ΤΑΜΤΑ: «ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΙ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΤΙΚΗ ΜΟΥ, ΕΓΩ ΕΧΩ ΗΔΗ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙ ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΗΜΑ»

Η Τάμτα πρωταγωνιστεί στο νέο τεύχος του διεθνούς περιοδικού LE MILE, όπου μιλά στον Alban E. Smajli με απόλυτη ειλικρίνεια για τη διαδρομή της, τη δημιουργική της μεταμόρφωση και την απόφαση να αφήσει πίσω τις εμπορικές «συνταγές», επιλέγοντας να εκφράζεται χωρίς φίλτρα.

Μέσα από τη συνέντευξή της, αποκαλύπτει πώς η συνεχής εξέλιξη αποτελεί πλέον στάση ζωής, αλλά και το στοιχείο που καθορίζει κάθε νέο της καλλιτεχνικό βήμα. Γεννημένη στη Γεωργία και μεγαλωμένη καλλιτεχνικά στην Ελλάδα, η Τάμτα εξηγεί πως πλέον ακολουθεί αποκλειστικά το ένστικτό της, αφήνοντας πίσω κάθε ανάγκη να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των άλλων.

Ποια είναι η μεγαλύτερη παρανόηση που έχουν οι άνθρωποι για σένα επειδή πιστεύουν ότι γνωρίζουν ήδη την ιστορία σου;

Θεωρώ τον εαυτό μου έναν άνθρωπο που βρίσκεται διαρκώς σε κίνηση. Ο πειραματισμός και η περιέργεια έχουν διαμορφώσει τόσο τη ζωή όσο και τη μουσική μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Δεν βιώνω την αλλαγή ως μια απότομη ρήξη, αλλά ως μια συνεχή, σχεδόν αθόρυβη διαδικασία.

Αυτό που συχνά παρερμηνεύεται είναι ότι πολλοί βλέπουν αυτή την εξέλιξη σαν μια ξαφνική αντίδραση, λες και ένα πρωί ξύπνησα και αποφάσισα να επανεφεύρω τον εαυτό μου από το μηδέν. Στην πραγματικότητα, εξερευνούσα σιωπηλά όλα αυτά τα χρόνια. Η διαφορά είναι ότι πλέον το κάνω δημόσια. Επιτρέπω στο ένστικτό μου, στην περιέργειά μου, αλλά και στις αντιφάσεις μου να υπάρχουν χωρίς να τις κρύβω. Αυτό που από έξω μοιάζει ξαφνικό, δεν είναι τίποτε άλλο από τη στιγμή που αποφάσισα να βγάλω το φίλτρο και να δείξω τον πραγματικό μου εαυτό.

Αν το επόμενο άλμπουμ σου μπορούσε να σβήσει μία μόνο εικόνα που έχει ο κόσμος για την “Τάμτα”, ποια θα ήταν;

Δεν θα ήθελα να σβήσω τίποτα. Όλα όσα συνδέει ο κόσμος με την Τάμτα αποτελούν το πλαίσιο μέσα από το οποίο διαβάζει την καλλιτεχνική μου πορεία. Όλα είναι κομμάτια μου και αν αφαιρέσεις ένα, αλλάζει η ισορροπία.

Ποιο κομμάτι της ζωής σου επανέρχεται συνεχώς στις συνεντεύξεις;

Η αρχή της ιστορίας μου, κυρίως τα χρόνια που έζησα στη Γεωργία πριν μετακομίσω στην Ελλάδα, αλλά και η στιγμή που χρειάστηκε να ξεκινήσω τη ζωή μου από την αρχή σε μια νέα χώρα. Καταλαβαίνω γιατί οι δημοσιογράφοι επιστρέφουν συχνά σε αυτή την πλευρά της διαδρομής μου. Η ιστορία ενός ανθρώπου που έρχεται αντιμέτωπος με δυσκολίες και καταφέρνει να χτίσει τη θέση του στη μουσική βιομηχανία είναι αναμφίβολα μια δυνατή αφήγηση.

Την ίδια στιγμή, όμως, ύστερα από τόσα χρόνια, το να επιστρέφουμε συνεχώς στις ίδιες ερωτήσεις μπορεί να γίνει περιοριστικό. Εγώ ενδιαφέρομαι περισσότερο για το ποια γίνομαι σήμερα και προς ποια κατεύθυνση εξελίσσομαι. Γι’ αυτό και εκτιμώ συνεντεύξεις σαν αυτή, που αφήνουν χώρο στην εξέλιξη και όχι στην επανάληψη.

Αν κάποιος αντέγραφε τέλεια την αισθητική σου, τι θα του έλειπε;

Σε έναν κόσμο όπου εικόνες και ήχοι κυκλοφορούν παντού και είναι προσβάσιμοι σε όλους, είναι φυσικό οι αναφορές να αλληλεπικαλύπτονται. Όλοι εκτιθέμεθα στα ίδια ερεθίσματα, πολλές φορές ασυνείδητα, κι έτσι στοιχεία από ήδη υπάρχοντα έργα μπορεί να εμφανιστούν χωρίς πρόθεση. Αυτό συνέβαινε πάντα, ακόμη και πριν από την εποχή των social media και των οθονών.

Φυσικά, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η αντιγραφή είναι συνειδητή και εμφανής, κάτι που μπορεί να αδικεί το βάθος της δημιουργικότητας και τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Για μένα, όμως, η πραγματική διαφορά δεν βρίσκεται στην αντιγραφή, αλλά στον τρόπο προσέγγισης. Η έμπνευση μπορεί να είναι ένας φόρος τιμής, αρκεί να περνά μέσα από κάτι προσωπικό. Αυτό που έχει σημασία είναι πώς μεταμορφώνεις όσα έχεις απορροφήσει, πόσο από τον εαυτό σου βάζεις στη δημιουργία και αν τελικά το αποτέλεσμα γίνεται πραγματικά δικό σου.

Η δική μου αισθητική βασίζεται στον αυθορμητισμό και το ένστικτο. Πολλές φορές γεννιέται εκείνη τη στιγμή και αντανακλά ακριβώς το πού βρίσκομαι συναισθηματικά. Μέχρι να προλάβει κάποιος να την αντιγράψει, εγώ έχω ήδη προχωρήσει στο επόμενο βήμα. Αν η δουλειά μου εμπνέει άλλους καλλιτέχνες, το βλέπω μόνο θετικά. Για μένα, αυτό δεν μπορεί παρά να είναι ένα κομπλιμέντο.

Αν η ταυτότητα είναι μια παράσταση, απέναντι σε ποιον παίζεις σήμερα;

Παίζω απέναντι στη στασιμότητα. Η δουλειά μου βασίζεται στη διαρκή κίνηση, στην αλλαγή και στη συνεχή επανεφεύρεση. Δεν πιστεύω ότι κάτι πρέπει να μένει ίδιο για πολύ. Μου αρέσει να εξελίσσομαι, να δοκιμάζω νέα πράγματα και να μην επαναπαύομαι ποτέ. Αυτή η συνεχής μεταμόρφωση είναι που με κρατά δημιουργική και με εκφράζει περισσότερο ως καλλιτέχνιδα.