Μια νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο JAMA αποδεικνύει ότι η χορήγηση υψηλής δόσης βιταμίνης D κάθε δύο εβδομάδες μπορεί να μειώσει τη συχνότητα υποτροπών και την εμφάνιση νέων βλαβών σε ασθενείς με κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS) και πρώιμη υποτροπιάζουσα σκλήρυνση κατά πλάκας. Στη μελέτη D-Lay MS συμμετείχαν 316 ασθενείς, οι οποίοι χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: μία που έλαβε βιταμίνη D και μία εικονικού φαρμάκου.
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα της βιταμίνης D παρουσίασε σημαντικά χαμηλότερη δραστηριότητα της νόσου. Αυτή η προσέγγιση μπορεί να προσφέρει μια οικονομικά προσιτή θεραπευτική επιλογή, ιδίως σε περιοχές με περιορισμένη πρόσβαση σε τυπικές θεραπείες.
Διαβάστε παρακάτω
Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό JAMA, έδειξε ότι η χορήγηση συγκεκριμένης δόσης βιταμίνης D κάθε δύο εβδομάδες μείωσε τη συχνότητα των υποτροπών και την εμφάνιση νέων βλαβών σε ασθενείς με κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS) και πρώιμη μορφή υποτροπιάζουσας-διαλείπουσας ΣΚΠ.
Η πολλαπλή σκλήρυνση συχνά ξεκινά με ένα οξύ επεισόδιο που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως η οπτική νευρίτιδα, η εγκάρσια μυελίτιδα ή σύνδρομα του εγκεφαλικού στελέχους. Το αρχικό αυτό στάδιο – γνωστό και ως κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS)- ενδέχεται να εξελιχθεί σε ΣΚΠ. Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εξέλιξης της νόσου περιλαμβάνουν την παρουσία ολιγοκλωνικών ζωνών στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, μεγάλο αριθμό βλαβών στη μαγνητική τομογραφία και νεαρή ηλικία κατά την έναρξη του CIS.
Η ανεπάρκεια βιταμίνης D έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης και εξέλιξης της ΣΚΠ, αλλά οι προηγούμενες κλινικές δοκιμές για τη συμπληρωματική χορήγησή της είχαν αντικρουόμενα αποτελέσματα. Η νέα μελέτη είχε στόχο να εξετάσει την αποτελεσματικότητα της βιταμίνης D ως μονοθεραπεία σε πρόσφατα διαγνωσμένα περιστατικά CIS.
Η κλινική δοκιμή D-Lay MS
Η κλινική δοκιμή D-Lay MS διερεύνησε την αποτελεσματικότητα της χορήγησης υψηλής δόσης χοληκαλσιφερόλης σε 316 ασθενείς. Οι συμμετέχοντες, ηλικίας 18 έως 55 ετών, είχαν πρόσφατη διάγνωση CIS (εντός 90 ημερών), χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στον ορό (nmol/L) και τουλάχιστον δύο βλάβες στον εγκέφαλο ή θετικές ολιγοκλωνικές ζώνες.
Οι ασθενείς χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες: μία που έλαβε 100.000 IU χοληκαλσιφερόλης κάθε δύο εβδομάδες και μία που έλαβε εικονικό φάρμακο, για διάστημα 24 μηνών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η ομάδα της βιταμίνης D εμφάνισε σημαντική μείωση της δραστηριότητας της νόσου:
Η νόσος παρουσίασε δραστηριότητα στο 60,3% των ασθενών που έλαβαν βιταμίνη D, έναντι 74,1% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου.
Η έρευνα υποδεικνύει, ότι η υψηλή δόση βιταμίνης D μπορεί να αποτελέσει μια οικονομικά προσιτή και αποτελεσματική θεραπευτική επιλογή, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου η πρόσβαση στις τυπικές τροποποιητικές θεραπείες της νόσου είναι περιορισμένη.
Το παραπάνω ίσως ανοίξει τον δρόμους στη θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας και προσφέρει ελπίδα στους ασθενείς που αναζητούν εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες.