Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΙΛΟΤΟ ΙΩΑΝΝΑ ΜΠΛΕΣΙΑ: «ΜΑΜΑ ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΠΑΜΠΑΣ…»
Η τραγωδία στην Τανάγρα άφησε πίσω τον 5χρονο Άλκη, που έχασε ξαφνικά τον πατέρα του, Επισμηναγό Ιωάννη Μπλέσια, της Πολεμικής Αεροπορίας.
Η τραγωδία της πτώσης του F-4 Phantom στην Τανάγρα άφησε πίσω της όχι μόνο δύο νεκρούς χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας, αλλά και οικογένειες βυθισμένες στο πένθος, με πιο συγκλονιστική μορφή τον 5χρονο γιο του Επισμηναγού Ιωάννη Μπλέσια. Μια ανάρτηση φίλης της οικογένειας περιγράφει τον πιλότο όχι μόνο ως άξιο αεροπόρο, αλλά κυρίως ως τρυφερό πατέρα, μέσα από τις αθώες και σπαρακτικές κουβέντες του μικρού Άλκη, που τώρα καλείται να μεγαλώσει χωρίς τον άνθρωπό του.
Πιο αναλυτικά
Πίσω από την τραγωδία στην Τανάγρα και την απώλεια των δύο χειριστών της Πολεμικής Αεροπορίας υπάρχουν οικογένειες που καλούνται να αντιμετωπίσουν μια πραγματικότητα αδιανόητη. Ανάμεσά τους βρίσκεται και ένα παιδί μόλις πέντε ετών, ο μικρός Άλκης, που έχασε ξαφνικά τον πατέρα του, Επισμηναγό Ιωάννη Μπλέσια.
Ο 40χρονος πιλότος ήταν ένας από τους δύο χειριστές του F-4 Phantom που συνετρίβη το μεσημέρι του Σαββάτου, κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week στην Τανάγρα. Μαζί του έχασε τη ζωή του και ο 37χρονος Σμηναγός Δημήτρης Πέτρου, βυθίζοντας στο πένθος την Πολεμική Αεροπορία και τις οικογένειες των δύο ανδρών.
Στον Πύργο Ηλείας, τόπο καταγωγής του Ιωάννη Μπλέσια, συγγενείς, φίλοι και άνθρωποι που τον γνώριζαν αδυνατούν ακόμη να πιστέψουν τι έχει συμβεί.
Μια συγκλονιστική ανάρτηση έρχεται τώρα να αποκαλύψει μια διαφορετική πλευρά του 40χρονου. Όχι εκείνη του έμπειρου χειριστή ενός μαχητικού αεροσκάφους, αλλά του πατέρα που περνούσε χρόνο με τον γιο του, βρισκόταν δίπλα του στις καθημερινές στιγμές και συνόδευε τα παιδιά στις βόλτες τους με τα ποδήλατα.
«Δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη…»
Την ανάρτηση έκανε η Διονυσία Κατελούζου, νοσηλεύτρια στο Γενικό Νοσοκομείο Πύργου και αντιπρόεδρος του Συλλόγου Γονέων του 4ου Δημοτικού Σχολείου Πύργου. Ο γιος της είναι φίλος με τον 5χρονο Άλκη και γνώριζε τον πατέρα του μέσα από τις κοινές στιγμές των παιδιών.
Η ίδια περιέγραψε τα λόγια του γιου της όταν πληροφορήθηκε για το αεροπορικό δυστύχημα και άρχισε να αντιλαμβάνεται πως μέσα στο μοιραίο Phantom μπορεί να βρισκόταν ο πατέρας του φίλου του.
«Μαμά, δεν νομίζω να είναι ο μπαμπάς του Άλκη… Ήταν πολύ καλός πιλότος, και ήξερε πολλά “κόλπα”, μας το είπε προχθές στη θάλασσα…», είπε το παιδί, σύμφωνα με την ανάρτησή της.
Λίγο αργότερα ακολούθησε μια δεύτερη φράση, ακόμη πιο σπαρακτική μέσα στην παιδική της αθωότητα:
«Όχι… αυτό δεν γίνεται. Ήταν ο καλύτερος φίλος του Άλκη. Με ποιον θα βγαίνει τώρα για ποδήλατο;».
Ο πιλότος που για εκείνους ήταν πρώτα «ο μπαμπάς του Άλκη»
Μέσα από το αποχαιρετιστήριο μήνυμά της, η Διονυσία Κατελούζου περιγράφει τον Ιωάννη Μπλέσια όπως τον είχε γνωρίσει η ίδια: ως έναν τρυφερό και αφοσιωμένο πατέρα.
«Για εμάς, Γιάννη, δεν ήσουν μόνο ένας εξαιρετικός πιλότος. Ήσουν ο εξαιρετικός μπαμπάς του Άλκη. Ο στοργικός πατέρας, ο άνθρωπος με την ευγένεια ψυχής, το ήθος και εκείνο το ήρεμο χαμόγελο», έγραψε.
Οι αναμνήσεις της δεν προέρχονται από μεγάλες ή εντυπωσιακές στιγμές, αλλά από εκείνες τις μικρές εικόνες της καθημερινότητας που μετά από μια απώλεια αποκτούν τεράστια σημασία.
Μία από αυτές ήταν ένα κυριακάτικο απόγευμα, όταν τα παιδιά κατέβαιναν με τα ποδήλατά τους την κατηφόρα του Επαρχείου. Εκείνη τα παρακολουθούσε φοβισμένη, με τον Ιωάννη Μπλέσια να αντιλαμβάνεται την αγωνία της και να προσπαθεί να την καθησυχάσει.
«Μη φοβάσαι… Άσ’ τα. Μόνο κράνος και “μυαλό” στο κεφαλάκι τους και την Παναγιά βοηθό», της είχε πει.
Μια απλή κουβέντα ενός πατέρα που παρακολουθούσε τα παιδιά να παίζουν. Σήμερα, όμως, τα συγκεκριμένα λόγια έχουν αποκτήσει για εκείνη μια εντελώς διαφορετική και ιδιαίτερα συγκινητική σημασία.
Η οικογένεια που έμεινε πίσω
Η σκέψη όλων βρίσκεται πλέον στους ανθρώπους του 40χρονου πιλότου και ιδιαίτερα στον μικρό Άλκη, που καλείται σε τόσο μικρή ηλικία να μεγαλώσει χωρίς την καθημερινή παρουσία του πατέρα του.
Στην ανάρτησή της, η Διονυσία Κατελούζου απευθύνθηκε στους γονείς του Ιωάννη Μπλέσια, αλλά και στη σύζυγό του και μητέρα του παιδιού τους, Ρούλα, ευχόμενη να βρουν τη δύναμη να αντέξουν το βαρύ χτύπημα.
Τα πιο συγκινητικά λόγια, όμως, τα κράτησε για τον 5χρονο γιο του.
«Και Άλκη… όταν ξαναβγείς με το ποδήλατο, μη ξεχνάς να κοιτάς τον ουρανό. Θα είναι για πάντα “δικός σου” και να είσαι σίγουρος ότι ο μπαμπάς σου ξέρει τον δρόμο και θα σε οδηγεί…», έγραψε ολοκληρώνοντας τον αποχαιρετισμό της.
Μια φράση που συμπυκνώνει το ανθρώπινο δράμα πίσω από την τραγωδία της Τανάγρας: πίσω από τον Επισμηναγό, τη στολή και το μαχητικό αεροσκάφος υπήρχε ένας 40χρονος πατέρας. Και πίσω του μένει ένα πεντάχρονο παιδί που θα συνεχίσει να αναζητά τον μπαμπά του στις βόλτες με το ποδήλατο – και πλέον στον ουρανό.
