ΑΛΕΞΗΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ: ΤΙ ΕΛΕΓΕ Ο ΓΙΟΣ ΤΗΣ ΑΡΒΑΝΙΤΗ 6 ΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΠΕΘΑΝΕΙ – «ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΕΝΑ ΦΑΡΜΑΚΟ, ΑΛΛΑ ΕΝΑΝ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗ»
Η τελευταία ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη στο Instagram, πέντε ημέρες πριν πεθάνει στα 67, συγκλονίζει με το μήνυμα για τη σπάνια αιματολογική ασθένεια.
Η τελευταία ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη στο Instagram, λίγες μέρες πριν από τον θάνατό του σε ηλικία 67 ετών, συγκλονίζει για τον βαθιά ανθρώπινο και συμβολικό της χαρακτήρα. Ο συγγραφέας, που έδινε μάχη με σπάνια αιματολογική ασθένεια, έγραψε για την εθελοντική αιμοδοσία ως ύψιστη πράξη ανιδιοτελούς προσφοράς, μετατρέποντας τη δική του νοσηλεία σε ένα δυνατό μήνυμα ελπίδας, αλληλεγγύης και αγάπης προς τον συνάνθρωπο.
Πιο αναλυτικά
Συγκλονισμό προκαλεί η τελευταία δημόσια ανάρτηση του Αλέξη Σταμάτη, την οποία έκανε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram μόλις πέντε ημέρες πριν φύγει από τη ζωή, σε ηλικία 67 ετών. Ο πολυβραβευμένος συγγραφέας, γιος της Μπέτυς Αρβανίτη που έδινε μάχη με μια σπάνια αιματολογική ασθένεια, επέλεξε να μοιραστεί ένα βαθιά ανθρώπινο και λογοτεχνικό κείμενο, αφιερωμένο στην αξία της εθελοντικής αιμοδοσίας, της ελπίδας και της ανιδιοτελούς προσφοράς.
Με αφορμή μια εικόνα από το δωμάτιο του νοσοκομείου όπου νοσηλευόταν, ο Αλέξης Σταμάτης κατάφερε να μετατρέψει μια δύσκολη προσωπική στιγμή σε έναν συγκλονιστικό στοχασμό για τη ζωή και την ανθρώπινη ύπαρξη.
Στην αρχή της ανάρτησής του έγραφε:
«Οι παλιοί αλχημιστές περίμεναν την πρώτη σταγόνα του ελιξιρίου με απελπισία που έμοιαζε ήδη με πίστη. Η αναμονή έχει κάτι από ναό και από σφαγείο. Στον ίδιο χώρο ελπίδα και αποσύνθεση…»
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Αναφερόμενος στο άδειο μεταλλικό στήριγμα που περίμενε τη σακούλα αίματος, συνέχισε με λόγια που σήμερα αποκτούν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, περιγράφοντας την αιμοδοσία ως την πιο αυθεντική μορφή προσφοράς ανάμεσα στους ανθρώπους.
«Το αίμα. Η μόνη αριστοκρατία που δεν αναγνωρίζει τίτλους… Ένας άγνωστος θα κατοικήσει για λίγο μέσα σου. Κανένα μυστήριο της Εκκλησίας δεν υπήρξε πιο κυριολεκτικό… Δεν περιμένω ένα φάρμακο αλλά έναν επισκέπτη. Η ευγένεια της ανωνυμίας. Μορφή αγάπης που δεν επιθυμεί να αγαπηθεί πίσω… Ο πρώτος άνθρωπος γεννήθηκε από το αίμα μιας γυναίκας. Ο τελευταίος ίσως σωθεί από το αίμα ενός ξένου».
Σήμερα, μετά την είδηση του θανάτου του, η συγκεκριμένη δημοσίευση διαβάζεται με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Δεν αποτελεί μόνο μια προσωπική εξομολόγηση, αλλά και μια σπουδαία υπενθύμιση της σημασίας της εθελοντικής αιμοδοσίας και της δύναμης της αλληλεγγύης.
Ο Αλέξης Σταμάτης έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα σπουδαίο λογοτεχνικό έργο, αλλά και κείμενα που ξεπερνούν τα όρια της λογοτεχνίας. Μέχρι και την τελευταία του δημόσια παρέμβαση, κατάφερε να μετατρέψει τη δική του δοκιμασία σε ένα διαχρονικό μήνυμα ανθρωπιάς, ελπίδας και αγάπης προς τον συνάνθρωπο.
