ΣΥΓΚΙΝΕΙ Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΜΟΥΜΟΥΡΗ: «ΓΙΑ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΡΥΒΟΜΟΥΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΓΕΛΙΟ»

Η Ευαγγελία Μουμούρη φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Χαμογέλα και Πάλι» και μίλησε τόσο για την επιτυχία της σειράς «Ριφιφί» όσο και για την αλλαγή που έφερε η τηλεοπτική δουλειά στον τρόπο με τον οποίο την προσεγγίζει το κοινό.

Η ηθοποιός, γνωστή για την παρουσία της σε κωμικούς χαρακτήρες που έκαναν τους τηλεθεατές να γελούν, εξομολογήθηκε πως η σημερινή ανταπόκριση του κόσμου διαφέρει αισθητά από εκείνη που γνώριζε έως τώρα στην επαγγελματική της πορεία.
Μιλώντας για την αλλαγή στη συμπεριφορά του κοινού μετά την προβολή της σειράς, η Ευαγγελία Μουμούρη περιέγραψε ότι οι συναντήσεις της με τηλεθεατές συνοδεύονται πλέον από συγκίνηση, κάτι που δεν είχε βιώσει παλαιότερα. «Αυτά τα χρόνια είχα κάποια παρατσούκλια, η “Ευλόγησον”, η “χήρα του Φατσέα”. Αυτό είναι πρωτόγνωρο. Οι άνθρωποι μέχρι τώρα με έβλεπαν και γέλαγαν. Τώρα μας βλέπουν όλους στο δρόμο και δακρύζουν».
Η μεγάλη απήχηση του «Ριφιφί» τη συγκίνησε, ενώ, όπως τόνισε, η στάση του κόσμου φανέρωσε ξανά πόσο ισχυρή μπορεί να είναι η υποκριτική στην πρόκληση βαθιών συναισθημάτων. Η εμπειρία αυτή την έκανε να καταλάβει ακόμη περισσότερο πως «η τέχνη σώζει», αφού προσφέρει χώρο για έκφραση, αναγνώριση και επεξεργασία δύσκολων προσωπικών εμπειριών.
Σε μια ιδιαίτερα προσωπική εξομολόγηση, η Ευαγγελία Μουμούρη περιέγραψε πώς χρησιμοποιούσε το χιούμορ για να αντιμετωπίσει όσα τη δυσκόλευαν και παραδέχθηκε ότι για μεγάλο διάστημα κρατούσε κρυμμένη την ευάλωτη πλευρά της. «Για πολλά χρόνια κρυβόμουν πίσω από το γέλιο, τη χαρά, να μη θέλω να ενοχλήσω. Δεν το μετάνιωσα, γιατί αυτό μπορούσα να κάνω εκείνη τη στιγμή». Η αναφορά της φώτισε μια λιγότερο γνωστή πτυχή της, καθώς εξήγησε ότι το γέλιο και η χαρά λειτουργούσαν ως τρόποι διαχείρισης των συναισθημάτων της.
Χωρίς να μετανιώνει για αυτή την επιλογή, η ηθοποιός αναγνώρισε πως η καλλιτεχνική της πορεία και, ιδιαίτερα, η συμμετοχή της στο «Ριφιφί» τη βοήθησαν να εξερευνήσει άλλες συναισθηματικές πλευρές. Όπως αποκάλυψε, για να προετοιμάσει τον ρόλο της στη σειρά αξιοποίησε προσωπικά βιώματα, ώστε να ερμηνεύσει τον χαρακτήρα με μεγαλύτερη αλήθεια.
Η αφετηρία για την προσέγγιση του χαρακτήρα, όπως είπε, ήταν το σενάριο, που παρουσίαζε μια γυναίκα με βαθύ συναισθηματικό κόσμο ακόμη και στις πιο συνηθισμένες στιγμές της καθημερινότητας. «Είχα ένα υλικό να πατήσω πάνω, ένα κείμενο, που έγραψαν ότι υπάρχει αυτή η γυναίκα που τρώει μια πάστα και δεν μιλάει. Ακολούθησα αυτό που έχει γραφτεί και έχει ζητηθεί και ξερίζωσα τις δικές μου πληγές με πολύ μεγάλη ευγνωμοσύνη σε αυτές».