ΒΑΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ: Η ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΑ 22 ΚΑΙ Ο ΦΟΒΟΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ

Η Βάνα Μπάρμπα επιστρέφει στην τηλεόραση με τη νέα σειρά του Ανδρέα Γεωργίου, «Μπλε Ώρες», η οποία θα μεταδοθεί από τον ΣΚΑΪ. Με αυτή την αφορμή, έδωσε συνέντευξη στον Νίκο Γεωργιάδη για το περιοδικό ΟΚ!.

Μιλώντας με αφοπλιστική ειλικρίνεια, η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε στο πέρασμα του χρόνου και στη σχέση που έχει με την εικόνα της. Αποκάλυψε, μάλιστα, ότι για κάποιο διάστημα απείχε από την τηλεόραση, επειδή φοβόταν πώς θα φαινόταν μπροστά στην κάμερα.

Μοιάζει σαν να προσπαθείς να ξορκίσεις μέσα σου το γεγονός ότι μεγάλωσες, επειδή το επαναλαμβάνεις διαρκώς.

Βάνα Μπάρμπα: Ο φόβος της ηλικίας και της κάμερας

Πρώτα απ’ όλα, θέλω να βάλω τέλος σε αυτό το ταμπού. Ξέρεις ότι έχω μια ανατρεπτική πλευρά και μου αρέσει να γκρεμίζω στερεότυπα. Οι γυναίκες πρέπει να σταματήσουμε να φοβόμαστε τα γηρατειά, γιατί είναι υπέροχο το ότι έχουμε τη δυνατότητα να μεγαλώνουμε. Βέβαια, υπήρχε ο φόβος για την εικόνα μου και αυτός ήταν ο λόγος που ούτε εγώ εμφανιζόμουν στην τηλεόραση. Σκεφτόμουν «Παναγία μου, θα δείχνω ένα τέρας στο κοντινό πλάνο». Αυτός ο φόβος ήταν που με κρατούσε μακριά. Τελικά έσπασα τα αυγά και είπα ok, αυτή είμαι και μου αρέσει ο εαυτός μου. Θέλω να μεταφέρω και στις συνομήλικές μου ότι το να μεγαλώνεις είναι κάτι πάρα πολύ ωραίο. Δηλαδή, πρέπει οι μεγαλύτερες γυναίκες να ριχτούν στον Καιάδα; Ε, όχι!

Και αυτό δεν παρατηρείται μόνο στην Ελλάδα, αλλά διεθνώς, αφού χωρίς την πίεση της αντιγήρανσης…

Δεν θα βλέπαμε τις χιλιάδες πλαστικές επεμβάσεις, τις χιλιάδες παραμορφώσεις και τους χιλιάδες θανάτους. Έχεις δίκιο.

Ακριβώς. Έχω στο μυαλό μου τον Γιώργο Μαζωνάκη, αλλά και όλους όσοι δείχνουν εμπιστοσύνη σε πρόσωπα που δεν θα έπρεπε, καθώς αποδείχθηκε τελικά ότι είναι επικίνδυνα.

Γιώργος Μαζωνάκης και οι κίνδυνοι των αισθητικών πράξεων

Ο Σταύρος Ξαρχάκος, παρότι δεν συνηθίζει να τοποθετείται δημόσια για τραγουδιστές, είχε χαρακτηρίσει τον Γιώργο Μαζωνάκη ως το τελευταίο λαϊκό είδωλο. Ήταν ο μοναδικός που κατάφερε να περάσει αυτή την ποπ περσόνα στο ελληνικό μπουζούκι. Η ξεχωριστή περίπτωση που ακούει στο όνομα Γιώργος Μαζωνάκης άνοιξε, λοιπόν, την κερκόπορτα για όλες εκείνες τις ανασφάλειες που παρέμεναν κλεισμένες κάτω από μια ταφόπλακα. Ποιος κάνει καλές ενέσεις; Ποιος θεωρείται καλύτερος για κάποια άλλη εφαρμογή; Και όλα αυτά αφορούσαν άκρως επικίνδυνες πρακτικές. Υπήρχαν άνθρωποι που απευθύνονταν σε γυναίκες οι οποίες έκαναν μανικιούρ και ξαφνικά πραγματοποιούσαν αισθητικές επεμβάσεις χρησιμοποιώντας πλαστά έγγραφα. Δεν είναι τυχαίο, Νίκο μου, ότι ο Μαζωνάκης ήταν εκείνος που το προκάλεσε αυτό. Αποδεικνύει πόσο μεγάλη περσόνα υπήρξε.

Εσύ δεν είχες νιώσει ποτέ τον πειρασμό να δοκιμάσεις αντίστοιχες θεραπείες;

Τον είχα νιώσει, αλλά ευτυχώς έτυχε να μη γνωρίζω αυτούς τους γιατρούς, οι οποίοι φαίνεται πως είναι εγκληματίες. Όταν ήμουν μικρή, ωστόσο, είχα απευθυνθεί σε άλλους γιατρούς. Δεν γίνεται ένα όμορφο παιδί 22 ετών, όπως ήμουν εγώ, με υπέροχο σωματάκι, να ζητά αισθητική επέμβαση και ο γιατρός να απαντά «ναι, θα σ’ την κάνω», αντί να μου πει «φεύγεις όπως είσαι». Εκτιμώ τους γιατρούς που απαντούν στα νεαρά κορίτσια «δεν σε κάνω πάπια, δεν σε κάνω ροφό». Μέσα στην αγωνία για την ομορφιά και την επιβίωση κάναμε λάθη, και μάλιστα σε μικρή ηλικία, όταν δεν είχαμε καμία ανάγκη. Ναι, λάθη έχουμε κάνει όλοι, όμως στα επόμενα χρόνια το ένστικτό μου με βοηθούσε πάντα να κρατώ αποστάσεις. Ως είδωλό μου είχα την Ειρήνη Παπά.

«Κοίτα τι ωραία που μεγάλωσε, ρε παιδί μου, δεν έκανε τίποτα» έλεγα. «Μείνε λίγο έτσι, Βάνα». Είχα τον φόβο ότι θα με χαλάσουν, όπως συνέβη με άλλα είδωλα. Μπορεί εγώ να μη θεωρώ είδωλο τον εαυτό μου, όμως ο κόσμος με ξέρει εδώ και χρόνια. Αν με παραμόρφωναν, δεν θα το άντεχα. Η συγκεκριμένη αγωνία γύρω από την ομορφιά είχε μεταφερθεί και σε χολιγουντιανή ταινία με τον Κέβιν Σπέισι. Η Μέριλιν Μονρό παγιδεύτηκε στην εικόνα της και πέθανε από βαρβιτουρικά, επειδή δεν την αντιμετώπιζαν σοβαρά. Είναι τρομακτική αυτή η ιστορία της ματαιοδοξίας και της αιώνιας νεότητας. Θα υπάρχει πάντοτε μέσα στον άνθρωπο, απλώς πλέον ο φόβος θα μας κάνει όλους πιο προσεκτικούς. Παρ’ όλα αυτά, ο κομπογιαννιτισμός και όλη αυτή η ιστορία δεν πρόκειται να τελειώσουν, ιδιαίτερα στην Ελλάδα.