Η είδηση του θανάτου της 87χρονης ηθοποιού Κατερίνας Γιουλάκη έχει προκαλέσει θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο.
Η Έλντα Πανοπούλου, η οποία συνεργάστηκε μαζί της στη σειρά «Ρετιρέ», μοιράστηκε αναμνήσεις της από την ηθοποιό, τονίζοντας τη συνέπειά και την προσοχή που έδειχνε στην εμφάνισή της.
Σημείωσε ότι η απώλεια τέτοιων αναντικατάστατων καλλιτεχνών φέρνει στο προσκήνιο τις αλλαγές που έχουν συμβεί στον χώρο του θεάτρου και της τηλεόρασης, αναρωτώμενη αν οι νέοι ηθοποιοί έχουν την ευκαιρία να αφήσουν το στίγμα τους.
Διαβάστε παρακάτω
Θλίψη έχει προκαλέσει στον καλλιτεχνικό χώρο η είδηση του θανάτου της Κατερίνας Γιουλάκη σε ηλικία 87 ετών.
Η ηθοποιός, όπως έγινε γνωστό, έφυγε από τη ζωή πριν μερικές ημέρες ενώ χθες 13 Ιουνίου τελέστηκε η κηδεία της.
Η Έλντα Πανοπούλου που είχε συνεργαστεί με επιτυχία με την Κατερίνα Γιουλάκη στη σειρά «Ρετιρέ» μίλησε το μεσημέρι του Σαββάτου στην εκπομπή «Ακόμα δεν είδες τίποτα» για όσα θυμάται από εκείνη.
«Κάθε φορά που μαθαίνουμε ότι ένας από αυτούς τους αναντικατάστατους ηθοποιούς φεύγουν από τη ζωή, είναι φυσικό και επόμενο να αισθάνεσαι μια θλίψη, η οποία ακουμπάει σε πολύ περισσότερα πράγματα. Ακουμπάει στο πόσα πράγματα έχουν αλλάξει στη δουλειά μας, στο πόσα πράγματα αλλάζουν στον κόσμο, πόσα πράγματα έχουν αλλάξει στις συμπεριφορές των ανθρώπων ο ένας απέναντι στον άλλον.
Κάποτε, όταν δουλέψαμε μαζί με την Κατερίνα στο Ρετιρέ, δεν ήμασταν οι ηθοποιοί ο ένας απέναντι στον άλλον. Ήμασταν οι ηθοποιοί ο ένας μαζί με τον άλλον. Προσπαθούσαμε μια σκηνή να την κάνουμε ακόμα καλύτερη, αλλά αυτό με συνεργασία και όχι με αντιδικία. Όταν ένας τέτοιος ηθοποιός φεύγει από τη ζωή, είναι φυσικό και επόμενο να αισθάνεσαι μια θλίψη» είπε η Έλντα Πανοπούλου.
Και πρόσθεσε, «Αυτό το “τέλος εποχής” έχουμε αρχίσει να το ζούμε εδώ και πολλά χρόνια. Από όταν έφυγαν η Βλαχοπούλου, ο Αυλωνίτης, ο Σταυρίδης, ο Χάρυ Κλύν, ο Βασίλης Τσιβιλίκας. Έχουμε χάσει ανθρώπους που οι προσωπικότητές τους στιγμάτισαν το θέατρο και την τηλεόραση. Δε ξέρω κατά πόσο σήμερα αφήνεται στους νέους ηθοποιούς το περιθώριο να αφήσουν το στίγμα τους στο θεατρικό σανίδι.
Αυτό που θυμάμαι από την Κατερίνα Γιουλάκη είναι η συνέπειά της, ήταν πάντα πρώτη στο πλατό. Θυμάμαι ότι ήταν πάντα φροντισμένη, δε τη συνάντησα ποτέ απεριποίητη, σε αντίθεση με μένα που κυκλοφορώ σαν τον λέτσο και της έλεγα, “κυρία Κατερίνα πως το καταφέρνεις αυτό;”… Ήταν μια πεντακάθαρη γυναίκα… Θυμάμαι σε μια περιοδεία ότι είχε πάντα μαζί της καθαρές πετσέτες και σεντόνια από το σπίτι της και κάτι ειδικά εντομοαπωθητικά και καθαριστικά για σεντόνια. Από τότε μου το κόλλησε αυτό…Ήταν πάντα χαμηλών τόνων».