ΠΕΓΚΥ ΖΗΝΑ ΓΙΑ ΜΑΖΩΝΑΚΗ: «ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΟ ΗΞΕΡΑ ΟΤΙ ΘΑ ΦΥΓΕΙΣ ΑΠΟΤΟΜΑ»
Η Πέγκυ Ζήνα αποκάλυψε ότι έμαθε τυχαία για τον Γιώργο Μαζωνάκη όταν τον μετέφεραν με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο και μίλησε για τη συνεργασία τους.
Η Πέγκυ Ζήνα αποχαιρέτησε δημόσια τον Γιώργο Μαζωνάκη με συγκινητικά λόγια, περιγράφοντας το σοκ της όταν έμαθε τυχαία για την απώλειά του τη στιγμή της μεταφοράς του στο νοσοκομείο. Θυμήθηκε τη μοναδική τους συνεργασία στα νιάτα τους, μίλησε με θαυμασμό για το ταλέντο, το ρεπερτόριο και το ιδιαίτερο στυλ του, και τόνισε πως, παρότι δεν ήταν φίλοι, ένιωσε πάντα την ευαισθησία και την ένταση με την οποία ζούσε, γράφοντας πως «στο βάθος» περίμενε ότι θα έφευγε «απότομα, σαν ροκ σταρ».
Πιο αναλυτικά
Η Πέγκυ Ζήνα έγραψε δυο λόγια για την απώλεια του Γιώργου Μαζωνάκη. Αρχικά αποκάλυψε πως έμαθε τυχαία τι συνέβη μόλις τον μετέφεραν στο νοσοκομείο με το ασθενοφόρο και στη συνέχεια μίλησε για τη συνεργασία τους.
«2 τη νύχτα… Αρχίζω να το συνειδητοποιώ… Από μια περίεργη σύμπτωση το έμαθα πριν ανακοινωθεί, τη στιγμή της μεταφοράς στο Ελπίς, από φιλικό μου πρόσωπο… Είπα όχι, όχι, θα τον συνεφέρουν στο νοσοκομείο σίγουρα. Ράδιο αρβύλα είναι, για τους σταρ όλο σενάρια βγάζουν… ΕΙΔΗΣΗ… Τέλος… ΠΑΓΟΣ. Ζάλη από χίλιες σκέψεις… Αδράνεια… Από τη γενιά μας ο πρώτος που έφυγε… Ένιωσα κενό… Ένα κενό που δεν θα καλυφθεί.
Δεν ήμασταν φίλοι, μία φορά δουλέψαμε μαζί, στα 19 μου. Εσύ 22, στον πρώτο σου δίσκο και τις 2 μεγάλες σου επιτυχίες. Πέρασα πολύ όμορφα. Χαιρόμασταν πολύ για σένα, η Ελένη, ο Στάθης κι εγώ που σε συνοδεύαμε. Ένα κουκλί ξανθό με βαριά φωνή, που έλεγε Διονυσίου και με ανατρεπτικό ντύσιμο. Αστέρι. Δεν έχω άλλες προσωπικές στιγμές να θυμάμαι, χαθήκαμε. Σε καμάρωσα αρκετές φορές… Κι εσύ ερχόσουν. Πάντα τραγουδούσα τα τραγούδια σου και συνεχίζω… (το ξέρετε εσείς…).
Από ένστικτο ένιωθα πάντα ότι τα τραύματά σου προσπαθούσες να τα διαχειριστείς. Ήσουν εύθραυστος. Την καριέρα σου όμως… Φανταστικό ρεπερτόριο, τόλμησες στίχους ψαγμένους, μουσικούς δρόμους και παραγωγές προχωρημένες πάντα και styling που δίχαζε και εντυπωσίαζε για τα ελληνικά δεδομένα. Στο βάθος το ήξερα ότι θα φύγεις σαν ροκ σταρ, απότομα. Σιγά μη μας προετοίμαζες για την αυλαία και το φινάλε…
Περνάνε οι ώρες κι ο πάγος λιώνει και γίνεται δάκρυ. Και τώρα… ας σωπάσουμε… Άφησες τα τραγούδια σου για πάντα… Έζησες στα άκρα όπως ήθελες… Μαζώ μου, θα σε θυμάμαι με αγάπη. Προσεύχομαι να βρει τη γαλήνη της η ψυχή σου… Κοντά στον Θεό που πίστευες και στην Αρίθα που αγαπούσες τόσο… Καλό ταξίδι στο φως».
