Το άρθρο εξετάζει την πιθανότητα οι δίδυμοι να αναπτύσσουν τις ίδιες αλλεργίες. Παρόλο που οι δίδυμοι έχουν αυξημένες πιθανότητες να μοιράζονται αλλεργίες λόγω κοινών γονιδίων και περιβάλλοντος, δεν είναι υποχρεωτικό ότι και οι δύο θα είναι αλλεργικοί στα ίδια πράγματα.
Οι έρευνες δείχνουν ότι οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι είναι πιο πιθανό να έχουν κοινές αλλεργίες σε σχέση με τους αδελφικούς. Ωστόσο, παράγοντες όπως το περιβάλλον και οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη αλλεργιών, οδηγώντας έτσι σε διαφορετικές αντιδράσεις μεταξύ δίδυμων που μεγαλώνουν σε διαφορετικές συνθήκες.
Διαβάστε παρακάτω
Αν το ένα από τα δίδυμα ενός ζευγαριού είναι αλλεργικό σε κάτι, σημαίνει ότι και το άλλο δίδυμο θα είναι ευαίσθητο;
Οι αλλεργίες, είτε πρόκειται για ανοιξιάτικο φτέρνισμα λόγω γύρης είτε για αναπνευστικά προβλήματα που προκαλούνται από ένα συγκεκριμένο τρόφιμο, προκαλούνται από ένα συνδυασμό των γονιδίων κάποιου και του περιβάλλοντος στο οποίο ζει. Όσο περισσότερα από αυτά τα πράγματα μοιράζονται δύο άνθρωποι, τόσο μεγαλύτερες είναι οι πιθανότητες να είναι αλλεργικοί στα ίδια πράγματα. Τα δίδυμα είναι πιο πιθανό να μοιράζονται αλλεργίες εξαιτίας όλων όσων έχουν κοινά, αλλά η ιστορία δεν τελειώνει εδώ.
Οι αλλεργίες είναι πραγματικά πολύπλοκες και πολλοί παράγοντες παίζουν ρόλο στο ποιος τις παθαίνει και ποιος όχι.
Τι είναι η αλλεργία;
Το ανοσοποιητικό σας σύστημα παράγει αμυντικές πρωτεΐνες, τα αντισώματα, η δουλειά των οποίων είναι να παρακολουθούν και να επιτίθενται σε τυχόν εισβολείς μικροβίων ή άλλων επικίνδυνων ουσιών που εισέρχονται στο σώμα σας, πριν μπορέσουν να σας αρρωστήσουν.
Μια αλλεργία συμβαίνει όταν το σώμα σας μπερδεύει κάποια συνήθως αβλαβή ουσία με έναν επιβλαβή εισβολέα. Αυτά τα μόρια ενεργοποίησης είναι τα αλλεργιογόνα. Τα αντισώματα προσκολλώνται σαν βεντούζες στα αλλεργιογόνα, πυροδοτώντας μια αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος. Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε κοινά συμπτώματα αλλεργίας: φτέρνισμα, ρινική καταρροή ή βουλωμένη μύτη, φαγούρα, υγρά μάτια και βήχα. Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι ενοχλητικά αλλά ήσσονος σημασίας.
Οι αλλεργίες μπορούν επίσης να προκαλέσουν μια απειλητική για τη ζωή αντίδραση, την αναφυλαξία, η οποία απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα. Για παράδειγμα, αν κάποιος έτρωγε ένα τρόφιμο στο οποίο ήταν αλλεργικός και στη συνέχεια εμφάνιζε πρήξιμο στο λαιμό και εξάνθημα, αυτό θα θεωρούνταν αναφυλαξία.
Η παραδοσιακή θεραπεία για την αναφυλαξία είναι μια ένεση της ορμόνης επινεφρίνης (επίσης γνωστή ως αδρεναλίνη) στον μυ του ποδιού. Οι πάσχοντες από αλλεργίες μπορούν επίσης να έχουν μαζί τους έναν αυτόματο εγχυτήρα για να κάνουν στον εαυτό τους μια επείγουσα ένεση σε περίπτωση απειλητικής για τη ζωή τους περίπτωσης αναφυλαξίας. Διατίθεται πλέον και ένα ρινικό σπρέι επινεφρίνης, το οποίο επίσης λειτουργεί πολύ γρήγορα.
Ένα άτομο μπορεί να είναι αλλεργικό σε πράγματα που βρίσκονται σε εξωτερικούς χώρους, όπως η γύρη του γρασιδιού ή των δέντρων και τα τσιμπήματα των μελισσών, ή σε εσωτερικούς χώρους, όπως τα κατοικίδια ζώα και τα μικροσκοπικά ζωύφια που ονομάζονται ακάρεα σκόνης και βρίσκονται στα χαλιά και τα στρώματα.
Ένα άτομο μπορεί επίσης να είναι αλλεργικό στα τρόφιμα. Οι τροφικές αλλεργίες επηρεάζουν το 4% έως 5% του πληθυσμού. Οι πιο συχνές είναι στο αγελαδινό γάλα, στα αυγά, στο σιτάρι, στη σόγια, στα φιστίκια, στους ξηρούς καρπούς, στα ψάρια, στα οστρακοειδή και στο σουσάμι. Μερικές φορές οι άνθρωποι ξεπερνούν τις αλλεργίες και μερικές φορές είναι δια βίου.
Ποιος παθαίνει αλλεργίες;
Κάθε αντίσωμα έχει συγκεκριμένο στόχο, γι’ αυτό και ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να είναι αλλεργικοί μόνο σε ένα πράγμα.
Τα αντισώματα που είναι υπεύθυνα για τις αλλεργίες αναλαμβάνουν επίσης να καθαρίσουν τυχόν παράσιτα που συναντά το σώμα σας. Χάρη στη σύγχρονη ιατρική, οι άνθρωποι στις Ηνωμένες Πολιτείες σπάνια αντιμετωπίζουν παράσιτα. Αυτά τα αντισώματα εξακολουθούν να είναι έτοιμα να πολεμήσουν, όμως, και μερικές φορές εκτοξεύονται λανθασμένα σε ανόητα πράγματα, όπως η γύρη ή η τροφή.
Η υγιεινή και το περιβάλλον γύρω σας μπορούν επίσης να παίξουν ρόλο στο πόσο πιθανό είναι να αναπτύξετε αλλεργίες. Όσο περισσότερα διαφορετικά είδη βακτηρίων εκτίθεστε νωρίτερα στη ζωή σας, τόσο λιγότερο πιθανό είναι να αναπτύξετε αλλεργίες. Μελέτες έχουν δείξει ακόμη ότι τα παιδιά που μεγαλώνουν σε αγροκτήματα, τα παιδιά που έχουν κατοικίδια ζώα πριν από την ηλικία των πέντε ετών και τα παιδιά που έχουν πολλά αδέλφια είναι λιγότερο πιθανό να αναπτύξουν αλλεργίες. Το να θηλάζετε ως μωρό μπορεί επίσης να σας προστατεύσει από την εμφάνιση αλλεργιών.
Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε πόλεις είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν αλλεργίες, πιθανώς λόγω της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, όπως και τα παιδιά που βρίσκονται συχνά κοντά σε ανθρώπους που καπνίζουν.
Τα παιδιά έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν τροφικές αλλεργίες αν δοκιμάζουν τρόφιμα νωρίς στη ζωή τους αντί να περιμένουν μέχρι να μεγαλώσουν. Ορισμένες φορές μια συγκεκριμένη εργασία μπορεί να συμβάλει στο να αναπτύξει ένας ενήλικας περιβαλλοντικές αλλεργίες. Για παράδειγμα, οι κομμωτές, οι αρτοποιοί και οι μηχανικοί αυτοκινήτων μπορεί να αναπτύξουν αλλεργίες λόγω των χημικών ουσιών με τις οποίες εργάζονται.
Η γενετική μπορεί επίσης να διαδραματίσει τεράστιο ρόλο στο γιατί κάποιοι άνθρωποι αναπτύσσουν αλλεργίες. Εάν ένας γονέας έχει περιβαλλοντικές ή τροφικές αλλεργίες, το παιδί του είναι πιο πιθανό να έχει αλλεργίες. Συγκεκριμένα για τις αλλεργίες στα φιστίκια, εάν ο γονέας ή το αδελφάκι σας είναι αλλεργικό στα φιστίκια, έχετε επτά φορές περισσότερες πιθανότητες να είστε αλλεργικοί στα φιστίκια.
Ίδιες αλλεργίες;
Επιστρέφοντας στην ιδέα των διδύμων: ναι, μπορεί να είναι αλλεργικοί στα ίδια πράγματα, αλλά όχι πάντα.
Ερευνητές στην Αυστραλία διαπίστωσαν ότι το 60% έως 70% των διδύμων σε μια μελέτη είχαν και οι δύο περιβαλλοντικές αλλεργίες, και οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι ήταν πιο πιθανό να μοιράζονται αλλεργίες από ό,τι οι αδελφικοί (μη μονοζυγωτικοί) δίδυμοι. Οι πανομοιότυποι δίδυμοι μοιράζονται το 100% των γονιδίων τους, ενώ οι αδελφικοί δίδυμοι μοιράζονται μόνο το 50% των γονιδίων τους, το ίδιο με οποιοδήποτε ζευγάρι αδελφών.
Έχουν γίνει πολύ περισσότερες έρευνες σχετικά με τη γενετική των τροφικών αλλεργιών. Μια μελέτη για την αλλεργία στα φιστίκια διαπίστωσε ότι οι πανομοιότυποι δίδυμοι είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι και οι δύο αλλεργικοί στα φιστίκια από ό,τι οι αδελφικοί δίδυμοι.
Έτσι, οι δίδυμοι μπορούν να είναι αλλεργικοί στα ίδια πράγματα και είναι πιο πιθανό να είναι, με βάση την κοινή γενετική τους και το γεγονός ότι μεγαλώνουν μαζί. Αλλά οι δίδυμοι δεν είναι αυτόματα αλλεργικοί στα ίδια ακριβώς πράγματα.
Φανταστείτε ότι δύο δίδυμα χωρίζονται κατά τη γέννησή τους και μεγαλώνουν σε διαφορετικά σπίτια: το ένα σε μια φάρμα με κατοικίδια ζώα και το άλλο στο κέντρο της πόλης. Τι γίνεται αν οι γονείς του ενός καπνίζουν και οι άλλοι όχι; Τι γίνεται αν το ένα ζει με πολλά αδέλφια και το άλλο είναι μοναχοπαίδι; Σίγουρα θα μπορούσαν να αναπτύξουν διαφορετικές αλλεργίες, ή ίσως να μην αναπτύξουν καθόλου αλλεργίες.
Επιστήμονες όπως εγώ συνεχίζουν να ερευνούν τις αλλεργίες και ελπίζουμε να έχουμε περισσότερες απαντήσεις στο μέλλον.
Πηγή: BBC