βγει- και σου λέει ”το παιδί θα πηγαίνει σε δύο σχολεία, εδώ κι εδώ”. Γιατί μιλάει για τον καταμερισμό χρόνου. Και σου λέει όταν το παιδί γίνεται μπαλάκι, δηλαδή έχουμε ένα παιδί που είναι δύο χρονών. Και σου λέει ότι θα είναι σε δύο περιοχές, δύο σχολεία, δύο φροντιστήρια, γιατί έχουν το δικαίωμα και οι δύο γονείς να το έχουν μισό μισό. Το μισό μισό, το να λες ότι το παιδί θα το πάρετε μισό μισό γιατί το δικαιούστε και οι δύο είναι λάθος. Όμως υπάρχουν περιπτώσεις συνεπιμέλειας, δηλαδή που πρακτικά οι γονείς μένουν δίπλα δίπλα, έχουν πολύ καλές σχέσεις και συμφωνούν στις δραστηριότητες, σε αυτά που θα κάνει το παιδί, δεν έχουν εντάσεις και το παιδί είναι σε μια ηλικία που όλο αυτό το διαχειρίζεται.
Εγώ σου λέω, και το έχω ξαναπεί αυτό, θεωρώ ότι το ιδανικό θα ήταν το παιδί να έχει το σπίτι του και οι γονείς να πηγαινοέρχονται. Αυτό θα ήταν το σωστό. Γιατί πάντα το παιδί την πληρώνει. Ναι, απλά αυτό οικονομικά δεν μπορεί να εφαρμοστεί, ειδικά στην ελληνική κοινωνία. Γιατί μετά θέλει τρία σπίτια. Θέλει ένα σπίτι για το παιδί, ένα σπίτι η μαμά και ένα σπίτι ο μπαμπάς. Δε βγαίνει. Αλλά θέλω να πω ότι το παιδί την πληρώνει, το παιδί την πληρώνει έτσι κι αλλιώς.
Η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Δεν μπορεί να πάει με νόμους αυτό. Αν λοιπόν η συνεπιμέλεια μπορεί να εφαρμοστεί με αυτόν τον τρόπο, δηλαδή το παιδί να μην επηρεάζεται και να είναι στο συμφέρον του, πρέπει να εφαρμόζεται φυσικά, αλλά δεν μπορεί να ξεκινάει από εκεί, από το δικαίωμα του γονιού. Πρέπει να είναι τα δικαιώματα του παιδιού πάνω από όλα. Τι να κάνουμε τώρα; Θα έπρεπε ο νόμος να ξεκινάει από τα δικαιώματα του παιδιού και μετά να προχωράει στους γονείς
