ΡΙΑΝΑ ΚΟΚΟΤΑ: ΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΠΑΡΗΓΟΡΕΙ ΕΠΤΑ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ – ΚΛΕΙΣΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ Η ΕΦΗΒΗ ΚΑΛΛΟΝΗ

Επτά ημέρες έχουν περάσει από τον θάνατο του πατέρα της και η Ριάνα Κόκοτα προσπαθεί ακόμη να συνειδητοποιήσει τη μεγάλη απώλεια που άλλαξε απότομα τη ζωή της. Η έφηβη κόρη του Δημήτρη Κόκοτα βιώνει μία από τις πιο δύσκολες περιόδους της, έχοντας περιορίσει στο ελάχιστο τις επαφές της και επιλέγοντας να παραμένει κλεισμένη στον εαυτό της.

Η σχέση της με τον πατέρα της ήταν ιδιαίτερα δυνατή. Για τη Ριάνα δεν ήταν μόνο ένας αγαπημένος γονιός, αλλά ένας άνθρωπος που αποτελούσε σταθερό σημείο αναφοράς στην καθημερινότητά της. Η απουσία του έχει αφήσει ένα μεγάλο κενό, το οποίο είναι αδύνατον να καλυφθεί μέσα σε λίγες ημέρες.

Άνθρωποι που βρίσκονται κοντά στην οικογένεια περιγράφουν ένα κορίτσι που ακόμη δεν έχει βρει τη δύναμη να επιστρέψει στους κανονικούς ρυθμούς της ζωής του. Η Ριάνα χρειάζεται χρόνο, ησυχία και απόσταση από οτιδήποτε θα μπορούσε να την επιβαρύνει περισσότερο. Δεν επιθυμεί συναντήσεις, πολλές συζητήσεις ή παρουσία ανθρώπων με τους οποίους δεν αισθάνεται απόλυτη οικειότητα.

Ριάνα Κόκοτα: Οι δύο κολλητές που δεν φεύγουν από κοντά της

Αυτή την περίοδο, εκτός από τα πρόσωπα της οικογένειάς της, η Ριάνα επιτρέπει να βρίσκονται δίπλα της μόνο οι δύο καλύτερες φίλες της. Πρόκειται για τα κορίτσια με τα οποία έχει δημιουργήσει έναν ισχυρό δεσμό εμπιστοσύνης και τα οποία γνωρίζουν πότε πρέπει να της μιλήσουν, αλλά και πότε είναι προτιμότερο να παραμείνουν απλώς σιωπηλές στο πλευρό της.

Οι τρεις τους είναι σχεδόν συνέχεια μαζί. Οι φίλες της δεν την πιέζουν να εξηγήσει τι αισθάνεται, ούτε επιχειρούν να την αναγκάσουν να επιστρέψει γρήγορα στην καθημερινότητά της. Προσπαθούν να της προσφέρουν την ασφάλεια της γνώριμης παρέας τους και να την κάνουν να νιώσει ότι δεν χρειάζεται να περάσει μόνη της αυτές τις δύσκολες ώρες.

Η στήριξή τους δεν εκφράζεται μέσα από μεγάλες κουβέντες ή συμβουλές. Είναι περισσότερο μια διακριτική και σταθερή παρουσία. Κάθονται κοντά της, την ακούν όταν εκείνη αισθάνεται έτοιμη να μιλήσει και σέβονται τη σιωπή της όταν δεν θέλει να πει τίποτα. Άλλωστε, σε μια τόσο βαριά στιγμή, πολλές φορές η ουσιαστικότερη βοήθεια είναι να βρίσκεται κάποιος εκεί χωρίς να ζητά εξηγήσεις.

Η Ριάνα έχει δείξει ξεκάθαρα ότι, τουλάχιστον προς το παρόν, δεν θέλει να συναντά άλλους ανθρώπους. Δεν πρόκειται για απόρριψη όσων ενδιαφέρονται πραγματικά για εκείνη, αλλά για τον δικό της τρόπο να προστατεύσει τον εαυτό της. Η συνεχής παρουσία προσώπων, οι ερωτήσεις και οι εκδηλώσεις συμπαράστασης μπορεί να γίνουν ασφυκτικές για έναν έφηβο που προσπαθεί να διαχειριστεί την απώλεια ενός γονιού.

Η ανάγκη να μείνει μακριά από τα φώτα

Η δημοσιότητα γύρω από τον θάνατο του πατέρα της έχει κάνει ακόμη πιο δύσκολη την κατάσταση για τη Ριάνα. Κάθε αναφορά, εικόνα ή δημόσια συζήτηση μπορεί να επαναφέρει με ένταση όσα προσπαθεί να επεξεργαστεί σε προσωπικό επίπεδο. Γι’ αυτό και το οικογενειακό περιβάλλον της επιδιώκει να την προστατεύσει, κρατώντας την μακριά από την πίεση και περιορίζοντας τις πληροφορίες που αφορούν την καθημερινότητά της.

Η έφηβη καλλονή δεν έχει διάθεση να εκτεθεί δημόσια ούτε να μιλήσει για τον πατέρα της. Όσα αισθάνεται τα μοιράζεται μόνο με τους ανθρώπους που εμπιστεύεται απόλυτα. Οι δύο κολλητές της έχουν μετατραπεί σε μια μικρή ασπίδα προστασίας γύρω της, γνωρίζοντας ότι δεν χρειάζεται να επιχειρήσουν να «διορθώσουν» τη θλίψη της.

Σύμφωνα με όσα μεταφέρονται από το περιβάλλον της, υπάρχουν στιγμές που η Ριάνα απομονώνεται και δεν θέλει να επικοινωνήσει με κανέναν. Άλλες φορές αναζητά τη συντροφιά των δύο φίλων της, χωρίς απαραίτητα να συζητούν όσα έχουν συμβεί. Η απλή επιστροφή σε γνώριμες συνήθειες, ακόμη και για λίγη ώρα, λειτουργεί σαν μια μικρή ανάσα μέσα στη βαριά ατμόσφαιρα των ημερών.

Μια απώλεια που απαιτεί χρόνο

Το πένθος δεν ακολουθεί συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και κάθε άνθρωπος το βιώνει διαφορετικά. Για ένα κορίτσι στην εφηβεία, η απώλεια του πατέρα μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα που εναλλάσσονται απότομα: θλίψη, θυμό, αδυναμία, σιωπή και ανάγκη για απομόνωση. Η στάση της Ριάνας δεν προκαλεί ανησυχία στους ανθρώπους που τη γνωρίζουν. Αντιθέτως, προσπαθούν να της δώσουν τον χρόνο και τον χώρο που χρειάζεται.

Οι άνθρωποι της οικογένειας βρίσκονται δίπλα της, χωρίς να παραβιάζουν τα όρια που έχει θέσει. Παράλληλα, οι δύο κολλητές της παραμένουν η παρέα που επιζητεί περισσότερο. Είναι τα πρόσωπα της ηλικίας της που μπορούν να την καταλάβουν χωρίς να την αντιμετωπίζουν διαφορετικά εξαιτίας όσων συνέβησαν.

Οι φίλες της φροντίζουν να μην αισθανθεί μόνη, αλλά και να μη νιώσει ότι βρίσκεται διαρκώς υπό παρακολούθηση. Όταν εκείνη επιλέγει τη σιωπή, μένουν ήσυχες κοντά της. Όταν θέλει να μοιραστεί μια σκέψη ή μια ανάμνηση, την ακούν χωρίς να τη διακόπτουν. Και όταν χρειάζεται να αποσπάσει για λίγο το μυαλό της, προσπαθούν με διακριτικότητα να επαναφέρουν κάτι από τη γνώριμη καθημερινότητά τους.

Οι αναμνήσεις από τον πατέρα της

Ο Δημήτρης Κόκοτας ήταν για τη Ριάνα ένας πατέρας που βρισκόταν ουσιαστικά δίπλα της. Οι κοινές τους στιγμές, οι συμβουλές και οι συζητήσεις τους είναι πλέον αναμνήσεις που προκαλούν πόνο, αλλά στο μέλλον θα αποτελέσουν πολύτιμο κομμάτι της ζωής της.

Αυτή τη στιγμή, ωστόσο, είναι ακόμη πολύ νωρίς για να μπορέσει να μιλήσει ανοιχτά για εκείνον χωρίς να κατακλύζεται από συγκίνηση. Το μόνο που ζητά είναι να παραμένουν δίπλα της οι άνθρωποι που αγαπά και εμπιστεύεται, χωρίς ερωτήσεις και χωρίς πίεση.

Επτά ημέρες μετά τη μεγάλη απώλεια, η Ριάνα Κόκοτα παραμένει κλεισμένη στον δικό της κόσμο. Οι δύο καλύτερες φίλες της δεν φεύγουν από κοντά της και προσπαθούν να τη στηρίξουν με τον πιο διακριτικό τρόπο. Δεν μπορούν να πάρουν τον πόνο της, μπορούν όμως να της υπενθυμίζουν καθημερινά ότι δεν χρειάζεται να τον σηκώσει ολομόναχη.